Κυριακή, 8 Μαρτίου 2015

Όταν οι άγευστοι της Πατερικής θεολογίας γνωματεύουν: ο π. Θ. Ζήσης, λέγει, κηρύττει την ...αιρετική Αποτείχιση!!!



π. Θεόδωρος Ζήσης θέλησε νὰ βαδίσει τὴν «μέση ὁδὸ τοῦ συμβιβασμοῦ» στὸ θέμα τῆς ἀποτειχίσεως, καταγγέλoντας μὲν τοὺς Οἰκουμενιστές, ἀλλὰ παραμένοντας στὸ χῶρο τῶν χαρτοπολεμιστῶν ἀντι-οικουμενιστῶν. Κι αὐτὸ γιατὶ θεώρησε ὅτι, ἀκολουθώντας τὴν «βασιλικὴ ὁδὸ» τῆς ἀπομακρύνσεως ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς τῶν Ἁγίων Πατέρων, θὰ μείνει μόνος! Καὶ νά, τώρα, ποὺ ἡ «μέση ὁδὸς τοῦ συμβιβασμοῦ» τὸν ὁδηγεῖ στὴν ἀθέτηση τῆς διδασκαλίας τῶν Ἁγίων, τὴν ὁποία ὀρθότατα καὶ ἁγιοπατερικὰ ἐξέθετε πρὶν ὑποκύψει στὸν «ψυχολογικὸ ἐκβιασμὸ» κάποιων πατέρων τῆς Συνάξεως τῆς Γατζέας, ὅπως ἔμμεσα εἴχαμε ἀντιληφθεῖ ἀπὸ ἐκεῖνα ποὺ μᾶς ἔλεγε, ὅσα πληροφορηθήκαμε ἀπὸ μέλη τῆς Συνάξεως τῆς Γατζέας καὶ ἀπὸ ὅσα πρόσφατα διαβάσαμε.
Παρουσιάζουμε, λοιπόν, κάποια στοιχεῖα καὶ ἀποσπάσματα ὁμιλιῶν τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση, ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «Στῶμεν Καλῶς», γιὰ τὰ ὁποῖα  γνωματεύει πὼς ὁ π. Θεόδωρος εἶναι αἱρετικός -ὡσὰν ὁ ἱστολόγος νὰ ἀποτελεῖ πατερικὴ αὐθεντία -ὁ ἀνίδεος- καὶ χωρὶς νὰ στηρίζει τὶς αὐθαίρετες θέσεις τους σὲ πατερικὰ κείμενα!
Καὶ ὁ μὲν ἀμαθὴς ἱστολόγος καὶ διαστροφέας τῆς ἀλήθειας, ὡς ἄγευστος τῆς πατερικῆς διδασκαλίας καὶ μὴ κατανοῶν οὔτε τί λέγει, οὔτε «περὶ τίνος διαβεβαιοῦται», διασπείρει στοὺς ἀγνοοῦντες τὶς ἀκαθαρσίες του. Ὁ π. Θεόδωρος, ὅμως, βαθύτατος γνώστης καὶ διδάσκαλος τῆς σοφίας τῶν Ἁγίων Πατέρων, θὰ συνεχίζει νὰ ἀκολουθεῖ τὴν ὁδό, ποὺ συνειδησιακὰ γνωρίζει ὅτι δὲν συνταυτίζεται μὲ τὴν ὁδὸ τοῦ Εὐαγγελίου, ἐπειδὴ ἡ ὁμάδα τοῦ π. Σαράντου καί τινες ἄλλοι ταυτίζουν τὴν ἀπομάκρυνση ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς μὲ τὸ σχίσμα; Δὲν παρακολούθησε τὸ Βατερλὼ τῆς Ἡμερίδος στὴν Μητρόπολη τοῦ Πειραιῶς, ὅπου οἱ Εἰσηγητές, στὴν προσπάθειά τους νὰ δικαιολογήσουν τὴν γραμμὴ τοῦ π. Σαράντη καὶ τῶν περὶ αὐτόν, διέστρεψαν τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀλλὰ καὶ αὐτὴ ταύτη τὴν Ἀλήθεια;
1. Τὸ πρῶτο ἀπόσπασμα εἶναι ἀπὸ ἀπάντηση σὲ ἐρώτηση ἀκροατῆ τοῦ π. Θεοδώρου Ζήση στὸ «Συνέδριο κατὰ τοῦ παπικοῦ πρωτείου» ποὺ τὸ 2010 πραγματοποιήθηκε στὸ Στάδιο «Εἰρήνης καὶ Φιλίας» τοῦ Πειραιᾶ. Εἶπε ἐκεῖ:
«Άν ο οποιοσδήποτε εδώ, έχει την αίσθηση ότι πρέπει να προχωρήσει σε “Αποτείχιση”, όπως και ο συνάδελφος ο οποίος υπέβαλε το ερώτημα, μπορεί και ως λαϊκός να προχωρήσει στην “Αποτείχιση”... ΝΑ ΜΗΝ ΚΟΙΝΩΝΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΜΥΣΤΗΡΙΑ Ο ΕΝ ΛΟΓΩ ΛΑΪΚΟΣ, ΣΕ ΕΜΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΔΕΝ ΠΡΟΒΑΙΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ “ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ” ΚΑΙ ΑΣ ΒΡΕΙ ΧΩΡΟ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΤΗΝ “ΑΠΟΤΕΙΧΙΣΗ”! ».
Σ’ αὐτὸ τὸ σημεῖο μᾶς ἐνημερώνει ὁ ἱστολόγος τοῦ «Στῶμεν Καλῶς»:
«Προσωπικώς, έχω συνομιλήσει τα τελευταία χρόνια με πολλούς από τους συμμετέχοντες στην γνωστή “σύναξη κληρικών, λαϊκών και Μοναχών κατά του Οικουμενισμού”, οι οποίοι μου εξήγησαν πως δεν συμφωνούν με την ακραία “Αποτείχιση” του π. Θεοδώρου! Συγκεκριμένα, ο π. Σαράντης Σαράντος, μόλις του είπα για την πλάνη του π. Θεοδώρου είπε: «εγώ όμως δεν τα δέχομαι αυτά»· ο Ιερομόναχος Λουκάς–Γρηγοριάτης είπε πως διαφωνεί με τον π. Θεόδωρο στο θέμα αυτό και μόλις τον ερώτησα «γιατί δεν του λέτε κάτι;», εκείνος μου απήντησε: «τις ξέρει τις θέσεις μας ο π. Θεόδωρος»· ο Μοναχός Αρσένιος Βλιαγκόφτης συμφώνησε πως τα, υπό του π. Θεοδώρου

