Παρασκευή, 22 Ιανουαρίου 2016

"Κεκλεισμένων των θυρών"!


sampezi-3
Του Αιμίλιου Πολυγένη



 Κλεισμένες οἱ πόρτες γιὰ τὸ Λαὸ τοῦ Θεοῦ
            στις Συνάξεις, στοὺς Διαλόγους...,


Ξεκίνησαν οι συνεδρίες της Σύναξης των Προκαθημένων και των Εκπροσώπων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, υπό την προεδρία του Οικουμενικού Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου στη Γενεύη.
Η Σύναξη των Προκαθημενών πραγματοποιείτε κεκλεισμένων των θυρών στον Πατριαρχικό Ιερό Ναό του Απόστολου των Εθνών Παύλου, του Ορθοδόξου Ινστιτούτου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Σαμπεζύ.
Να αναφερθεί πως από την Σύναξη απουσιάζουν ο Πατριάρχης

Οι μάσκες της διαφορετικότητος ή ανοχής δεν φτάνουν να κρύψουν την μορφή των Οικουμενιστών και Πανθρησκειαστών!



Ηρακλής Ρεράκης, καθηγητής Παιδαγωγικής της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ

Πληροφορηθήκαμε από σχετικό δημοσίευμα ότι εγκρίθηκαν και υπογράφηκαν όλα τα σχετικά έγγραφα, έτσι ώστε να λειτουργήσει από τον φετινό Οκτώβριο (ακαδημαϊκό έτος 2016-2017), το τετραετές Πρόγραμμα της «Εισαγωγικής Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών», εντός του Τμήματος Θεολογίας του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και να συμπεριληφθεί στο μηχανογραφικό δελτίο των υποψηφίων των φετινών πανελλαδικών εξετάσεων. Το δημοσίευμα είναι σαφώς προσανατολισμένο, όχι μόνον στην πληροφόρηση αλλά και στην στήριξη αυτής αυτών των σπουδών, κάνοντας ειδικές αναφορές, όπως ότι υπάρχουν δήθεν μικρές αντιδράσεις, που εκφράζουν «την εσωστρέφεια και τον συντηρητισμό μέρους της σύγχρονης Ορθοδοξίας».
Οι θέσεις αυτές απηχούν τη γνωστή τακτική συγκεκριμένων προσώπων με την οποία συνήθως βλέπουν και αντιμετωπίζουν την αντίθετη ή τη διαφορετική θέση των «άλλων». Βγάζουν την μάσκα που φορούν, πολεμούν τη διαφορετικότητα με στόχο την εξαφάνισή της, διά της «δημοκρατικής» μεθόδου της συκοφαντικής λασπολογίας, και μετά βάζουν ξανά τη μάσκα και αρχίζουν πάλι να διακηρύττουν και να υπερασπίζονται δήθεν την αποδοχή του «άλλου», του «ξένου», του διαφορετικού!

