Σάββατο, 3 Αυγούστου 2013

Η θεραπεία του Παραλυτικού


«Κα φο μπκε στ πλοο πέρασε δι μέσου τς λίμνης στ πέναντι μέρος κα λθε στ δική του πόλη. Κα ν φεραν σ’ ατν να παραλυτικ πάνω στ κρεβάτι. Κα ησος, ταν εδε τν πίστη τους, επε στν παραλυτικό· χε θάρρος, παιδί μου, σο χουν συγχωρηθε ο μαρτίες σου».

Δική του πόλη νομάζει δ τν Καπερναούμ. Βηθλεμ τν φερε στ ζωή, Ναζαρτ τν μεγάλωσε, Καπερναομ τν εχε μόνιμο κάτοικό της. παραλυτικς δ εναι λλος π κενον πο ναφέρει εαγγελιστς ωάννης. κενος ταν κατάκοιτος στν κολυμβήθρα, ατς ταν στν Καπερναούμ. κενος ταν ρρωστος τριάντα κτ χρόνια· γι’ ατν δ δ λέγεται τίποτα τέτοιο. κενος δν εχε κανένα ν τν προστατέψει, ατς μως εχε ατος πο τν φρόντιζαν, πο τν σήκωσαν κιόλας κα τν φεραν. Κα σ’ ατν λέει, «παιδί μου, συγχωρονται ο μαρτίες σου» σ’ κενον, «θέλεις ν βρες τν γεία σου»; Κι κενον τν θεράπευσε τ Σάββατο, ατν μως χι. Γιατί βέβαια θ τν κατηγοροσαν ν τ κανε· κα γι’ ατ ο ουδαοι σ’ ατν σιώπησαν, σ’ κενον μως πιτέθηκαν κα τν καταδίωκαν. Ατ τ επα χι χωρς λόγο λλ γι ν μ νομίσει κανένας πς πάρχει διαφωνία, πειδ σχημάτισε τν ποψία πς ταν διος παραλυτικός.

μες ς προσέξουμε τ μετριοφροσύνη κα τν καλωσύνη το Κυρίου. Γιατί κα πρν π’ ατ πέφυγε τν κόσμο· κι ταν τν διωξαν ο Γαδαρηνοί, δν ντιστάθηκε. φυγε κα μόνο πο δν πγε μακρυά. Κα πέρασε φο ξαναμπκε στ πλοο, ν μποροσε ν πάει περπατώντας. Δν θελε ν πραγματοποιε πάντα θαύματα, στε ν μν καταστρέψει τ ργο τς θείας οκονομίας.

Ματθαος λοιπν γράφει τι τν φεραν κοντ στν Κύριο. Ο λλοι εαγγελιστές, τι φο νοιξαν κα τ σκεπ τν κατέβασαν. Κι βαλαν μπροστ στ Χριστ τν ρρωστο χωρς ν το πον τίποτα λλ φήνοντάς τα λα στ διάθεσή του. Στν ρχ το ργου του Χριστς πήγαινε π τ να μέρος στ λλο, κα δ ζητοσε τόσο μεγάλη πίστη σ’ σους τν πλησίαζαν. δ κα τν πλησίασαν κα φανέρωσαν τν πίστη τους. ταν εδε, γράφει, τν πίστη τους, δηλ. κείνων πο νοιξαν τ σκεπή. Δν γυρεύει παντο τν πίστη π τος ρρώστους μονάχα, π.χ. ταν παραφέρονται τ χουν χαμένα π τν ρρώστια. δ φαίνεται, πς πίστη ταν κα το ρρώστου· δ θ δεχόταν ν τν κατέβαζαν π τ σκεπή, ν δν πίστευε.

φο ατο δειξαν τόση πίστη, δείχνει κι ατς τ δύναμή του, συγχωρώντας τς μαρτίες μ πλήρη ξουσία, κα μ λη του τ συμπεριφορ δείχνοντας τι εναι σότιμος μ’ κενον πο τν γέννησε. Προσέξτε·

Η φθίνουσα Ορθοδοξια των συντελεστών του "Ορθόδοξου Τύπου"


      Και εσείς, αδελφοί και πατέρες του «Ορθ. Τύπου», αυτούς που χαρακτηρίζετε αιρετικούς, "τραγικούς και κωμικούς Οικουμενιστές", τους μνημονεύετε!

      Και μετά ισχυριζεσθε ότι ακολουθείτε την Ορθόδοξη Παράδοση!

      Περαστικά μας!

                         Λεόντιος Διονυσίου

Ἡ δημοσίευση της ἐφημερίδας: