Τετάρτη, 30 Απριλίου 2014

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ



Μᾶς ἐστάλη ἕνα ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἑλληνισμὸς καὶ Ὀρθοδοξία στὸ στόχαστρο τοῦ Σιωνισμοῦ». Παρὰ τὶς κάποιες ἐπιφυλάξεις μας γιὰ κάποιες ἐκφράσεις του, τὸ δημοσιεύουμε ἐπειδὴ παρουσιάζει σημαντικὲς ἀλήθειες.

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ
ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ ΤΟΥ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ
Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ
ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΤΟΝ Γ´ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ

Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος
Αυτό το κείμενο γράφτηκε με πόνο και πολύ αγάπη για όλους τους Έλληνες. Εξαιρετικά όμως για τους ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. Για αυτούς, που τους διακρίνει το ατίθασο ισχυρό Ελληνικό πνεύμα, η καλή διάθεση, οι αγνές προθέσεις και η υγιής αναζήτηση, αλλά κυρίως η πίστη στην ΑΓΙΑ ΤΡΙΑΔΑ, γιατί σε αυτούς θα προσφέρει πολλά. Οπως θα αντιληφθείτε διαβάζοντας, το κείμενο αυτό είναι μοναδικό σε τόση σοβαρότητα, γιατί παρουσιάζει το απόσταγμα της αλήθειας, συνέβαλαν δε σε αυτό, ειδικά καί διακεκριμένα πρόσωπα που τιμούν την Ελλάδα καί την Ορθοδοξία. Για το λόγο αυτό κρατήστε το καί φυλάξτε το “ώς κόρην οφθαλμού”, διαδώστε το παντού για να το διαβάσουν όλοι οι Ελληνες, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γής. Για να γνωρίζουν την αλήθεια και να είναι προετοιμασμένοι.


Η ΑΛΗΘΕΙΑ

Η αλήθεια δέν είναι κάτι υποθετικό. Η αλήθεια δέν είναι θεωρία. Η αλήθεια δέν είναι ιδέα. Η αλήθεια δέν είναι τι νομιζω εγώ ή τι νομίζει αυτός. Η αλήθεια δέν είναι κάτι υποκειμενικό. Καί νά θυμάστε ότι, σε αντίθεση μέ ένα ψέμα, που μπορεί να ειπωθεί μέ χίλιους διαφορετικούς τρόπους, η αλήθεια λέγεται μόνο μέ ένα. ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ. Η αλήθεια είναι μπροστά μας, είναι γύρω μας. Θεωρητικά τήν γνωρίζουμε γιατί την έχουμε διδαχθεί, την έχουμε ακούσει καί την βλέπουμε. Είναι σάν τά κομάτια ενός πάζλ, πού βρίσκονται όμως ανακατεμένα, με χιλιάδες άλλα κομάτια ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ, ΨΕΥΔΟΥΣ, ΑΛΛΟΙΩΣΗΣ καί ΔΙΑΣΤΡΕΒΛΩΣΗΣ της αλήθειας, με αποτέλεσμα, νά έχουν δημιουργήσει στούς ανθρώπους σύνγχυση, αλλά προπαντώς ΑΓΝΟΙΑ.
Ο Μαίνανδρος ο Δίκαιος τό 310 π.Χ. είπε. “ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΟ ΠΡΑΓΜΑ Η ΑΓΝΟΙΑ ΚΑΙ ΑΙΤΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ”. Ξέρετε γιατί; Γιατί ενώ η αλήθεια δημιουργεί γνώση καί η γνώση φέρνει ηρεμία στόν άνθρωπο, αντίθετα, τό ψέμα δημιουργεί άγνοια, η άγνοια φέρνει φόβο καί ο φόβος γεννά επιθετικότητα.
Νομίζω όλοι μας έχουμε αντιληφθεί, ότι δεν ζούμε σε έναν κόσμο που κυριαρχεί η γνώση και η ηρεμία, αλλά σε ένα κόσμο γεμάτο φόβο και επιθετικότητα. Αυτό είναι αποτέλεσμα της ΑΓΝΟΙΑΣ.
Η ΕΛΛΑΣ σήμερα βρίσκεται υπό καθεστώς διωγμού. Διώκεται και συκοφαντείται σε όλο τον κόσμο. Χτυπούν την Ελλάδα και τους Έλληνες αλύπητα. Βγάζουν όλο το μίσος που τρέφουν για την Ελλάδα, με χυδαία και υβριστικά δημοσιεύματα σε όλη την Ευρώπη και, ενώ οι Έλληνες εξαπατήθηκαν, καταληστεύθηκαν και καταχρεώθηκαν όλοι, από άθλιους πολιτικούς τυχοδιώκτες, δεν μιλάει κανείς για αυτό. Ό,τι όμως συνέβαινε τα τελευταία χρόνια ήταν σε πλήρη γνώση των κυβερνήσεων αλλά και των Ευρωπαίων εταίρων, αλλά κανείς δεν μιλούσε, μέχρι την στιγμή που αποφάσισαν ότι έπρεπε να ξεκινήσουν τον διωγμό των Ελλήνων.
Μας έβαλαν στο στόχαστρο λοιπόν και μας διασύρουν ανά τον κόσμο βρίζοντας την Ελλάδα, την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας. Η ΕΛΛΑΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΔΙΩΚΕΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ.

ΓΙΑΤΙ ΔΙΩΚΕΤΑΙ Η ΕΛΛΑΣ;

Η ΕΛΛΑΣ ΔΙΩΚΕΤΑΙ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΧΘΗΚΕ, ΕΔΡΑΙΩΣΕ ΚΑΙ ΔΙΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΝΑΙ Η ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΠΙΣΤΗ. ΑΥΤΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΑΝΥΠΕΡΒΛΗΤΟ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΙΩΝΙΣΜΟΥ- ΣΑΤΑΝΙΣΜΟΥ. ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΦΩΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΣΚΟΤΟΥΣ.
Εβαλαν στόχο λοιπόν να κατακτήσουν την Ελλάδα, για να μπορέσουν να την ελέγξουν. Από το βιβλίο “τα μυστικά σχέδια του Διεθνούς Σιωνισμού”

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΕΙΣΧΩΡΗΣΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΒΙΟΥ

Ὁ κ. Χολέβας ἔχει ταχθεῖ ἐναντίον τῆς Λειτουργικῆς Ἀναγέννησης, ἀλλὰ ζητᾶ τὶς εὐλογίες τοῦ Οἰκουμενιστῆ Μητροπολίτη Δημητριάδος ποὺ τὴν προωθεῖ!
Μὲ τέτοιους ἐξαρχῆς «συμβιβασμοὺς» θὰ ἐπιτύχει τὰ «Ὀρθόδοξα» ὁράματά του;

holevas
 

Στο Βόλο ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής
Κων/νος Χολέβας
Πηγή: romfea.gr
Το Βόλο και την Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος επισκέφθηκε (26/4) ο υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. κ. Κωνσταντίνος Χολέβας.
Ο κ. Χολέβας συναντήθηκε με τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο, στον οποίο παρουσίασε τις βασικές θέσεις του και το όραμά του για την Ενωμένη Ευρώπη, οι οποίες είναι οι εξής:
Α. Ανάγκη να ακουσθεί μία φωνή στήριξης της Ορθοδοξίας και της δυναμικής Εξωτερικής Πολιτικής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με παρρησία, επιχειρήματα και αυτοπεποίθηση.
Β. Αγώνας για την αξιοποίηση και ανάδειξη της Ορθόδοξης Παράδοσης του λαού μας και για την σύνδεσή της με τα σύγχρονα κοινωνικά, εκπαιδευτικά και πολιτιστικά ζητήματα.
Γ. Τεκμηριωμένες απόψεις και προτάσεις για τα Εθνικά μας Θέματα, για μία δυναμική Εξωτερική Πολιτική, για μία ισχυρή Εθνική Άμυνα και για μια σοβαρή αντιμετώπιση του Δημογραφικού μας Προβλήματος, με επίγνωση των διεθνών συνθηκών και των απαιτήσεων.
Δ. Αγωνία και αγώνας για τα προβλήματα των οικονομικά αδυνάτων, των πολυτέκνων, των νέων μας που πλήττονται από την ανεργία, προκειμένου να δοθούν λύσεις Χριστιανικές και κοινωνικά δίκαιες, προσαρμοσμένες στη σύγχρονη ελληνική και ευρωπαϊκή πραγματικότητα
Ε. Δέσμευση να εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο το αίτημα για μία Ελλάδα ισχυρή και αξιοσέβαστη, σε μία Ευρώπη, η οποία θα επιδείξει πραγματική αλληλεγγύη.
Στ. Αγώνας για την επάνοδο της Ευρώπης στις Χριστιανικές της ρίζες.
Ο κ. Χολέβας τόνισε στον Σεβασμιώτατο την πίστη του ότι ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία μπορούν να αξιοποιήσουν τις δυνάμεις τους και την οικουμενική τους διάσταση για να ξαναβρεί το Έθνος μας την παγκόσμια πνευματική του ακτινοβολία.

* Ο κ. Κων/νος Χολέβας είναι Πολιτικός Επιστήμων, Ιστορικός και Συγγραφέας, ειδικευμένος στα Εθνικά μας θέματα. Είναι στέλεχος της Ιεράς Συνόδου και Αρχισυντάκτης του περιοδικού «Εκκλησία», του επισήμου οργάνου ενημέρωσης της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Τέτοιες ἐνέργειες ἀποδεικνύουν πόσο ὁ Οἰκουμενισμὸς ἔχει ἀλλοιώσει τὴν Ὀρθόδοξη εὐαισθησία ἀνθρώπων, ποὺ ἔχουν ἀποδείξει μὲ κείμενά τους πὼς τὴν διέθεταν, τουλάχιστον σὲ κάποια καίρια θέματα. Ὁ κ. Χολέβας σὲ παλαιότερη παρουσία του στὴν Ἀκαδημία Θεολογικῶν Σπουδῶν Βόλου, εἶχε ἀντιταχθεῖ στὴν Λειτουργικὴ Ἀναγέννηση τοῦ Δημητριάδος κ. Ἰγνάτιου. Εἶχε μάλιστα –γι’ αὐτὴν του τὴν διαφοροποίηση– χαρακτηρισθεῖ ἔμμεσα ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Σιατίστης ὡς νεομονοφυσίτης: «Κάποιοι (επε ὁ Σιατίστης) μίλησαν γι “νεοβαρλααμισμό”... Εκολο εναι κα γι μένα» ν τος ποκαλέσω  «“νεο-μονοφυσίτες”»! Τώρα, λοιπόν, ξαναγύρισε στὸν Βόλο γιὰ νὰ «χρησιμοποιήσει» καὶ τὸν κ. Ἰγνάτιο ὡς ὑποστηρικτὴ τοῦ προεκλογικοῦ του ἀγῶνα γιὰ τὸ ἀξίωμα τοῦ Εὐρωβουλευτῆ.
Καὶ ἐφ’ ὅσον ἀποφάσισε νὰ ἐκτεθεῖ, πρέπει κι αὐτὸς νὰ μιμηθεῖ τοὺς ἄλλους ὑποψηφίους στὴν πολιτικὴ τέχνη τῆς ἐξαπάτησης, ἀναλύοντας τὸ μεγάλο του «όραμα για την Ενωμένη Ευρώπη» καὶ τὶς ὑπόλοιπες «βασικές του θέσεις» ποὺ ἀσφαλῶς στηρίζονται στὸ Εὐαγγέλιο(!), τὶς ὁποῖες ἀμέσως ὁ κάθε Σαμαρᾶς τῆς Λέσχη Μπίλντερμπεργκ (ἢ ὅποιας παρόμοιας Λέσχης) θὰ τὰ κάνει ἀποδεκτᾶ.
Νομίζω ὅτι ἐκφράζει πολλὲς πικρὲς ἀλήθειες τὸ παρακάτω σχόλιο γιὰ τὴν ἐνέργεια αὐτὴ τοῦ κ. Χολέβα· εἶναι ἀπὸ τὴν «Ρομφέα»:
«Κύριε Χολέβα η Ορθόδοξη Πατερική μας παράδοση, την οποία επικαλείσαι διαρκώς, δεν ταυτίζεται με την Ευρωπαϊκή Χριστιανοδημοκρατία η οποία κατάγεται απευθείας από τον γαλλικό διαφωτισμό. Επομένως, αν θέλεις τόσο πολύ να υπερασπιστείς την Ορθοδοξία, άσε τα κοινοβούλια και ξεκίνα από τον νεοβαρλααμισμό και τη ζηζιούλεια "θεολογία του προσώπου", που υποστηρίζει και προωθεί μέσω της "Ακαδημίας" του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης τον οποίο επισκέφτηκες. Ο Χριστός δεν κήρυξε "χριστιανικές αξίες", κήρυξε Μετάνοια. Οι θεομπαιξίες του πολιτικού σου αρχηγού πριν 2-3 μήνες στον Άγιον Όρος δεν είναι Μετάνοια. Και ο μακαρίτης ο Καραμανλής, κύριε Χολέβα, ήταν πιθανότατα Μασόνος. Ούτε πατρίδα, ούτε Χριστό αγαπούσε.
Χριστός Ανέστη!
ο Θεσσαλονικιός».

Το Πατριαρχείο Αντιοχείας διέκοψε την κοινωνία με τα Ιεροσόλυμα ὄχι γιὰ λόγους Πίστεως, αλλά για ...δικαιώματα!



πως ἐπανειλημμένως ἔχουμε γράψει, ἐκεῖνο ποὺ κυρίως ἐνδιαφέρει τοὺς συγχρόνους Ἐπισκόπους καὶ Πατριάρχες εἶναι ἡ διατήρηση τῶν ὅποιων κεκτημένων τους καὶ ὄχι πρωτίστως ἡ διατήρηση τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεως ποὺ ὁ Κύριος τοὺς ἔχει δώσει Ἐντολὴ νὰ διαφυλάττουν  ὡς ἐπί+σκοποι.
Γιὰ τὶς Ἀλήθειες τῆς Πίστεως ἀδιαφοροῦν, ἢ μᾶλλον, ὄχι ἁπλῶς ἀδιαφοροῦν, ἀλλὰ γιὰ νὰ διατηρηθοῦν στὴν ἐξουσία ὑπέκυψαν στὸν μεγάλο ἐκβιαστὴ καὶ διαστροφέα τῆς Ἀλήθειας, τὸν Διάβολο, καὶ μὲ τὶς πράξεις τους ἢ τὴν ἀπραξία τους εὐνοοῦν ἢ πρωτοστατοῦν στὴν ἐπικράτηση τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ἐξαπολύουν δὲ φανερὲς ἢ ἔμμεσες ἀπειλὲς σὲ ὅσους τολμοῦν νὰ διαφωνήσουν μὲ τὴν Οἰκουμενιστικὴ γραμμή τους.
Κάτω ἀπὸ αὐτὴ τὴν νοοτροπία λειτουργοῦν καὶ οἱ Πατριάρχες Ἱεροσολύμων καὶ Ἀντιοχείας. Κι ἐνῶ γιὰ τὶς καταστρατηγήσεις τῶν Ἱερῶν Κανόνων καὶ τῶν Ἀληθειῶν τῆς Πίστεως κάνουν στραβὰ μάτια –ἢ καὶ συνεργοῦν– μόλις προέκυψε διαφωνία γιὰ τὸ ποιός ἔχει δικαιώματα στὸ Κατάρ, τότε τὸ κάθε Πατριαρχεῖο θυμήθηκε τοὺς Ἱ. Κανόνες ποὺ κατοχυρώνει τὰ «διακαιώματά» του, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ προκληθεῖ «Διακοπὴ Κοινωνίας» μεταξύ τῶν δύο Πατριαρχείων!
Ἔτσι, σύμφωνα μὲ ἀποκλειστικὴ πληροφορία ἀπὸ τὴ Romfea:



Το Πατριαρχείο Αντιοχείας διέκοψε
την κοινωνία με τα Ιεροσόλυμα

29 Απριλίου 2014 Romfea.gr

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ | Αιμίλιος Πολυγένης
Να διακόψει την κοινωνία με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων αποφάσισε τελικά σήμερα το Πατριαρχείο Αντιοχείας με αφορμή τη διαφωνία τους για τα δικαιώματα στο Κατάρ.
Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Αντιόχειας συνεδρίαζε σήμερα, Τρίτη 29 Απριλίου, υπό την προεδρία του Πατριάρχη κ. Ιωάννη.
Ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας της Αντιόχειας, έθεσε εκ νέου το θέμα της Αρχιεπισκοπής Κατάρ, κάνοντας λόγο για εισπήδηση στα όρια του Πατριαρχείου Αντιοχείας από την πλευρά του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.
Επίσης τέθηκαν προς συζήτηση όλες οι τελευταίες εξελίξεις επί του θέματος, καθώς και η μη υπογραφή του κειμένου των Προκαθημένων στο Φανάρι από την Αντιπροσωπεία της Αντιόχειας.
Ο Πατριάρχης Ιωάννης κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, ανέφερε ότι όλες οι συναντήσεις των δύο πλευρών απέβησαν άκαρπες.
Ακόμη, πρόσθεσε, ότι το εν λόγω ζήτημα δεν συμπεριλήφθηκε στην ημερήσια διάταξη στη Σύναξη των Προκαθημένων, παρά το αίτημα του Πατριαρχείου Αντιοχείας.
Σύμφωνα με πληροφορίες της Romfea.gr το Πατριαρχείο Αντιοχείας επισήμανε πως "μετά την αδιάλλακτη στάση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, αποφάσισε ομόφωνα να διακόψει την κοινωνία και να μην μνημονεύεται ο Πατριάρχης Θεόφιλος, όπως ορίζουν τα Δίπτυχα".
Το Πατριαρχείο Αντιοχείας θα αποστείλει επιστολή προς όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, ενημερώνοντας για την εν λόγω απόφαση, ζητώντας να ληφθούν μέτρα για την ενότητα της Εκκλησίας.
Τέλος, η Ιερά Σύνοδος του Πατριαρχείου ασχολήθηκε με την αιματοχυσία στην Συρία, κάνοντας έκκληση για ειρηνική συνύπαρξη μεταξύ Χριστιανών και Μουσουλμάνων στη Συρία, το Λίβανο καθώς και σε όλη την Μέση Ανατολή.