Για την ιστορία του θέματος, τον Μάρτιο του 2014 σε Συνέλευση του Τμήματος Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, (23) μόνον από τους (72) καθηγητές και των δύο Τμημάτων της Σχολής, ψήφισαν την ίδρυση της παραπάνω «Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών σπουδών» εντός της Θεολογικής.
Η απόφαση αυτή βρήκε κάθετα αντίθετο το έτερο Τμήμα της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ., το Τμήμα Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας αλλά η αντίθεσή του αγνοήθηκε από το Τμήμα Θεολογίας. Ειδικότερα, στην με αριθμό 518/26.03.2014 απόφαση του το ως άνω Τμήμα επισημαίνει την απόλυτη ασυμβατότητα του όλου εγχειρήματος περί «Ισλαμικών Σπουδών» με το χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της Θεολογικής Σχολής, με την ενδιαφέρουσα επισήμανση ότι: «Η αυτοτελής γνωστική περιοχή που θεραπεύει η Θεολογική Σχολή του Α.Π.Θ. και τα δύο Τμήματά της, από της συστάσεώς τους, είναι οι σπουδές στην Ορθόδοξη Θεολογία» και ότι «με την απόφαση ίδρυσης Εισαγωγικής Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών αλλοιώνεται ο μέχρι τώρα χαρακτήρας της Σχολής και η ακαδημαϊκή της αντιστοίχηση με τα διεθνώς κρατούντα». Επίσης τονίζεται ότι: «Η Θεολογική Σχολή κατά το επιστημονικό της περιεχόμενο και το σκοπό ιδρύσεως και λειτουργίας της είναι επιστημολογικά αναρμόδια για την οργάνωση προγραμμάτων σπουδών άλλων θρησκειών».
Φυσικά είναι νομότυπη η απόφαση του Τμήματος και δικαίωμά του να πραγματοποιεί, στο πλαίσιο της ακαδημαϊκής του αυτονομίας, ό,τι αποφασίζει, αλλά, πέρα των νόμων της νομοθεσίας του Πανεπιστημίου ή της πολιτείας, λειτουργούν, παράλληλα, και οι πνευματικοί νόμοι και είναι αυτοί που προσδιορίζουν τη λειτουργία της συνείδησης και τις  ηθικοπνευματικές μας ευθύνες, όποιοι και αν είμαστε και όπου και αν βρισκόμαστε.
Ο Απ. Παύλος αναφέρει κάτι που είναι ανάγκη να μας προβληματίζει όλους: «Πάντα μοι έξεστιν, αλλ’  ου πάντα συμφέρει. Πάντα μοι έξεστιν, αλλ’ ου τα πάντα οικοδομεί» - Όλα έχω το δικαίωμα να τα πράττω, αλλά δεν είναι συμφέρον και ωφέλιμο για μένα. Όλα έχω το δικαίωμα να τα πράττω, αλλά δεν οικοδομούν όλα στο έργο της σωτηρίας (Α΄ Κορινθίους 10, 23).
Πολλοί είναι οι λόγοι για τους οποίους, δικαιολογημένα, υπάρχουν αντιδράσεις για την ίδρυση και λειτουργία αυτής της κατεύθυνσης εντός της Θεολογικής Σχολής:    
1. Διότι αλλοιώνεται ο ιστορικός ορθόδοξος θεολογικός χαρακτήρας της Σχολής. 
2. Διότι ο συμφυρμός δύο εντελώς διαφορετικών θεολογιών συνιστά διεθνή πρωτοτυπία, αφού δεν έχει επιχειρηθεί ποτέ τέτοιας μορφής μείξη «αμείκτων», ούτε σε Ρωμαιοκαθολικές ούτε σε Προτεσταντικές Σχολές, ούτε, φυσικά, σε Σχολές του Ισλάμ ή άλλων Θρησκειών.
3.  Διότι είναι επιστημονικώς, παιδαγωγικώς και θεολογικώς απαράδεκτη  η εμφύτευση της Ισλαμικής Θεολογίας στη Θεολογική, αφού δεν υπάρχει μεταξύ τους επιστημολογική και θεολογική συγγένεια. Δεν μπορεί, συνεπώς, μία χριστιανική θεολογική Σχολή να υποστηρίξει επιστημονικώς τέτοιες σπουδές.
4. Διότι, πέραν των άλλων, η Ισλαμική Θεολογία είναι εντελώς αντίθετη από την Ορθόδοξη Θεολογία. Δεν αποδέχεται τον Τριαδικό Θεό, το τρισυπόστατο της Θεότητας, δηλαδή τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα. Απορρίπτει ότι ο Χριστός είναι Υιός του Θεού και Θεός, θεωρώντας ότι είναι ένας άνθρωπος - Προφήτης. Αρνείται, επίσης, τη θαυματουργική Γέννησή Του, τη θεία Του Μεταμόρφωση, τη Σταύρωσή του, την Ανάστασή Του, την Ανάληψή Του, ενώ δεν δέχεται τη θεανθρώπινη και μυστηριακή δομή και λειτουργία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι θέσεις της για το ανθρώπινο πρόσωπο, τον «άλλο», τις οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις, τίθενται επίσης σε εντελώς διαφορετική βάση, σε σχέση με το Χριστιανισμό.
5.  Διότι δεν είναι δυνατόν  η θεολογία του Ισλάμ να αποτελεί έργο που υπηρετείται από ορθόδοξους θεολόγους, αποκλειστική αποστολή των οποίων, από πλευράς θεολογικής και επιστημονικής -αλλά και επαγγελματικής-, είναι η σταθερή προσήλωσή τους στη διδασκαλία της Ορθόδοξης Θεολογίας, σύμφωνα και με το επιμέρους γνωστικό τους αντικείμενο, για το οποίο άλλωστε και προσελήφθησαν. Επί τούτου, το Συμβούλιο της Επικρατείας έχει αποφανθεί με την υπ. αριθμ. 194/1987 απόφασή του επισημαίνοντας ότι «όσα διδάσκονται στο θεολογικό Τμήμα αποτελούν κυρίως δόγματα της ορθοδόξου Εκκλησίας».