Οι Οικουμενιστές ποιμένες, αντί να μας κρατούν σε εγρήγορση, σιωπούν γιά όλα τα κρίσιμα θέματα και μας αποκοιμίζουν!


 Το όραμα του Βαρουφάκη για έξυπνες κάρτες Smart id Card για όλους είς εφαρμογήν του σχεδίου της Νέας Τάξεως, ενώ η ηγεσία της Εκκλησίας συνδειπνεί μετά των σχεδιαστών της Νέας Τάξεως                                                    Πηγή: "agonasax"

Β΄ Κυριακὴ Νηστειῶν, Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου



ΤΟ ΟΡΑΤΟ ΚΑΙ ΤΟ ΑΟΡΑΤΟ ΘΑΥΜΑ

ΤΟ εαγγέλιο, γαπητοί μου, σήμερα διηγε­ται να θαμα. να θαμα; λάθος κάνεις, δύο θαύματα χει. να δύο ενε; γ λέω τι ενε δυ θαύματα. Τ να ενε μικρό, τ λλο ενε μεγάλο· τ να ενε ρατό, τ λ­λο όρατο· τ να ενε σωματικό, τ λλο ψυχικό. Κα τ δεύτερο ενε πόδειξις το πρώτου. Κα τ σπουδαιότερο ποιό ενε· τι τ πρτο, τ μεγάλο κα όρατο κα ψυχικ θαμα, μπορε ν γίν κα σ’ μς!
* * *
ς δομε λοιπν τ πρτο θαμα. Σ μι πόλι τς Γαλιλαίας, στν Καπερναούμ, βρέθηκε Χριστς σ να σπίτι. Μόλις τό ’μαθαν ο κά­τοικοι, μαζεύτηκαν κε λοι, ντρες γυνα­κες παιδιά. Συνωστισμς μεγάλος, στρυμώχνονταν νας πάνω στν λλο μέχρι τν πόρτα· μλο ν ἔρριχνες, δν θά ’πεφτε κάτω. Ν σταθομε λίγο στ σημεο ατό.
Πγε Χριστς σ να σπίτι, κι μέσως τ σπίτι κενο γέμισε. Μ ρωτ· κα κάθε ρ­θόδοξος νας τί ενε; Δν ενε οκος Θεο; Σπίτι το Χριστο ενε. «ς φοβερς τόπος οτος· οκ στι τοτο λλ οκος Θεο, κα ατη πύλη το ορανο» (Γέν. 28,17). Συνε­πς τί πρεπε ν