Τρίτη, 29 Απριλίου 2014

Νίκος Χειλαδάκης, Η λαίλαπα του οικουμενισμού μας έχει πλημμυρίσει

«Πονηροί δε άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί το χείρον πλανώντες και πλανώμενοι»
 (Προς Τιμόθεον Β επιστολής Παύλου)
     Βλέποντας τις φωτογραφίες του πατριάρχη Βαρθολομαίου στην επίσκεψη του στην Ολλανδία, όπου μετείχε σε λειτουργική συμπροσευχή με αιρετικούς και ότι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, αντιλαμβάνομαι ότι πλέον η λαίλαπα του οικουμενισμού μας έχει πλημμυρίσει από παντού και ότι ο προκαθήμενος έχει ξεπεράσει όλα τα όρια για να μπορεί να ονομάζεται Πατριάρχης των Ορθοδόξων.
    Στο Βυζάντιο ο λαός, (όπως μας αναφέρει ο Στήβεν Ράνσιμαν), πολλές φόρες επενέβηκε δυναμικά για να ανατρέψει κάποιον Πατριάρχη που είχε ξεφύγει από τα ποιμαντικά του όρια. Δυστυχώς αν δεν γίνει κάτι πολύ σύντομα, τότε στην Ορθοδοξία θα επέλθει ένα οδυνηρό σχίσμα που θα είναι ακόμα πιο οδυνηρό από τα προηγούμενα ιστορικά ανάλογα.
Ὁ Πατριάρχης, ὁ π. Γ. Τσέτσης, μὲ αἱρετικοὺς.


       Στην εποχή μας των έσχατων καιρών, η προδοσία του πολιτικού κόσμου έρχεται να συζευχθεί με την θρησκευτική αποστασία που γίνεται όλο και πιο εμφανή. Έτσι βλέπουμε να αλληλοϋποστηρίζονται για την καταστροφή της Ορθοδοξίας και την επιβολή της νεοταξικής δικτατορίας.
      Υπάρχει όμως ελπίδα φωτός καθώς στην μεγάλη κρίση αναφύονται όλο και πιο πολλές εστίες ορθοτομούντων, φωνές αντίστασης που δεν αποδέχονται την μεγάλη αποστασία. Και όπως έλεγε ο μεγάλος εκείνος παππούλης, ο πάτερ Παΐσιος, «Έχουν αυτοί τα σχέδια τους αλλά έχει και ο Θεός τα δικά του».
Πηγή: "Ἀκτίνες"

Απάντηση στην Οικουμενιστική προπαγάνδα του Μητροπ. Ζιμπάμπουε κ. Σεραφείμ περί Θεολογικών Διαλόγων.

Ἔχουν συνειδητοποιήσει ἄραγε οἱ Ὀρθόδοξοι ὅτι “καταπίνουμε” ἕνα-ἕνα τὰ ἀντιπατερικά-αἱρετικὰ ἀνοίγματα τῶν Οἰκουμενιστῶν; Τοὺς ἀντιπατερικοὺς διαλόγους, τὶς ἁπλὲς συμπροσευχές, τὶς ἀπὸ κοινοῦ συμπροσευχὲς σὲ "ὀρθόδοξες" ἢ ἑτερόδοξες (δηλ. αἱρετικές) ἱερὲς ἀκολουθίες (ἀρτοκλασίες, Ἑσπερινοὺς ἀγάπης, Ἁγιασμούς κ.λπ.), τὴν ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν», τὰ ἡμισυλλείτουργα;
Κι ὄχι μόνο αὐτό. Οἱ Οἰκουμενιστὲς πλέον, δὲν κρύβονται, ὑποστηρίζουν ἀνοικτᾶ καὶ χωρὶς ἐπιφυλάξεις τὶς αἱρετικὲς πρακτικές τους, οἱ δὲ ἄλλοι Ἐπίσκοποι δὲν αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη οὔτε νὰ διαφοροποιηθοῦν, οὔτε νὰ διορθώσουν, οὔτε βέβαια νὰ ἐπιτιμήσουν τὶς κακόδοξες πρακτικές.
 Παρουσιάσαμε στὴν ἀμέσως προηγούμενη ἀνάρτηση τὴν ἄθλια συνέντευξη στὸ «Ἁγιορείτικο Βῆμα» τοῦ Οἰκουμενιστὴ Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ, μὲ τίτλο «Ναι στους διαλόγους, Όχι στους “ταλιμπάν” της Ορθοδοξίας».
Δι’ αὐτῆς τῆς δημοσιεύσεως παρουσιάζει στὸν πολὺ κόσμο ὡς φυσικὸ καὶ ἀναγκαῖο τὸν ἐπὶ δεκαετίες μὲ ἀντιπατερικὸ τρόπο διεξαγόμενο διάλογο μὲ τοὺς αἱρετικούς. Οἱ θέσεις του –φτηνὲς καὶ τετριμμένες– ἔχουν ἀπαντηθεῖ καὶ ἀνασκευασθεῖ ἀπὸ καιρό, ἀλλὰ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐπανέρχονται στὰ ἴδια καὶ στὰ ἴδια εὐλογοφανῆ  ἐπιχειρήματα, σπέρνοντας τὴν ἀμφιβολία καὶ τὴν σύγχυση στοὺς ἀγνοοῦντας πιστοὺς καὶ ὑπολογίζοντας ὅτι, χάρις στὴν ἀφωνία τῶν Ποιμένων, τελικὰ θὰ περάσουν τὰ μηνύματά τους.
Σὲ ἐκείνη τὴν ἀνάρτηση παραθέσαμε τὶς δόλιες καὶ πονηρὲς θέσεις τοῦ Ζιμπάμπουε, ποὺ μὲ τέχνη ἑωσφορικὴ σερβίρει, ὅπως τὸ νὰ ταυτίζει τὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν φατρία τῶν Οἰκουμενιστῶν, π.χ. οἱ Πατριάρχες Βαρθολομαῖος καὶ Ἀλεξανδρείας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀφεντιά του! Τολμᾶ δὲ νὰ παρουσιάζει, ἀκόμα καὶ τὸν ἴδιο τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ (καὶ τὸν ἀπ. Παῦλο) νὰ εὐλογεῖ τοὺς σύχρονους ἀντί-Χριστους Διαλόγους! Τοποθετήσαμε δὲ καὶ κατάλληλες φωτογραφίες ποὺ -καὶ μόνο αὐτές- ἀποδεικνύουν τὶς ἀνακρίβειες καὶ τὸ ψεῦδος τοῦ κ. Σεραφείμ.
Δὲν πρέπει νὰ μένουν ἀναπάντητα τέτοια κείμενα, γιατὶ μὲ τὴν προβολὴ τέτοιων κακόδοξων θέσεων ἀνεπαισθήτως κατεδαφίζονται κυριολεκτικὰ ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία καὶ ἡ Παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων ὡς πρὸς τὴν ποιμαντικὴ στάση μας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς. Ὑβρίζει δὲ ἐκεῖ ὁ κ. Ζιμπάμπουε, ὡς «ταλιμπάν», ὅσους ἀκόμα ἀγωνίζονται ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ.
Σ' αὐτὴ τὴν ἀνάρτηση γίνεται μιὰ προσπάθεια παρουσίασης τῆς Ὀρθόδοξης Πατερικῆς διδασκαλίας γιὰ τὸ θέμα, γιὰ νὰ φανεῖ ποιός εἶναι (ὄχι "ταλιμπάν") ἀλλὰ βομβιστὴς ποὺ ἐπιχειρεῖ νὰ γκρεμίσει τὴν ἀλήθειας τῆς Ὀρθοδοξίας. Θὰ ἔπρεπε, βέβαια, νὰ γραφεῖ ὁλόκληρη πραγματεία γιὰ νὰ ἀντικρούσουμε ὅλα τὰ σημεῖα της. Ἀρκούμαστε, ὅμως, νὰ ἀπαντήσουμε μόνο σὲ ὅσα παραπλανητικὰ γράφει, περὶ τῶν διεξαγομένων Διαλόγων., ποιά δηλ. εἶναι ἡ διδασκαλία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ τῶν Ἁγίων Πατέρων.


Στὶς συζητήσεις τῶν Πατέρων μὲ τοὺς αἱρετικούς, ὁ ὀρθόδοξος ποιμένας  ἔχει  τὸν πρῶτο λόγο,  ἀφοῦ αὐτὸς θὰ κρίνει τὴν ἀποδοχὴ ἢ ὄχι τῶν αἱρετικῶν στὴν Ἐκκλησία. Ὅταν συζητεῖς μὲ αἱρετικό, λέγει ὁ Χρυσόστομος, νὰ τοῦ κάνεις καίριες ἐρωτήσεις, νὰ τὸν ἐλέγχεις, μὴν τὸν ἀφήνεις νὰ σοῦ ξεφεύγει καὶ νὰ στρέφει τὴν συζήτηση ὅπου θέλει αὐτός, νὰ ἀποδεικνύεις τὸ λάθος τῶν λογισμῶν του: «Κάτεχε τὸν αἱρετικόν· μὴ ἀφῇς ἀναχωρῆσαι» (Χρυσοστόμου ω., Κατ νομοίων, λόγος α΄, line 278-279). 
«Κἂν λέγῃ σοι ὁ αἱρετικός,… κατάσπασον αὐτοῦ τὸ φρόνημα εἰς τὴν γῆν, καὶ εἰπὲ πρὸς αὐτόν, …καὶ τότε ἐκεῖνα ἐρώτα. Κάτασχε αὐτὸν καὶ περίστηθι, καὶ μὴ ἀφῇς ἀποπηδῆσαι, μηδὲ ἀναχωρῆσαι εἰς τὸν λαβύρινθον τῶν λογισμῶν· ἀλλὰ κάτασχε, καὶ ἀπόπνιξον, μὴ τῇ χειρὶ, ἀλλὰ τῷ ῥήματι· μὴ δῷς αὐτῷ διαστολὰς καὶ διαφυγάς, ἃς βούλεται. Ἐκεῖθεν θόρυβον ἐμποιοῦσι τοῖς διαλεγομένοις, ἐπειδὴ ἡμεῖς αὐτοῖς ἀκολουθοῦμεν καὶ οὐκ ἄγομεν ὑπὸ τοὺς νόμους τῶν θείων Γραφῶν. Περίθες τοίνυν αὐτῷ τειχίον πάντοθεν, τὰς ἀπὸ τῶν Γραφῶν μαρτυρίας, καὶ οὐδὲ χᾶναι δυνήσεται» (Χρυσοστόμου Ἰω., Ἀπόδειξις τοῦ χρησίμως τὰς περὶ Χριστοῦ καὶ ἐθνῶν καὶ τῆς ἐκπτώσεως Ἰουδαίων προφητείας ἀσαφεῖς εἶναι,  vol 56, pg 166, ln 58-pg 167, ln 13).
Εἶναι φανερό, ὅτι μιὰ τέτοια διαδικασία διαλόγου ποὺ δὲν ἀρχίζει ἀπὸ ὅσα μᾶς ἑνώνουν, τὰ «ἑνοῦντα», καὶ ὅσα βολεύουν τοὺς ἑτερόδοξους –ὥστε νὰ καλύπτουν τὶς κακοδοξίες τους καὶ τὴν ἀμετανοησία τους–, ἀλλὰ ἀρχίζει ἀπὸ τὶς κακόδοξες προσθῆκες τῶν αἱρετικῶν, εἶναι σύμφωνη μὲ τὴν ποιμαντικὴ πρακτικὴ τῆς Ἐκκλησίας μας καὶ στοιχεῖ στὴν Ἐντολὴ τοῦ Ἀποστόλου: «αἱρετικὸν ἄνθρωπον μετὰ πρώτην καὶ δευτέραν νουθεσίαν παραιτοῦ…».
Εἶναι φανερό, λοιπόν, πὼς ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία δὲν ἀρνεῖται τὸ Διάλογο. Τὸν διεξάγει ὅμως μὲ βάση τὶς ὁδηγίες τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν Ἀποστόλων, (καὶ τὴν ἐν λόγω ἐπιταγὴ τοῦ Ἀποστόλου Παύλου “αἱρετικὸν ἄνθρωπον… παραιτοῦ”)· στηρίζεται  γιὰ τὴ διεξαγωγὴ τῶν Διαλόγων στοὺς Ἱ. Κανόνες τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων, ποὺ ἀπὸ κοινοῦ ἐφάρμοζαν τότε ὡς Ὀρθόδοξες –πρὶν τὸ σχίσμα– ἡ Ἀνατολικὴ καὶ ἡ Δυτικὴ Ἐκκλησία· καὶ ὅλα αὐτὰ εἶναι γνωστὰ στὸ Βατικανό.
Αὐτὰ ποὺ λέγει ὁ Ζ. εἶναι ἐπανάληψη ὅσων ἔχει πεῖ ὁ Πατριάρχης, καὶ τὰ ὁποῖα ἔχουν ἀναιρεθεῖ. Καὶ μὲν ὁ Κύριος συνομίλησε μὲ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ κήρυξε, καὶ ἔστειλε τοὺς μαθητές του γιὰ Ἱεραποστολή, ἀλλὰ ποτὲ δὲν ἔκανε «Διάλογο» μὲ τὶς προϋποθέσεις τῶν συγχρόνων διαλεγομένων. Κατὰ δὲ τὸ παράδειγμά Του, οὔτε οἱ Ἅγιοι ἔκαναν τέτοιους «Διαλόγους».
Ἔτσι ὁ Χριστὸς ἐδίδαξε καὶ κάποια ἄλλα πράγματα. Ἤλεγξε, καυτηρίασε, ἐπιτίμησε, μίλησε περὶ ἐθελοτυφλούντων, ἀμετανοήτων, ψευδοδιδασκάλων, περὶ ὑποκριτῶν Φαρισαίων, ἐναντίον τῶν ὁποίων ἐξαπέλυσε τὰ φοβερὰ ἐκεῖνα «οὐαί». Δὲν ἐμπόδισε νὰ φύγουν τοὺς ἀκροατὲς μιᾶς ὁμιλίας Του ποὺ παρεξήγησαν τοὺς λόγους Του· δὲν τοὺς παρακάλεσε νὰ γυρίσουν πίσω γιὰ νὰ τοὺς δώσει περισσότερες ἐξηγήσεις, ἀφοῦ γνώριζε ὅτι δὲν εἶχαν ἀκόμα ἀποκτήσει πνεῦμα μαθητείας (μετάνοια)· δὲν τοὺς παρακάλεσε νὰ μείνουν γιὰ νὰ ξανασυζητήσουν τὸ θέμα, νὰ κάνουν ἕνα εὐρύτερο «θεολογικὸ Διάλογο ἀγάπης»· προέτρεψε μάλιστα καὶ τοὺς μαθητές του νὰ φύγουν μαζί τους -ἂν θέλουν-, ἀφοῦ ἀπαιτοῦσε ἐν ἐλευθερίᾳ καὶ ταπεινώσει τὴν ἀποδοχὴ ἀτόφιων καὶ ὅλων τῶν Ἐντολῶν καὶ Ὑποθηκῶν Του (γι’ αὐτὸ ἄλλωστε εἶπε καὶ τὸ «ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν»).
 Ἂς θυμηθοῦμε, ἐπίσης, ὅτι ὁ Χριστὸς συμβούλεψε τοὺς μαθητές Του νὰ φεύγουν ἀπὸ τὸ σπίτι ἐκείνων ποὺ δὲν θὰ ἀποδέχονταν τὴν διδασκαλίαν Του, ἀμέσως μετὰ τὴν πρώτην ἐπίσκεψη, τινάζοντας μάλιστα καὶ τὴν σκόνη τῶν ὑποδημάτων τους, γιὰ νὰ δείξουν ὅτι δὲν ἔχουν καμιὰ σχέση μαζί τους. Καὶ γιὰ νὰ ἀναφέρουμε καὶ ἕνα περιστατικὸ ἀπὸ τὴν Π. Διαθήκη, ὅταν ὁ Ἀδάμ καὶ ἡ Εὔα παρήκουσαν τὸ Θεό, συζήτησε μαζί τους, περιμένοντας τὴν μετάνοιά τους. Καὶ ὅταν οἱ πρωτόπλαστοι δὲν ἀνταποκρίθηκαν, ὁ ἴδιος ὁ Θεὸς «παραιτήθηκε» ἀπ’ αὐτούς, «οἰκονομῶν», βέβαια, ἐν καιρῷ τὴν σωτηρία τους. Δὲν συνέχισε τὸν Διάλογο μαζί τους.
Παρόμοια τακτικὴ βλέπουμε νὰ τηρεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους τῆς Ἀντιοχείας. Ὅταν αὐτοὶ ἀντέλεγαν σὲ ὅσα ἐδίδασκε ὁ Παῦλος στὸ συγκεντρωμένο πλῆθος, καὶ παρουσίαζαν συνεχῶς νέες σοφιστικὲς ἀντιλογίες, «ὑβρίζοντες καὶ βλασφημοῦντες τὸν Χριστὸν καὶ τοὺς Ἀποστόλους», ὁ Παῦλος καὶ ὁ Βαρνάβας ἐφαρμόζουν τὸ «μετὰ μίαν… νουθεσίαν παραιτοῦ» δὲν συνέχισαν τὸν Διάλογο, ἀλλὰ ἔφυγαν,

Περὶ μιᾶς συνεντεύξεως: "τάφοι κεκονιαμένοι, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας"!




Ἔχουν συνειδητοποιήσει ἄραγε οἱ Ὀρθόδοξοι ὅτι “καταπίνουμε” ἕνα-ἕνα τὰ ἀντιπατερικά-αἱρετικὰ ἀνοίγματα τῶν Οἰκουμενιστῶν; Τοὺς ἀντιπατερικοὺς διαλόγους, τὶς ἁπλὲς συμπροσευχές, τὶς ἀπὸ κοινοῦ συμπροσευχὲς σὲ "ὀρθόδοξες" ἢ ἑτερόδοξες (δηλ. αἱρετικές) ἱερὲς ἀκολουθίες (ἀρτοκλασίες, Ἑσπερινοὺς ἀγάπης, Ἁγιασμούς κ.λπ.), τὴν ἀποδοχὴ τῶν αἱρετικῶν ὡς «ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν», τὰ ἡμισυλλείτουργα;
Κι ὄχι μόνο αὐτό. Οἱ Οἰκουμενιστὲς πλέον, δὲν κρύβονται, ὑποστηρίζουν ἀνοικτᾶ καὶ χωρὶς ἐπιφυλάξεις τὶς αἱρετικὲς πρακτικές τους, οἱ δὲ ἄλλοι Ἐπίσκοποι δὲν αἰσθάνονται τὴν ἀνάγκη οὔτε νὰ διαφοροποιηθοῦν, οὔτε νὰ διορθώσουν, οὔτε βέβαια νὰ ἐπιτιμήσουν τὶς κακόδοξες πρακτικές.
Κι ὅμως Ἐντολὴ τοῦ ἀπ. Παύλου, τὴν ὁποία μὲ ἔμφαση διδάσκει στοὺς πιστοὺς εἶναι τὸ «κήρυξον τὸν λόγον, ἐπίστηθι εὐκαίρως ἀκαίρως, ἔλεγξον, ἐπιτίμησον, παρακάλεσον, ἐν πάσῃ μακροθυμίᾳ καὶ διδαχῇ. ἔσται γὰρ καιρὸς ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται, ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν» (2Τιμ. 4, 2-3).
Ἀλλὰ οἱ σύγχρονοι Ποιμένες οὔτε οἱ ἴδιοι ἐλέγχουν καὶ ἐπιτιμοῦν, οὔτε ἐγκρίνουν τὴν ὅποια κριτικὴ ποὺ οἱ λίγοι ἐξασκοῦν, μὲ βάση τὸν λόγο τῶν Πατέρων!
Ἔτσι, πέρασε ἀπαρατήρητη μιὰ ἄθλια συνέντευξη στὸ «Ἁγιορείτικο Βῆμα» (ἀναδημοσιεύτηκε καὶ στὸ «Τρομακτικό») τοῦ ἐστεμμένου Οἰκουμενιστὴ Μητροπολίτη Ζιμπάμπουε Σεραφείμ, μὲ τίτλο «Ναι στους διαλόγους, Όχι στους “ταλιμπάν” της Ορθοδοξίας».
Δι’ αὐτῆς τῆς δημοσιεύσεως παρουσιάζει στὸν πολὺ κόσμο ὡς φυσικὸ καὶ ἀναγκαῖο τὸν ἐπὶ δεκαετίες μὲ ἀντιπατερικὸ τρόπο διεξαγόμενο διάλογο μὲ τοὺς αἱρετικούς. Οἱ θέσεις του –φτηνὲς καὶ τετριμμένες– ἔχουν ἀπαντηθεῖ καὶ ἀνασκευασθεῖ ἀπὸ καιρό, ἀλλὰ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἐπανέρχονται στὰ ἴδια καὶ στὰ ἴδια εὐλογοφανῆ  ἐπιχειρήματα, σπέρνοντας τὴν ἀμφιβολία καὶ τὴν σύγχυση στοὺς ἀγνοοῦντας πιστοὺς καὶ ὑπολογίζοντας ὅτι, χάρις στὴν ἀφωνία τῶν Ποιμένων, τελικὰ θὰ περάσουν τὰ μηνύματά τους.
Ὅσο οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ἐπιμένουν νὰ παραμένουν σὲ κοινωνία μὲ τὴν αἵρεση, τόσο θὰ ἀμβλύνεται τὸ ὀρθόδοξο αἰσθητήριο τῶν πιστῶν, τόσο θὰ συμπνίγεται καὶ ἡ μικρὴ διάθεση γιὰ ἀγῶνα, τόσο θὰ προδίδονται οἱ ἀγῶνες τῶν Ἁγίων, ἡ Ὀρθοδοξία, ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, τόσο ὁ Οἰκουμενισμὸς θὰ ἐπεκτείνεται.
Σὲ αὐτὴν τὴν ἀνάρτηση παραθέτουμε τὶς δόλιες καὶ πονηρὲς θέσεις τοῦ Ζιμπάμπουε, ποὺ μὲ τέχνη ἑωσφορικὴ σερβίρει, ὅπως τὸ νὰ ταυτίζει τὴν Ἐκκλησία μὲ τὴν φατρία τῶν Οἰκουμενιστῶν, π.χ. οἱ Πατριάρχες Βαρθολομαῖος καὶ Ἀλεξανδρείας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἀφεντιά του! Τολμᾶ δὲ νὰ παρουσιάζει, ἀκόμα καὶ τὸν ἴδιο τὸν Ἰησοῦ Χριστὸ (καὶ τὸν ἀπ. Παῦλο) νὰ εὐλογεῖ τοὺς σύχρονους ἀντί-Χριστους Διαλόγους!
Μὲ τὴν προβολὴ αὐτῶν τῶν θέσεων κατεδαφίζονται κυριολεκτικὰ ἡ Ὀρθόδοξη αὐτοσυνειδησία καὶ ἡ Παράδοση τῶν Ἁγίων Πατέρων ὡς πρὸς τὴν ποιμαντικὴ στάση μας ἀπέναντι στοὺς αἱρετικούς. Ὑβρίζει δὲ ὁ κ. Ζιμπάμπουε, ὡς «ταλιμπάν», ὅσους ἀκόμα ἀγωνίζονται ἐναντίον τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, προκειμένου νὰ ἀποθαρρύνει ἀντιδράσεις σὲ ὅσα ἐν κρυπτῷ καὶ παραβύστῳ δρομολογοῦνται καὶ πονηρὰ ἑτοιμάζονται νὰ διαπραχθοῦν στὰ Ἱεροσόλυμα ἀπὸ τὸν ἡγετικὸ κύκλο τῶν Οἰκουμενιστῶν τοῦ Φαναρίου.
Στὴν ἀμέσως ἑπόμενη ἀνάρτηση γίνεται μιὰ προσπάθεια παρουσίασης τῆς Ὀρθόδοξης Πατερικῆς διδασκαλίας γιὰ τὸ θέμα. Θὰ ἔπρεπε, βέβαια, νὰ γραφεῖ ὁλόκληρη πραγματεία γιὰ νὰ ἀντικρούσουμε ὅλα τὰ σημεῖα της. Ἀρκούμαστε, ὅμως, νὰ ἀπαντήσουμε μόνο σὲ ὅσα παραπλανητικὰ γράφει, περὶ τῶν διεξαγομένων Διαλόγων.

Ζιμπάμπουε Σεραφείμ:
Ναι στους διαλόγους,

Όχι στους «ταλιμπάν» της Ορθοδοξίας
  
Συνέντευξη στον Μάνο Χατζηγιάννη
Μέρος Γ΄.

"Ο Χριστός είχε διάλογο και με αυτούς που τον σταύρωσαν και με τον Πιλάτον" αναφέρει ο... Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε Σεραφείμ Κυκκώτης στο τρίτο μέρος από την αποκλειστική του συνέντευξη στο "Αγιορείτικο βήμα" σχολιάζοντας τα περι διαθρησκειακών και διαχριστιανικών διαλόγων και συμπληρώνει "κι αν οι φανατικοί Μουσουλμάνοι σκοτώνουν τους Χριστιανούς, είναι ένας ακόμη λόγος περισσότερος για να έχουμε διάλογο μαζί τους για να τους πείσουμε να μη τους σκοτώνουν".
Σχολιάζει επίσης τη δράση του πολυσυζητημένου Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών λέγοντας: "Οι κανόνες της Εκκλησίας απαγορεύουν την συμπροσευχή όταν αναφέρονται στην μυστηριακή προσευχή, να φορέσουν δηλαδή ιερατικά άμφια και μη Ορθόδοξοι κληρικοί και να συμμετάσχουν μαζί μας σε κάποιο μυστήριο. Αυτό δεν έγινε ποτέ, ούτε θα γίνει εκ μέρους των Ορθοδόξων". Δείτε επίσης ποιούς χαρακτηρίζει «ταλιμπάν» στο χώρο της Ορθοδοξίας.