6. Τέλος, αξίζει να αναφερθούμε στην «Επιστολή της Ιεράς Κοινότητος του Αγίου Όρους προς τον Κοσμήτορα της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ ενάντια στην ίδρυση Κατεύθυνσης Μουσουλμανικών Σπουδών», με την οποία οι αντιπρόσωποι των Ιερών Μονών χαρακτηρίζουν την απόφαση για την ίδρυση των ως άνω Μουσουλμανικών Σπουδών "ὡς παρέκκλισιν ἐκ τοῦ σκοποῦ τόν ὁποῖον ἐτάχθη νά ὐπηρετῇ ἡ Ὀρθόδοξος Θεολογία… Η ἐπιχειρουμένη προσπάθεια, σαφῶς παρεκκλίνουσα ἐκ τῆς πατερικῆς διδασκαλίας, ἀποτελεῖ σοβαρόν ὀλίσθημα, τό ὁποῖον, δυστυχῶς, φοβούμεθα ὅτι θά ὁδηγήσῃ εἰς ἐπικινδύνους ἀτραπούς, στρέφεται δέ ἐν τέλει κατά τῆς ἐπιστήμης τῆς Θεολογίας καί κατ' αὐτῆς τῆς Ἐκκλησίας».

Όταν ο Πάπας τιμά τον εωσφόρο και οι αντι-Οικουμενιστές συνεχίζουν να κοινωνούν με τους Οικουμενιστές που αποδέχονται σιωπηρά κάθε αίρεση και βλασφημία του Πάπα!

 FIAT LUX: Μασονο-παπικο-βαβυλωνιακό Παν-δαιμόνιο στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου.

Παγκόσμια μαζική μύηση στο μασονικό εωσφορικό φως


FIAT LUX 16.png
Ιστολόγιο Κατάνυξις ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ
Αναστασία Αντιπαπα-δάκη
Ρώμη (Βαβυλώνα), 8 Δεκεμβρίου 2015:  την μέρα κατά την οποία οι παπικοί εορτάζουν την άμωμο σύλληψη της Θεοτόκου (μία από τις πολυάριθμες αιρετικές, δογματικές κακοδοξίες τους), πραγματοποιήθηκε στην Βασιλική του Αγίου Πέτρου ένα κυριολεκτικά κτηνώδες light show (σόου φώτων) που ονομάστηκε "FIAT LUX : Illuminating Our Common Home",  για να προωθήσει την αντιμετώπιση της (ανύπαρκτης) κλιματικής αλλαγής.