Ολόκληρο το τρίτο και τελευταίο μέρος της συνέντευξης έχει ως εξής:

-Πολύς λόγος γίνεται για τους διαχριστιανικούς αλλά και τους διαθρησκειακούς διαλόγους. Σε ένα μήνα περίπου ο κ. Βαρθολομαίος θα συναντήσει τον Πάπα Φραγκίσκο στους Αγίους Τόπους εν μέσω αντιδράσεων. Τι πιστεύετε εσείς για την αναγκαιότητα- ή μη- διαλόγων μεταξύ ορθοδόξων και καθολικών; Και δεύτερον όσον αφορά στους διαθρησκειακούς διαλόγους, πως μπορεί η Ορθοδοξία να συνδιαλέγεται για παράδειγμα με το Ισλάμ όταν οι χριστιανοί της Μέσης Ανατολής διώκονται ανηλεώς;
Πρίν την εμφάνιση του Χριστιανισμού υπήρχαν οι Εβραίοι ως ο εκλεκτός λαός του Θεού που τον απελευθέρωσε ο Θεός διά του Μωϋσέως από τη δουλεία των Αιγυπτίων για να προετοιμαστεί ολόκληρη η Ανθρωπότητα να δεχθεί στο κόσμο τον Ιησού Χριστόν για την σωτηρία μας. Κι όταν ήρθε ο Χριστός στον κόσμο δεν υπήρχαν χριστιανοί. Ο Χριστός άρχισε το διάλογο του με μη χριστιανούς για να γίνουν χριστιανοί κι οι πρώτοι χριστιανοί ήσαν Εβραίοι, θρησκευόμενοι δηλαδή ανθρώποι. Στη συνέχεια συνάντησε κι ανθρώπους άλλων θρησκευμάτων όπως τους Ρωμαίους αξιωματικούς κτλ, και μ’ αυτούς είχε διάλογο και έγιναν χριστιανοί. Διάλογο είχε και με αυτούς που τον σταύρωσαν και με τον Πιλάτον, χωρίς να γίνουν χριστιανοί. Το ίδιο και οι Απόστολοι κινήθησαν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου συναντώντας ανθρώπους που δεν ήταν χριστιανοί για να τους ευαγγελίσουν και να τους εκχριστιανίσουν.
Πολλοί δεν έγιναν, είχαν όμως διάλογο μαζί τους για να προστατευθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα και θέματα κοινωνικής δικαιοσύνης με πρωτοπόρον τον Απόστολον των Εθνών σοφόν Παύλον. Επομένως το θέμα του διαλόγου είναι θα έλεγα ένα εγγενές συστατικό του Χριστιανισμού και μάλιστα της Ορθοδοξίας που συνεχίζει να είναι ο αυθεντικός φορέας της αρχέγονης αποστολικής Εκκλησίας του πρώτου αιώνα. Η Ορθόδοξη Εκκλησία διαλέγεται μέσα σ’ αυτή την προοπτική που ξεκίνησε ο Ιησούς Χριστός και

Δευτέρα, 28 Απριλίου 2014

Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου, Περί Αναστάσεως και Θωμά

ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!


 
ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Ο ΑΓΙΟΣ Ιωάννης ο Α', αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, ο Χρυσόστομος, όπως επονομάστηκε για την απαράμιλλη ευγλωττία του, είναι η εξοχότερη εκκλησιαστική μορφή όλης της οικουμένης από τη μεταποστολική εποχή μέχρι σήμερα...
Από την πλουσιότατη συγγραφική παραγωγή του ιερού Χρυσοστόμου ξεχωρίζουν οι υπέροχες ομιλίες του, στις οποίες αναλύει με σαφήνεια και πειστικότητα ζητήματα ηθικά, κοινωνικά, ερμηνευτικά, δογματικά.
Λαμπρά δείγματα της εκπληκτικής ρητορείας του κορυφαίου ιεράρχη είναι και τα ακόλουθα αποσπάσματα από διάφορες ομιλίες του, όπου, με επιχειρηματολογία αμάχητη, απαντά πειστικά σ' όσους αμφισβητούν την ανάσταση του Χριστού, για να διακηρύξει στο τέλος θριαμβευτικά ότι «αληθώς ανέστη» ο Κύ­ριος!
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ



Αληθώς  Ανέστη!


Η ΠΛΑΝΗ πάντα αυτοκαταστρέφεται και, χωρίς να το θέλει, στηρίζει σε όλα την αλήθεια. Πρόσεξε: Έπρεπε ν' αποδειχθεί ότι ο Χριστός πέθανε και τάφηκε και αναστήθηκε. Ε, λοιπόν, όλα αυτά τα κατοχυρώνουν οι ίδιοι οι εχθροί! Εφόσον έφραξαν με το βράχο και σφράγισαν και φρούρησαν τον τάφο, δεν ήταν δυνατό να γίνει καμιά κλοπή. Αφού όμως, μολονότι δεν έγινε κλοπή, ο τάφος βρέθηκε άδειος, είναι ολοφάνερο και αναντίρρητο πως ο Χριστός αναστήθηκε. Είδες πώς, και μη θέλοντας, στηρίζουν την αλήθεια;

Αλλά και πότε θα Τον έκλεβαν οι μαθητές; Το Σάββατο; Μα αφού δεν επιτρεπόταν από το νόμο ούτε να κυκλοφορήσουν. Κι αν υποθέσουμε ότι θα παραβίαζαν το νόμο του Θεού, πώς θα τολμούσαν αυτοί, οι τόσο δειλοί, να βγουν έξω απ' το σπίτι; Και με ποιο θάρρος θα ριψοκινδύνευαν για ένα νεκρό; Προσμένοντας ποιαν ανταπόδοση; Ποιαν αμοιβή;

Και στ' αλήθεια, που στηρίζονταν; Στη δεινότητα του λόγου τους; Αλλά ήταν απ' όλους αμαθέστεροι. Στα πολλά τους πλούτη; Αλλά δεν είχαν ούτε ραβδί ούτε υποδήματα.

Ηττοπαθείς θέσεις περί των Θεολογικών Διαλόγων του μητρ. Εδέσσης κ. Ιωήλ.