Εκεί που νομίζαμε ότι ο αιρεσιάρχης πάπας εξάντλησε τα περιθώρια της φρικτής, εωσφορικής του πτώσης με την προώθηση της παμβέβηλης πανθρησκείας, στις 8 Δεκεμβρίου ξεπέρασε τον εαυτό του διαπράττοντας μέγιστη, μισητή ανομία, "κερνώντας όλα τα έθνη από το μεθυστικό κρασί της πορνείας και της ακολασίας", στέλνοντας δισεκατομμύρια ψυχές στην χιλιάδες προ Χριστού εποχή της Βαβυλώνας, δίχως εισιτήριο επιστροφής.
Στις 8 Δεκεμβρίου ήταν η μέρα κατά την οποία άρχισε το νέο έκτακτο ιωβηλαίο έτος, όπως το όρισε με εγκύκλιο επιστολή ο πάπας Φραγκίσκος και φέρει την ονομασία "Το πρόσωπο της ευσπλαχνίας", με σύνθημα τον στίχο "Να είστε σπλαχνικοί, όπως σπλαχνικός είναι και ο Πατέρας σας" (Κατά Λουκάν 6:36). Στα λατινικα : misericordes sicut pater. Το ιωβηλαίο έτος misericordes sicut pater άρχισε στις 8 Δεκεμβρίου 2015 και θα λήξει στις 16 Νοεμβρίου 2016. Για το ιωβηλαίο αυτό έτος σχεδιάστηκε μια εικόνα λογότυπο με τον Χριστό (σε παπική απόδοση) και συντέθηκε ένας ομώνυμος ύμνος.
Η εικόνα αυτή των δύο προσώπων με τρία μάτια (!!!), που αποτελεί μια βλάσφημη απεικόνιση του Χριστού, τοποθετήθηκε στο κέντρο της πρόσοψης του ναού του Αγίου Πέτρου και καθ΄όλη την διάρκεια του σόου, προβλήθηκαν πάνω της  τα κτήνη της γης και της θάλασσας, με αποτέλεσμα να φαίνεται η εικόνα άλλοτε στην κοιλιά ενός ζώου και άλλοτε στο στόμα τους, όπως φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες.

Πώς αποφάσισε να εορτάσει ο πάπας την έναρξη του νέου ιωβηλαίου; Με την διοργάνωση μιας άνευ προηγουμένου δαιμονιώδους, μαζικής, υποσυνείδητης, παγκόσμιας μύησης στο μασονικό-τεκτονικό φως του εωσφόρου.
Ας ξεκινήσουμε με την ονομασία, η οποία είναι γνωστή σε μυημένους και μη ....
FIAT LUX σημαίνει: γενηθήτω φως (Γένεσις 1:3)
Κατά την μύηση στον πρώτο βαθμό της μασονίας, δένουν τα μάτια του υποψήφιου και προς το τέλος τον ρωτούν: "Τι είναι αυτό που επιθυμείς περισσότερο ;"  
Ο υποψήφιος απαντά: "Φως"
Και η απάντηση που παίρνει είναι: "Fiat lux!" "Γενηθήτω φως".
Εκείνη την στιγμή του αφαιρούν απότομα την κορδέλα με την οποία είναι δεμένα τα μάτια του από την αρχή της μύησης.
Ταυτόχρονα ανάβει ένα πολύ έντονο εκτυφλωτικό φως μπροστά στα μάτια του.
Ο πάπας Φραγκίσκος συνοδεία ολόκληρης της σατανικής μασονο-παλαιο-ειδωλολατρικής παρασυναγωγής του, θέλησε να δημοσιοποιήσει πλέον παγκοσμίως την επιλογή του: Επιλέγει και θεοποιεί το φως που δημιούργησε ο Θεός κατά την δημιουργία του κόσμου, δηλαδή το υλικό φως, το κτιστό φως.
Για αυτό και επέλεξε την ονομασία Fiat lux-γενηθήτω φως, που προέρχεται από το πρώτο κεφάλαιο της Γένεσις. Το ότι ο Θεός μετά την υλική δημιουργία του σύμπαντος κόσμου, έστειλε στην πτωτική ανθρωπότητα το φως το αληθινό, το φως το άκτιστο, αυτό που προϋπήρχε ανέκαθεν και αϊδίως, δηλαδή τον Χριστό, τον Έναν της Τριάδος, αυτό αφήνει τον αιρεσιάρχη πάπα παγερά αδιάφορο.
Αρνείται ξεκάθαρα και τα ίδια τα λόγια του ίδιου του Χριστού : “Εγώ είμι το φως του κόσμου' ο ακολουθών εμοί ου μη περιπατήση εν τη σκοτία, αλλ' εξει το φως της ζωής (Ιωάν. η', 12)”.



Εδώ ο πολυδιαφημισμένος μασονικός συμβολισμός φωτογράφισης προσώπων, όπου φαίνεται μόνο το ένα μάτι.

Πάνω από 50 τεράστιοι προτζέκτορες χρησιμοποιήθηκαν για να προβάλουν πάνω στην πρόσοψη της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου εικόνες με  άγρια ζώα από το ζωικό και θαλάσσιο βασίλειο, μετατρέποντας τον ναό κυριολεκτικά και μεταφορικά σε "κατοικία" θηρίων.  
Αν μη τι άλλο η πρωτοβουλία αυτή δικαιολογείται, γιατί αυτό είναι το φυσικό περιβάλλον  που αντιστοιχεί στην πνευματική κατάσταση του παπισμού.
Οι εικόνες συνοδεύονταν από βρυχηθμούς, ουρλιαχτά, αλυχτίσματα, κραυγές, μουγκρητά, γρυλίσματα, κραξίματα  και ήχους της ζούγκλας, δηλαδή το φυσικό περιβάλλον  που αντιστοιχεί στην πνευματική κατάσταση του παπισμού.

"Ύστερα απ' αυτά, είδα έναν άλλο "άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό' είχε μεγάλη εξουσία, κι η γη φωτίστηκε από τη λαμπρότητα του.2 Αυτός έκραξε με δυνατή φωνή: «Έπεσε, έπεσε η "Βαβυλώνα η μεγάλη! Έγινε κατοικία δαιμονίων, καταφύγιο για κάθε "πνεύμα "ακάθαρτο, για κάθε όρνιο ακάθαρτο και για κάθε θεριό ακάθαρτο και μισητό.3 Από το μεθυστικό κρασί της "πορνείας της έχουν πιει όλα τα έθνη. Οι βασιλιάδες της γης πόρνεψαν μαζί της, κι οι έμποροι όλου του κόσμου πλούτισαν απ' τη χλιδή της ακολασίας της." Αποκάλυψις Ιωάννου 18 : 1-3
Καθώς Βαβυλώνα είναι η Ρώμη, η παρακάτω εικόνα βρίσκει πλήρη εκπλήρωση, κυριολεκτική και μεταφορική στο εδάφιο αυτό της Αποκάλυψης του Ιωάννου.
Η παρακάτω εικόνα που βλέπουμε, μοιάζει όντως με φυλακή, καταφύγιο και κατοικία ορνίων και θεριών, που ζουν εντός του ναού.
​'Ολα αυτά με την... ευγενική... χορηγία πολλών εκατομμυρίων δολαρίων και με την συνεργασία  της Παγκόσμιας Τράπεζας (στην οποία διαφεντεύει το Βατικανό), της Μασονίας και Νεοεποχίτικων εταιρειών και καλλιτεχνών.
"Να είστε νηφάλιοι και άγρυπνοι. Ο αντίπαλος σας ο διάβολος περιφέρεται σαν το λιοντάρι που βρυχιέται, ζητώντας κάποιον να καταβροχθίσει. Αντισταθείτε σ' αυτόν, μένοντας ακλόνητοι στην πίστη σας." Πέτρου Α' 5 : 8
​​
Και όμως... δεν είναι η πρώτη φορά που έλαβε χώρα αυτό το δαιμονικό τσίρκο. Η πρωτότυπη παράσταση προβλήθηκε αρχές του περασμένου Αυγούστου, στο Εμπάιρ Στέιτ Μπίλντινγκ (The Empire State Building) της Νέας Υόρκης.
Με μόνη διαφορά ότι στην Νέα Υόρκη προβλήθηκε και η εικόνα της ινδουιστικής θεάς της καταστροφής, Κάλι,  μια από τις πιο σκοτεινές, σατανικές, αιμοδιψείς οντότητες του ινδουιστικού πάνθεου.
Η λατρεία της Κάλι, απαιτούσε ανθρωποθυσίες, κυρίως μικρών παιδιών και υποσχόταν στους οπαδούς της πλούτη.
Αυτές οι ανθρωποθυσίες γίνονταν στην Ινδία μέχρι και πριν από 200 χρόνια. Από τότε ενσωματώθηκε στο νεοεποχίτικο παγανιστικό πάνθεο και λατρεύεται ως θεότητα της μητέρας γης.
Η παρακάτω εικόνα μιλάει από μόνη της...
Ο καλλιτέχνης που επιμελήθηκε την εικόνα αυτή, αλλά και άλλες που προβλήθηκαν στην Νέα Υόρκη και στο Βατικανό, είναι ένας από τους κορυφαίους  ειδικούς στην ψηφιακή ζωγραφική, ο Andrew Jones.
Ειδικεύεται στο να ζωγραφίζει τρομακτικές ελληνικές, ρωμαϊκές και ανατολικές παγανιστικές οντότητες. Σύμφωνα με πρόσφατες δηλώσεις του, χρησιμοποιεί ψυχεδελικές ουσίες καθώς σχεδιάζει τις οντότητες αυτές, οι οποίες κατευθύνουν και το χέρι του...
Οπότε έχει ενδιαφέρον  να δούμε ένα ενδεικτικό δείγμα της δουλειάς του...
Στην παρακάτω εικόνα βλέπουμε το λογότυπό του και ο συμβολισμός είναι τόσο ξεκάθαρος που οποιαδήποτε περιγραφή, είναι περιττή ...