Στὸν «Ὀρθόδοξο Τύπο» τῆς 18 Ἀπριλίου 2014, δημοσιεύτηκε συνέντευξη τοῦ Μητροπολίτου Ἐδέσσης Ἰωήλ. Ὅπως γράφει ὁ «Ο.Τ.», στὴν συνέντευξή του αὐτὴ ὁ Ἐδέσσης «τονίζει τι λλς δν κινδυνεύει π τὸ Ἰσλμ π τς αρέσεις, λλ πτν πομάκρυνσίν της π τν Θεόν. πισημαίνει κόμη τι εναι πρ τν διαλόγων (διαθρησκειακν καμή) π τν προϋπόθεσιν τι ατογίνονται ες τ πλαίσιον τν ερν Κανόνων κα τν Συνοδικν ποφάσεων».
Παραθέτουμε τὶς ἀπαντήσεις του στὰ δύο κρίσιμα αὐτὰ ἐρωτήματα, ἀπὸ τὰ ὁποῖα φαίνεται ὁ συμβιβασμὸς καὶ ἡ δειλία τῶν συγχρόνων Ἐπισκόπων, κι αὐτῶν ποὺ εἶναι πνευματικὰ τέκνα τοῦ ἀειμνήστου π. Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου ἀκόμα καὶ αὐτῶν ποὺ κατατάσσονται στοὺς διακριτικοὺς καὶ συντηρητικοὺς Ἱεράρχες.
Ὁ Μητροπ. Ἐδέσσης Ἰωήλ ἐρωτᾶται καὶ ἀπαντᾶ:
–Ποι εναι γνώμη σας γι τν διαθρησκειακ διάλογο;
φόσον διαθρησκειακς διάλογος γίνεται μέσα στ πλαίσια τν συνοδικν ποφάσεων τς κκλησίας κα στ πλαίσια τν ερν Κανόνων, μπορε ν χει κάποια θετικὰ ἀποτελέσματα, σ κοινωνικ πίπεδο κυρίως. Δν πρέπει ν λησμονομε μως τι κα μ τν τρόπο ατν κκλησία φανερώνει τν εραποστολική Της διάσταση.
Παρουσιάζει κα μ τν τρόπο ατν τν λήθειά Της κα δν ποκλείει τν δ τς πιστροφς σατν κόμη κα στος αρετικος στος λλοθρήσκους.
−Πς κρίνετε τν σλαμικ πειλμέσα π τν ραβικ νοιξη; Κινδυνεύει λλάδα κα κάθε χριστιανικ χώρα π τος σλαμιστές;
−Δν μπορομε ν γνωρίζουμε τί κριβς βρίσκεται πίσω π τέτοια κινήματα. ταν βέβαια κδηλώνονται διώξεις κατ τν χριστιανν καγίνονται φρικαλεότητες νησυχομε κα συμπάσχουμε κα συνεχόμεθα π λύπη. σον φορ τν Πατρίδα μας πάλι, μεγαλύτερος κίνδυνος ποτν πειλε δν εναι τ σλάμ, κάποια λλη θρησκεία αρεση. μεγαλύτερη πειλ γι τν λλάδα εναι πομάκρυνση τν λλήνων π τν λήθεια κα τ βίωμα τς ρθοδοξίας. σο πιστεύουμε καὶ ὅσο ζομε ς ρθόδοξοι, δν κινδυνεύουμε π κανένα θρησκευτικ λλο παράγοντα. πως τόνιζε γιος Κοσμς Ατωλός, πάνω π λα πρέπει ν φροντίσουμε νμ χάσουμε –ς λας κα ς προσωπα– τν ψυχή μας».
 πορεῖ κανεὶς μὲ τὴ συμπεριφορὰ αὐτῶν τῶν ποιμένων, οἱ ὁποῖοι τρέμουν μήπως καὶ ἐκφράσουν κάποια γνώμη ποὺ θὰ θίξει τὸν ἄρχοντα τοῦ Φαναρίου, ἀρχηγέτη τῆς Παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸν Πάπα τῆς Ἀνατολῆς, ἀλλὰ καὶ τὰ κατὰ τόπους «παπάκια» του. Αὐτή τους ἡ στάση ὅμως, δηλώνει Ὁμολογίαἄρνηση Χριστοῦ! Ἀντὶ νὰ ἐκμεταλλευτοῦν τὴν εὐκαιρία τῶν συνεντεύξεων, γιὰ νὰ καταγγείλουν τὴν ἀνακολουθία καὶ διαστροφικὴ λογικὴ ποὺ ἐνέχουν αὐτοὶ οἱ Διάλογοι, κυρίως, ὅμως, νὰ καταδείξουν τὴν –δι’ αὐτῶν– καταπάτηση τῶν Ἐντολῶν ἐκείνων ποὺ καθορίζουν τὴ στάση τῶν πιστῶν ἀπέναντι σὲ ἀμετανόητους αἱρετικούς, αὐτοὶ διατυπώνουν ἀνώδυνες δεοντολογικὲς ἀκαδημαϊκὲς ἀπαντήσεις, ὅπως αὐτὴ τοῦ Ἐδέσσης κ. Ἰωήλ:
«φόσον διαθρησκειακς διάλογος γίνεται μέσα στ πλαίσια τν συνοδικν ποφάσεων τς κκλησίας κα στ πλαίσια τν ερν Κανόνων, μπορε ν χει κάποια θετικὰ ἀποτελέσματα, σ κοινωνικ πίπεδο κυρίως». Δηλαδή, κ. Ἰωήλ, μᾶς λέτε ὅτι,
1.  ὁ θεολογικὸς Διάλογος πρέπει νὰ διεξάγεται σὲ ἐκκλησιαστικὰ πλαίσια γιὰ νὰ ἔχει ἀποτελέσματα, (καλῶς)
2. Καὶ ταυτόχρονα μᾶς λέτε (ἐπειδὴ γνωρίζετε τὴν ἀποτυχία τῶν Διαλόγων σὲ ἐκκλησιαστικὸ ἐπίπεδο) ὅτι τὰ θετικὰ ἀποτελέσματα τὰ περιμένετε ΚΥΡΙΩΣ σὲ κοινωνικ πίπεδο»!
Α) Νὰ ἀρχίσω ἀπὸ τὸ δεύτερο. Δηλ, κοινωνικῆς τάξεως εἶναι τὸ ΚΥΡΙΩΣ ζητούμενο τῶν Διαλόγων καθ' ὑμᾶς, Σεβασμιώτατε; Γι’ αὐτὸ γίνονται οἱ Διάλογοι; Ὄχι πρωτίστως καὶ ΚΥΡΙΩΣ γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ τῶν αἱρετικῶν; Ἀκατανόητη ἡ λογική σας!
Διαβάζει κανεὶς αὐτὲς τὶς ἀπίστευτες ἀπαντήσεις ἀπὸ τὰ τέκνα τοῦ π. Ἐπιφάνιου, πρόσφατα ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Ἐδέσσης (παλαιότερα ἀπὸ τὸν Κυθήρων κ. Σεραφείμ) καὶ λυπᾶται βαθύτατα. «Ἡ λλάς, λοιπόν, ἰσχυρίζεται ὁ κ. Ἰωήλ, δν κινδυνεύει π τσλμ π τς αρέσεις, λλ πτν πομάκρυνσίν της π τν Θεόν»! Ὡσὰν τὸ ἕνα νὰ μὴ συνδέεται μὲ τὸ ἄλλο! Ὡσὰν νὰ μὴ διάβασε ποτέ του ὅτι τὰ ἑκατομμύρια τῶν Ἁγίων θυσιάστηκαν γιὰ τὴν Πίστη, πολέμησαν τὶς αἱρέσεις, ἔστω κι ἂν αὐτὸ τὸ πλήρωσαν μὲ τὴν ζωή τους, ἀφοῦ γνώριζαν καλὰ ὅτι ἀπὸ τὴν Ὀρθόδοξη Πίστη ἐξαρτᾶται ἡ παραμονή μας κοντὰ στὸ Θεό· ὅτι οἱ αἱρέσεις εἰσάγουν τὸ ψεῦδος στὴν ἐκκλησιαστική ζωή, ἀπονευρώνουν τὴν Πίστη, συντελοῦν στὴν διάβρωση τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς, στὴν ἐκκοσμίκευση, στὴν ἀπομάκρυνσή μας ἀπὸ τὸ Θεό· ὅπως συμβαίνει καὶ τὸ ἀντίθετο, ἡ ἔλλειψη πνευματικῆς ζωῆς ὁδηγεῖ στὶς αἱρέσεις. Ὡσὰν νὰ ἀγνοεῖ ὅτι «ὁ τῆς θεοσεβείας τρόπος ἐκ δύο τούτων συνέστηκε εὐσεβῶν δογμάτων καὶ πράξεων ἀγαθῶν. Καὶ οὔτε τὰ δόγματα, χωρὶς ἔργων ἀγαθῶν εὐπρόσδεκτα τῷ Θεῷ· οὔτε τὰ μὴ μετ’ εὐσεβῶν δογμάτων ἔργα τελούμενα προσδέχεται ὁ Θεός» (Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων). Ὁ Θεὸς θέλει ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο καὶ τὰ Δόγματα τῆς Πίστεως νὰ φυλάττει, ἀλλὰ καὶ νὰ ἔχει ἀγαθὲς πράξεις, ἠθικὸ βίο.
Β) Ὡς πρὸς τὸ πρῶτο θέμα, τῶν Διαλόγων, πρέπει νὰ μιλήσουμε ἐκτενέστερα. Εἶναι ἐπὶ δεκαετίες ἀποδεδειγμένο ὅτι οἱ Διάλογοι διεξάγονται κατὰ τρόπον ἀντι-ἁγιογραφικόν, ἀντι-πατερικὸ καὶ σχιζοφρενικό, καὶ ὁ «καλὸς» Ἐπίσκοπος ἀπαντᾶ ὡς καριερίστας διπλωμάτης ἢ λαοπλάνος πολιτικός, γιὰ τὸ δέον τῶν Διαλόγων. Τουλάχιστον δὲν ἔχει διαβάσει ποτέ του τὶς ἀπαντήσεις γιὰ τοὺς διαλόγους τοῦ πνευματικοῦ του πατρός, π. Ἐπιφανίου; Ἔγραψε ὁ π. Ἐπιφάνιος τὸ 1980. (Σημειῶστε το: τὸ 1980!):