Ακόμη μεγαλύτερο  ενδιαφέρον θα είχε όμως η άποψη του "πράσινου" πατριάρχη Βαρθολομαίου και των οικουμενιστών για τα πρόσφατα παπικά τεκταινόμενα, μιας και συμμερίζονται απόλυτα την "βαθειά" ανησυχία του πάπα Φραγκίσκου για το περιβάλλον και την (ανύπαρκτη) κλιματική αλλαγή.
Άραγε συνειδητοποιούν ότι ετοιμάζονται να επιβιβαστούν μαζί με όλα τα θηρία στην κιβωτό της απωλείας της αιωνίου ζωής που ετοίμασε ο διάβολος ;
Μετά από  το πρόσφατο μασονο-παπικο-βαυλωνιακό ανοσιούργημα που παρακολουθήσαμε,  θεωρώ πως ο πιο κατάλληλος επίλογος είναι αυτή η προσευχή :
Χριστέ, το φως το αληθινόν, το φωτίζον και αγιάζον πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον, σημειωθήτω εφ' ημάς το φως του προσώπου Σου, ίνα εν αυτώ οψόμεθα φως το απρόσιτον.
Αναστασία  Αντιπαπα-δάκη

"Ο πιο προσφιλής και αφοσιωμένος μαθητής και συνεργός του Αποστόλου Παύλου".

Ὁ Ἅγιος Τιμόθεος ὁ Ἀπόστολος


                                               22  Ἰανουαρίου

Κατὰ παλαιὰ παράδοση ὁ Ἀπόστολος Τιμόθεος μαρτύρησε στὴν  Ἔφεσο, ὅταν πῆγε στὰ καταγώγια τῶν εἰδωλολατρῶν, γιὰ νὰ τοὺς ἀποτρέψει ἀπὸ ἀπάνθρωπες τελετὲς καὶ θυσίες καὶ γεμάτος ἀπὸ Θεῖο ζῆλο, ἐπειδὴ δὲν ἀνεχόταν νὰ βλέπει αὐτὰ τὰ ἀτοπήματα, τοὺς συνέστησε νὰ μὴν συνεχίσουν τὶς αἰσχρές τους πράξεις!