«Λοιπόν, εἴμεθα ὑπὲρ τοῦ Διαλόγου μετὰ τῶν Παπικῶν; Καὶ ναί, καὶ ὄχι! Ναί, ἂν πρόκειται νὰ διαλεχθῶμεν ὑπὸ τὴν ὡς ἄνω προϋπόθεσιν. Χιλιάκις ὄχι, ἂν ὑπὸ τὸν “Διάλογον” νοήσωμεν ζήτησιν (=ἔρευναν)  τῆς ἀληθείας, δηλαδὴ ἐκκινήσωμεν ἐκ τῆς προϋποθέσεως ὅτι οὐδεὶς ἔχει ἀπόλυτον καὶ ἀκεραίαν τὴν ἀλήθειαν... Ὁ δὲ νῦν διεξαγόμενος ”Διάλογος” ἔχει ἆράγε ὀρθὰς βάσεις καὶ ὑγιεῖς προϋποθέσεις; Ἀπαντῶμεν ἀπεριφράστως:  Οὐδ΄ ἐπ’ ἐλάχιστον!  Οὔτε καλῶς ἐξεκίνησεν οὔτε καλῶς ἐξελίχθη... Ἐν δὲ τῇ πορείᾳ τοῦ ”Διαλόγου” ἐσημειώθη σωρεία ἀντικανονικῶν ἐνεργειῶν. Τί δέ ποτε προέκυψεν ἐκ τῆς παραβιάσεως τῶν ἱερῶν Κανόνων; Ὁ Παπισμὸς θὰ ...εὕρῃ μυρίους τρόπους, ὥστε ὁ ”Διάλογος” νὰ ἀτονήσῃ καὶ νὰ ἐκφυλισθῇ» (Ἐπιφάνιου Θεοδωρόπουλου, Τὰ Δύο Ἄκρα, σελ. 43-44).
Βλέπετε τί ἔλεγε τὸ 1980 ὁ πνευματικός σας, π. Ἐπιφάνιος, Σεβασμιώτατε; Δεν μιλάει μόνον δεοντολογικά, ἀλλὰ ψηλαφεῖ τὴν πραγματικότητα. Βλέπει τὴν ἀντικανονικότητα τῶν Διαλόγων ἀπὸ τότε. Καὶ ἀναφωνεῖ: Ὅπως γίνονται, εἴμαστε ἐναντίον τῶν Διαλόγων. Νὰ σταματήσουν. «Χιλιάκις ὄχι» στὸν Διάλογο.
Ἐσεῖς ὅμως, Σεβασμιώτατε, σήμερα —παρότι ἔχουμε νωπὴ τὴν ἐμπειρία τῆς κοροϊδίας καὶ τοῦ ἐξευτελισμοῦ ἀπὸ τοὺς ἑταίρους μας, σ’ αὐτὰ τὰ 35 χρόνια Διαλόγων— μᾶς λέτε ὅτι εἶστε ὑπὲρ τῶν Διαλόγων, ἀντὶ νὰ τοὺς καταγγείλετε μετ’  ἱερᾶς ἀγανακτήσεως. Σπέρνετε ἔτσι τὴ σύγχυση στοὺς ἐλάχιστα περὶ αὐτῶν γνωρίζοντας πιστοὺς καὶ ἀφήνοντας νὰ καταλάβουν οἱ ἀγνοοῦντες ὅτι οἱ Διάλογοι πραγματοποιοῦνται μέσα στὰ ἐκκλησιαστικὰ πλαίσια! Ταυτόχρονα, σιγοντάρετε τοὺς Οἰκουμενιστές, ποὺ ὁμιλοῦν γιὰ τὴν ἀνάγκη τῶν Διαλόγων! Καλά, δὲν διαπιστώσατε ἀκόμα, ὅτι αὐτὴ ἡ διπλωματία ἐξυπηρεῖ τὰ σχέδια τοῦ Παπικοῦ Οἰκουμενισμοῦ, στὸ αἱρετικὸ ἅρμα τοῦ ὁποίου εἶναι δεμένος ὁ Πατριάρχης Βαρθολομαῖος τὸν ὁποῖον μνημονεύετε ἐλαφρᾷ τῇ καρδίᾳ;
Δυστυχῶς ἔλλειψε ἡ ἀνδρεία ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς Ἐπισκόπους. Ἀπὸ σᾶς καὶ ἀπὸ τὸν ἀδελφό σας, ποὺ ἐκφράζεται παρομοίως, τὸν Κυθήρων κ. Σεραφείμ. Δὲν ἀντέχει τὸ βάρος τοῦ χαρακτηρισμῶν. Γι’ αὐτὸ κατηγορούμενος ἀπὸ τοὺς καθηγητὲς τοῦ ΑΠΘ, ἔσπευσε νὰ ἀποσείσει αὐτὸ τὸ βάρος, ὅτι δηλ. ἀρνεῖται τὴν διεξαγωγὴ τῶν Διαλόγων, γράφων: «Οδεμία γραπτή προφορική μου μαρτυρία φίσταται, ποία τάσσεται  κατά τν διαχριστιανικν μετά τν τεροδόξων  διαλόγων.  Βασική μου, μως, θέσις, ς καί παντός ρθοδόξου πιστο, εναι τι ο ν θέματι διάλογοι δέν πρέπει νά εναι προϋπόθετοι, δηλ. χωρίς τάς ναγκαίας καί παραιτήτους θεολογικάς προϋποθέσεις, περ συμμερίζεται πολύτως καί γία μν λλαδική κκλησία. Ο διαχριστιανικοί διάλογοι δέον νά εναι τίμιοι, ελικρινες καί ληθινοί» (http://aktines.blogspot.com/2012/05/blog-post_7227.html).
i. Ἀλήθεια, γιατί δὲν ὑφίσταται καμία διαμαρτυρία σας κατὰ τῶν Διαχριστιανικῶν Διαλόγων, Σεβασμιώτατε. Εἶστε ἱκανοποιημένος ἀπ’ αὐτούς;
ii. Ἀπὸ ποῦ συμπεράνατε, Σεβασμιώτατε, ὅτι ἡ Ἑλλαδικὴ Ἐκκλησία (δηλ. οἱ Δεσποτάδες κι ἐσεῖς) ἀγρυπνεῖ καὶ φροντίζει ὥστε οἱ Διάλογοι νὰ διεξάγονται μὲ «τὰς ἀπαραιτήτους θεολογικὰς προϋποθέσεις»; Δὲν συμμετέχετε ἄραγε ἀπροϋπόθετα στοὺς Διαλόγους αὐτούς; Δὲν ἀγνοεῖτε τὶς Πατερικὲς προϋποθέσεις; Δὲν προβαίνουν οἱ ἐκπρόσωποί σας σε συμπροσευχές; Δεν ἀρνοῦνται συγκεκριμένα Δόγματα τῆς Πίστεως; Δὲν παραβαίνουν τὴν Ἐντολὴ τοῦ Χριστοῦ περὶ τῆς Ἱεραποστολῆς καὶ Ὀρθόδοξης Ὁμολογίας ἐνώπιον τῶν αἱρετικῶν; Δὲν διαπραγμάτευονται τὰ τῆς Πίστεως; Δὲν συμβιβάζονται συνεχῶς; Ξεχάσατε τὶς ἀποφάσεις στὸ Μπάλαμαντ, στὸ Πόρτο Ἀλέγκρε (μεταγενεστέρως καὶ στὸ Πουσάν);
Εἶναι φανερό, λοιπόν, ποιές εἶναι οἱ θέσεις, ὄχι κάποιων Οἰκουμενιστῶν ἐξ Ὀρθοδόξων Ἐπισκόπων, ἀλλὰ τῶν χαρακτηριζομένων ὡς συντηρητικῶν καὶ ὑπεύθυνων Ἐπισκόπων! Διεξάγονται ἐπὶ δεκαετίες οἱ Διάλογοι, κι αὐτοὶ ὁμιλοῦν, ὡσὰν νὰ συζητοῦμε ἕνα πρῶτο ξεκίνημα κάποιου ἄγνωστου στὴν ἐκκλησιαστική μας ζωὴ γεγονότος! Ὡσὰν νὰ πρόκειται γιὰ Διαλόγους ποὺ ΚΑΠΟΤΕ στὸ ΜΕΛΛΟΝ θὰ ξεκινήσουν! Σὰν νὰ μὴν ἔχουμε ἐμπειρία τῆς δολιότητος τῶν Παπικῶν κατὰ τὴν διεξαγωγὴ Διαλόγων ἐπὶ 1000 χρόνια περίπου! Σὰν νὰ μὴν μᾶς ξεγέλασαν οἱ πρωτεργάτες (μὲ πρῶτο τὸν Ἀθηναγόρα), παραμυθιάζοντάς μας ὅτι, ὅτι τάχα πᾶμε νὰ κάνουμε Ἱεραποστολὴ στοὺς ἑτερόδοξους ἀπὸ ἀγάπη! Σὰν νὰ μὴν εἶναι ὁλοφάνερη ἡ ἀδιαφορία Ἐπισκόπων καὶ Ἱ. Συνόδου γιὰ τὴν καθαρότητα τῆς Πίστεως! Σὰν νὰ μὴ ἔχει ἀρκούντως καταδειχθεῖ ὅτι οἱ Οἰκουμενιστὲς ξεπουλᾶνε τὴν Ἐκκλησία!
Δὲν ἀξίζει νὰ γράψει κανεὶς κάτι ἄλλο γιὰ νὰ ἀποδείξει ὅτι οἱ σύγχρονοι «Ὀρθόδοξοι» Ἐπίσκοποι πορεύονται ἀμετανόητα τὸν δρόμο τῶν βετεράνων πλέον Οἰκουμενιστῶν  στὴν πορεία πρὸς τὴν πλήρη ὑποταγὴ τῆς Ἐκκλησίας στὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ στὴν Πανθρησκεία ἢ γιὰ νὰ τοὺς πείσει νὰ ἀλλάξουν πορεία. Ὅλα, ἔχουν πολλάκις λεχθεῖ, ἀλλὰ κανεὶς δὲν ἀκούει. Καὶ ὅσοι ἀκοῦνε, εἶναι ἐγκλωβισμένοι στὶς Δεσποτικὴ αὐθαιρεσία.
Ὅμως, γιὰ ὅσους νέους ἢ καλοπροαίρετους θὰ ἤθελαν κάποια ἀκόμα στοιχεῖα, ἀντιγράφω ἀπὸ τὸ βιβλίο «Διαχριστιανικοὶ καὶ Διαθρησκειακοὶ διάλογοι, Στιγμὲς καὶ σταθμοί», λίγες, ἀλλὰ καίριες διαπιστώσεις καὶ γνῶμες θεολόγων γιὰ τὸ θέμα τῶν Διαχριστιανικῶν καὶ Διαθρησκειακῶν Διαλόγων:
Γράφει ὁ π. Θεόδωρος Ζήσης (“Ὀρθ. Τύπος”, 27-4-2001, φ. 1409): Ὅταν  ἄρχισε  ὁ Διάλογος, «ἀποφασίστηκε -κατὰ παγκόσμια ἱστορικὴ πρωτοτυπία- νὰ