        Σύμφωνα μὲ τὶς πληροφορίες πού μας παρέχουν οἱ Πράξεις τῶν Ἀποστόλων καὶ οἱ Ἐπιστολὲς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ὁ Τιμόθεος ἦταν ὁ πιὸ ἀγαπητὸς μαθητής του καὶ ἕνας ἀπὸ τοὺς πιὸ στενοὺς συνεργάτες τοῦ Ἀποστόλου Παύλου. Τὸ ὄνομά του εἶναι ἑλληνικὸ καὶ σημαίνει αὐτὸς ποὺ τιμᾶ τὸν Θεό, ἀλλὰ καὶ αὐτὸν ποὺ τιμᾶ ὁ Θεός.
Ὁ Ἅγιος Ἀπόστολος Τιμόθεος γεννήθηκε μᾶλλον στὰ Λύστρα τῆς Λυκαονίας ἢ πιθανὸν στὴ Δέρβη, ἀπὸ πατέρα Ἕλληνα Ἐθνικὸ καὶ μητέρα πιστὴ Ἰουδαία, προφανῶς ἐκ γενετῆς καὶ πιθανὸν προσήλυτη, ποὺ ὀνομαζόταν Εὐνίκη. Κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, ἦταν εὐσεβής, ὅπως καὶ ἡ μάμμη του, ἐκ μητρός, Λωΐς. Ὁ Τιμόθεος δέχθηκε ἀπὸ τὶς εὐσεβεῖς αὐτὲς γυναῖκες τὴν πρώτη θρησκευτικὴ ἀγωγὴ καὶ διδάχθηκε ἀπὸ βρέφος τὰ ἱερὰ γράμματα. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ προετοιμάσθηκε κατάλληλα νὰ ἀποδεχθεῖ στὴ συνέχεια τὴν Χριστιανικὴ πίστη.
Ἡ ὁριστικὴ μεταστροφή του στὸν Χριστιανισμὸ φαίνεται νὰ ἔγινε κατὰ τὴν Α’ Ἀποστολικὴ περιοδεία, ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μαζὶ μὲ τὸν Βαρνάβα ἐπισκέφθηκαν τὰ Λύστρα τῆς Λυκαονίας καὶ πιθανὸν φιλοξενήθηκαν ἀπὸ τὴν οἰκογένεια τοῦ Τιμοθέου. Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κήρυττε τὸ Εὐαγγέλιο στὰ Λύστρα, εἶναι ἐπίσης βέβαιο ὅτι ὁ Τιμόθεος παρακολούθησε τὸ κήρυγμά του καὶ ἔγινε μάρτυρας τῶν διωγμῶν καὶ τῶν παθημάτων ποὺ ὑπέστη ὁ Ἀπόστολος ἐκεῖ. Ἡ ἐμπειρία τῶν γεγονότων αὐτῶν φαίνεται ὅτι ἐπηρέασε ἔντονα τὸν Ἀπόστολο Τιμόθεο καὶ τὸν προετοίμασε ἐσωτερικὰ νὰ δεχθεῖ τὴν διδασκαλία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ νὰ πιστέψει σὲ Αὐτόν.
Μετὰ τὰ γεγονότα στὴ Δέρβη καὶ στὰ Λύστρα τῆς Λυκίας, ὁ Ἀπόστολος Παῦλος παρέλαβε μαζί του τὸν πιστὸ καὶ ἀχώριστο συνοδό του τὸν Τιμόθεο. Ἔκτοτε ὁ Τιμόθεος ἔγινε ὁ πιὸ προσφιλὴς καὶ ἀφοσιωμένος μαθητὴς καὶ συνεργὸς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου