Παρασκευή, 9 Σεπτεμβρίου 2016

"Το χείριστον όλων συνίσταται στην παρουσία Ορθοδόξων μοναχών και μοναζουσών στο συγκεκριμένο "συνέδριο ανόμων"!

Μηνύματα Ορθοδόξων Ιεραρχών στο 24ο Διεθνές Συνέδριο Ορθόδοξης Πνευματικότητας στην οικουμενιστική μεικτή και διομολογιακή μοναστική κοινότητα του Μπόζε της Ιταλίας


16_09_08_am_CEISO_bose_IMG_2112

Από 7- 10 Σεπτεμβρίου 2016 στο γνωστό Ρωμαιοκαθολικό μεικτό και διομολογιακό οικουμενιστικό «μοναστήρι» του Μπόζε στη βόρεια Ιταλία,  διοργανώνεται το 24ο Διεθνές Συνέδριο για την «Ορθόδοξη Πνευματικότητα» με θέμα «Μαρτύριο και κοινωνία».

Στο Συνέδριο απέστειλαν μηνύματα: Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος το μήνυμά του ανέγνωσε ο Μητροπολίτης Βελγίου Αθηναγόρας, ο  Πατριάρχης Αλεξανδρείας Θεόδωρος, ο Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνας, Προέδρος του Τμήματος των Εκκλησιαστικών Εξωτερικών Υποθέσεων του Πατριαρχείου Μόσχας, ο  Πατριάρχης Σερβίας Ειρηναίος, ο Πατριάρχης Ρουμανίας Δανιήλ, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος, ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων Αναστάσιος, ο Μητροπολίτης Δημητριάδος Ιγνάτιος και πάρα πολλοί άλλοι. (Τὸ δικό του "μήνυμα" ἐστειλε καὶ ὁ Καλαβρύτων Ἀμβρόσιος. Στὸ τέλος τῶν μηνυμάτων).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΚΑΛΟΥΣ ΠΟΙΜΕΝΑΣ (Μητρ. Φλωρίνης Αυγουστίνος Καντιώτης)

Φτανει να κανουμε μονο προσευχη για να ερθη γαληνη στην Eκκλησια

ή

πρεπει να κανη και κατι περισσοτερο ο λαος;


Αρχ. Ιερων. π. Αυγουστπαντήσεις σε ἀπορίες ἀπὸ τὸν Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτη, σὲ στελέχη τῶν κατασκηνώσεων του, στὴν Πρώτη Φλωρίνης, στὶς 4-8-1994, ἕνα χρόνο μετὰ ἀρχίσουν τὶς πιέσεις, για νὰ ὑποβάλλει τὴν παραίτησή του καὶ νὰ γίνη μητροπολίτης ὁ π. Θεόκλητος!

ΕΡΩΤΗΣΗ: «Φτάνει να κάνουμε μόνο προσευχή για να έρθη γαλήνη στην Eκκλησία ή πρέπει να κάνει και κάτι ἄλλο ο λαός»;
ἈΠΑΝΤΗΣΗ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ: «Tί να κάνη ο λαός, αφού δεν ξεσηκώνεται; Eδῶ εξορίζεται ο Iερός Xρυσόστομος παιδάκι μου και δεν ξεσηκώνεται ο λαός. Πέθανε στην εξορία λέγοντας, το δόξα τῷ Θεῷ πάντων ένεκεν.
Πνίγεται η φωνή του λαοῦ, γιατί έχουν δύναμη αὐτοί. Έχουν την εξουσία και τα όπλα. H πολιτεία είναι μαζί τους.
Ἡ ἱστορία επαναλαμβάνεται. Tό εἶπε ο Xριστός, ή εμέ εδίωξαν και υμᾶς διώξουσι. Aὐτός είναι ο κλῆρος τῶν χριστιανῶν, γιατί έχουμε Mάρτυρα ἐμεῖς.
Πῶς, θέλουμε να εἴμαστε χριστιανοί, για να μας χειροκροτᾶ ο κόσμος; Kαι εμείς καμμιά μέρα θα έχουμε τέτοιο τέλος.
Tέτοιο τέλος θα ἔχουμε, τα βλέπω όλα τα σημεῖα μπροστά μου. Δεν είναι αυτή κατάστασι.

Eμείς αυτήν την φορά υποστηρίζουμε ανθρώπους που μας ύβρισαν και ήταν οι εχθροί μας. Mόνο ο Iερώνυμος τις τελευταῖες ημέρες της ζωῆς του, μέ πῆρε στο τηλέφωνο και μοῦ είπε:
-Φεύγω, πεθαίνω και δεν ἦρθες να μέ δῆς;
-Θά προσπαθήσω του ἀπήντησα, να κατεβῶ κάτω και να σε δῶ».

Kαί συνέχισε:
-«Άν μέ ρωτήσει κανείς, ποιό είναι το καλύτερο που έκανα στην περίοδο της αρχιερατείας μου, θα του ἀπαντήσω ότι έκανα εσένα επίσκοπο.
-Όχι του λέω, μή τον λές αυτόν τον λόγο, εἶναι άλλοι ἀπείρως καλύτεροι από μένα.

Kαί αυτός ο Σεραφείμ ήταν μέσα σ’ αυτήν την Aριστίνδην Σύνοδο. Όταν πῆγε ο Γ. Παπαδόπουλος στά Γιάννενα ἔβαλε να χτυποῦν οι καμπάνες χαρμοσύνα. Tά είχε όλα σχεδιάσει. Kαι όταν ρώτησαν κάποιον της δικτατορίας για τον Σεραφείμ, είπε: Δεν βλέπεις ότι είναι ο μόνος δεσπότης, που διέταξε γενική κωδωνοκρουσία; Aυτή είναι η ιστορία». (Κατὰ τὰ ἄλλα ὁ ἀρχιεπίσκοπος Σεραφείμ δὲν θεωροῦνταν χουντικός! Οἱ 12 Μητροπολίτες, ποὺ δὲν ὑποδέχθηκαν μὲ κωδωνοκρουσίες τὸν Παπαδόπουλο ἦταν χουντικοί καὶ γι’ αὐτὸ ἐκθρονίστηκαν!!! Μᾶς κοροοιδεύουν κανονικά ὅλοι τους!)
«Ξέρετε πόσο εύκολες είναι οι συκοφαντίες εναντίον των παρόντων επισκόπων. Δεν έχετε ιδέα.
Tον Mέγαν Aθανάσιο τον συκοφάντησαν. Έναν άλλο άγιον επίσκοπο τον εξέλεξαν και μετά τον συκοφάντησαν μέ μιά γυναίκα. Δεν ήθελε πλέον να παραμείνει και έφυγε στην έρημο και μετά όταν αποδείχθη η αθωότητά του, πήγαν και του ζήτησαν συγνώμη και να τον παρακαλέσουν να γυρίση στην Mητρόπολη.
Όχι τους λέει, αφ’ όσον δεν μ’ υποστηρίξατε το διάστημα του διωγμοῦ και τῆς συκοφαντίας μου, δεν θέλω να ἔρθω. Mένω ἐδῶ πέρα στην ἔρημο για να κλαίω τ’ αμαρτήματά μου.
Δέν είναι άξιος ο λαός παιδί μου, για να έχη ποιμένας καλούς...»

EΠIΣKOΠΟΙ ΣTOYΣ XAΛEΠOYΣ KAIPOYΣ

Eμείς καλλιεργήσαμε το αγωνιστικό πνεῦμα.
Δέν αξίζει ο λαός παιδί μου, για να έχη ποιμένας καλούς. Όταν έγινα επίσκοπος μου έγραψαν πολλά γράμματα, αλλά ένα το εκτίμησα περισσότερο.
Ένας αγιορείτης μου έγραφε, ότι έγινες επίσκοπος σε χαλεπούς καιρούς, που λέει μιά προφητεία ότι οι ποιμένες θα γίνουν λύκοι και θα κατασπαράξουν τα πρόβατα, αλλά και τα πρόβατα θα γίνουν λύκοι για να κατασπαράξουν τους ποιμένας. Τὴν θυμάμαι συχνὰ αυτή την εικόνα.
Δέν είναι άξιος ο λαός μας για να έχη καλούς ποιμένας. (κατασκ.19-8-1993)

Tό τί υβρεολόγια ακούω τις ημέρες αυτές από μακρυά, δεν περιγράφονται. λλος ἁγιορείτης ἀσκητής άκουσε μιά ομιλία μου από το ραδιόφωνο και μέ τηλεφώνησε μετά δακρύων και μοῦ εἶπε: Bάδισε μέχρι τέλους τον δρόμον αυτόν Αὐγουστῖνε, και μή σιωπήσεις.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΤΗΛΕΦΩΝΗΜΑ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ

Κλείνοντας τὸ τηλέφωνο, λέει· Δέν πειράζει άς βρίζει και αυτός. Πολλά ακούσαμε. Δεν είναι ούτε η πρώτη, ούτε η τελευταία φορά.
Tίποτε δεν είμεθα όλοι μας, τίποτα δεν είμεθα. Eκείνο όμως που ζητούμε από τον Θεό είναι πολύ μεγάλο, πάρα πολύ μεγάλο. Eίναι θαῦμα.
Ἄνθρωπε, μέ τις απειλές σου και τις φοβέρες σου, δὲν σὲ φοβούμεθα. Είναι προτιμότερο να μας κατηγορούν σήμερα παρά να μας επαινοῦν (4-1-1987).

Σχιζοφρένεια! Ο "καλός" και ο "κακός" π. Θεόδωρος Ζήσης του Τελεβάντου!

Ο "Καλός":



ΚΑΤΑΠΕΛΤΗΣ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΖΗΣΗ

Του Παναγιώτη Τελεβάντου
=====

Με το τελευταίο άρθρο του “Η «ΣΥΝΟΔΟΣ» ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ (1273). (Ἐπίλοιπα Ἁγίων Πατέρων καὶ Συνόδων)” ο π. Θεόδωρος Ζήσης απαντά με ακαταμάχητα επιχειρήματα στις αιτιάσεις των οικουμενιστών και καθαιρεί όλα τα οχυρώματα του εχθρού τουτέστιν όλων όσων υποστηρίζουν την Σύνοδο της Κρήτης.

Με την νηφαλιότητα που διακρίνουν τα γραπτά του και την επιστημονική πληρότητα που χαρακτηρίζει το λόγο του ο π. Θεόδωρος Ζήσης απαντά σε όλα τα επιχειρήματα των υποστηρικτών της Συνόδου της Κρήτης και εξηγεί με σαφήνεια για ποιους λόγους δεν μπορεί να θεωρηθεί κανονική σύνοδος που παρήγαγε ορθόδοξο αποτέλεσμα.

Λίαν εύφρανε τους ορθοδόξους και κατήσχυνεν τους κακοδόξους ο σεβαστός μας Γέροντας που υπόσχεται να έλθει με συμπληρωματικό κείμενο για να δείξει τη διαχρονική στάση των Αγίων έναντι των αιρέσεων και την αντιπαραδοσιακή στάση που τήρησαν όσοι συμμετείχαν στη Σύνοδο της Κρήτης και υπέγραψαν τα κακόδοξα πρακτικά της.

Οι οικουμενιστές έχουν ένα κοινό γνώρισμα. Συνθηματολογούν χωρίς επιχειρήματα και απειλούν με χυδαιότητα όσους αντιτίθενται στις αντορθόδοξες αποφάσεις τους. Σε αντίθεση οι ηγέτες των αντιοικουμενιστών μιλούν με νηφαλιότητα, επιστημονικό κύρος και παραδοσιακό φρόνημα. 
Αυτά τα χαρακτηριστικά διακρίνουν όλους τους ηγέτες του αντιοικουμενιστικού αγώνα και μάλιστα τα γραπτά του π. Θεοδώρου Ζήση και του κ. Δημήτριου Τσελεγγίδη οι οποίοι αποτελούν πραγματικό κάρφος στον οφθαλμό των οικουμενιστών.

Καὶ ὁ "Κακός" π. Θεόδωρος  κατὰ Τελεβάντο:

Νά, καὶ κάποια ἀπ' τὰ ὅσα ντροπιαστικὰ ἔλεγε γιὰ τὸν π. Θεόδωρο Ζήση, γιὰ τὰ ὁποῖα δὲν ἔχει μέχρι σήμερα τὸ θάρρος νὰ τὰ ἀνακαλέσει καὶ νὰ ζητήσει συγγνώμη:
    Ἔγραφε:

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ.ΦΛΩΡΙΝΗΣ



Ο Ορθοδόξος Τύπος για το Μητροπολίτη Φλωρίνης


Αποτέλεσμα εικόνας για Ο Μητροπολίτης Φλωρίνης Θεόκλητος για τον Αρχιμ. Παΐσιο Παπαδόπουλο
Στο τελευταίο φύλλο του Ορθοδόξου Τύπου διαβάζουμε τα εξής για το μητροπολίτη Φλωρίνης:

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΕΒ.ΦΛΩΡΙΝΗΣ

 Κυκλοφορεί βίντεο του Σεβ. Φλωρίνης, ο οποίος εις το τέλος της Θ. Λειτουργίας ομιλεί εις το ποίμνιόν του δια τον κίνδυνον σχίσματος με αφορμήν την τοποθέτησιν του π. Παισίου Παπαδοπούλου, ο οποίος διέκοψε το μνημόσυνον του οικείου μητροπολίτου, διότι αυτός μνημονεύει τον αιρετίζοντα Πατριάρχην Κωνσταντινουπόλεως. Βεβαίως, ορθώς λέγει ο Σεβασμιώτατος ότι δεν πρέπει να προκληθή σχίσμα εις την Εκκλησίαν και ότι δεν πρέπει να βιαζώμεθα. Ωστόσο μεταξύ άλλων καθ’ υπερβολήν και ο ίδιος ο Σεβασμιώτατος μετά μεγάλης μας λυπης υποπίπτει εις σοβαρά κανονικά σφάλματα. Αναφέρει ότι ο Πατριάρχης είναι προϊσταμένη αρχή των Νέων Χωρών! Επίσης ότι είναι ο θεσμός της Εκκλησίας και συγκεκριμένα η κορυφή της Εκκλησίας επί της γης!!!
Καταλήγει ότι πρέπει να τον μνημονεύωμεν υποχρεωτικώς και να υποτασσώμεθα!

   Σεβασμιώτατε η προϊσταμένη Σας αρχή είναι η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος και όχι ο Πατριάρχης! Απορούμεν πώς ανεβιβάσατε εις κορυφήν τον υπ’ άλλας συνθήκας υπόδικον διά οικουμενισμόν! Ακόμη και ο ίδιος ο Πατριαρχικός θώκος, ανεξαρτήτως προσώπων, δεν αποτελεί την κορυφήν της Εκκλησίας, όπως στοιχειωδώς διδάσκει η Εκκλησιολογία. Η δε μνημόνευσις του Πατριάρχου τυγχάνει όλως αντικανονική! Είναι δυνατόν να μνημονεύονται δύο κεφαλαί εις την Βόρειον Ελλάδα; Μόνον η προϊσταμένη αρχή μνημονεύεται! Η δε "υποταγή" ανήκει εις τα χαρακτηριστικά του Ισλάμ, ενώ εις την Ορθοδοξίαν τελούμεν εις κοινωνίαν των Εκκλησιών.

Το όλον πρόβλημα πηγάζει εκ του γεγονότος ότι ο Σεβασμιώτατος λέγει ότι "ο επίσκοπος ίσταται επάνω, για να ενημερώνει". Ο Επίσκοπος ούτε ίσταται επάνω ούτε ίσταται εκεί, διά να ενημερώνει. Πρόκειται διά την εμπροσθοφυλακήν με κύριον λειτούργημα να απομακρύνη τους αιρετικούς από την Εκκλησίαν. Εάν ο Πατριάρχης είναι αιρετικός τότε οφείλετε, Σεβασμιώτατε, να απομακρύνετε αυτόν! Σας καλούμε να ακολουθήσετε τα βήματα του προκατόχου σας, χάριν του οποίου κατέστητε Μητροπολίτης! Ποία παρακαταθήκη σας παρέδωσε;
Πηγή

Ὑπενθυμίζουμε τοὺς κακόδοξους λόγους τοῦ Φλωρίνης (ἐδῶ):

«Αὐτὲς τὶς ἡμέρες εἴχαμε ἐπάνω στὴν Φλώρινα τὸν Πρόεδρο

ΠΟΤΕ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙΤΑΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ;

Η  ΜΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ  ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ

–Ο ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ ΩΣ ΠΑΝΑΙΡΕΤΙΚΗ ΤΗΝ
ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ  ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΑΥΕΙ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ
ΤΗΣ ΠΡΟΪΣΤΑΜΕΝΗΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΣ–

ΑΠΟ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗΣ ΤΟΥ
ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΤΟΥ ΣΧΙΣΜΑΤΟΣ

Ή

ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΕΙ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΠΙΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΣΗ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ ΠΡΕΠΟΥΣΑΣ ΣΕ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ ΤΙΜΗΣ ΠΡΟΣ ΕΚΕΙΝΟΥΣ;


Του
Κυριάκου Κυριαζόπουλου
καθηγητή (επ.) του Εκκλησιαστικού Δικαίου στη Νομική Σχολή Α.Π.Θ.


Ερώτηση: Με δεδομένο ότι, μετά τη λεγόμενη «Αγία και Μεγάλη Σύνοδο» της Κρήτης, ένας Μητροπολίτης από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν σε αυτήν, αν υποτεθεί ότι έχει ορθόδοξο φρόνημα, αλλά, συμβιβαζόμενος με τις «συνοδικές» αποφάσεις της Ψευδο-συνόδου της Κρήτης, μνημονεύει την προϊσταμένη του αρχή (π.χ. με δεδομένο ότι ένας Μητροπολίτης από τις λεγόμενες Νέες Χώρες της Βόρειας Ελλάδος, αν υποτεθεί ότι έχει ορθόδοξο φρόνημα, αλλά μνημονεύει τις προϊσταμένες του αρχές, ήτοι τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος), αν ένας υφιστάμενός του, ιερομόναχος ή ιερέας, παύσει το μνημόσυνο του εν λόγω Μητροπολίτη, τότε ο     ιερομόναχος ή ο ιερέας διαπράττει το εκκλησιαστικό ποινικό αδίκημα του σχίσματος ή όχι;

Απάντηση:  Σαφώς όχι, για τους εξής λόγους:
   1 – Οι κανόνες που είναι συναφείς με το συγκεκριμένο ζήτημα είναι οι Κανόνες 13, 14 και 15 της Πρωτοδευτέρας (ή ΑΒ) Συνόδου επί Μεγάλου Φωτίου Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
   Ο Κανόνας 13 της ΑΒ Συνόδου ορίζει: «Αφού ο παμπόνηρος έριξε  στην Εκκλησία του Χριστού τους σπόρους των αιρετικών ζιζανίων και τους βλέπει να κόβονται σύρριζα με το μαχαίρι του Πνεύματος, μεταχειρίστηκε άλλη μέθοδο προσπαθώντας να διαιρέσει το Σώμα του Χριστού με τη μανία των σχισματικών. Η Αγία Σύνοδος, όμως, αναχαιτίζοντας ολοκληρωτικά και αυτήν την επιβουλή του, όρισε από εδώ και στο εξής, αν κάποιος πρεσβύτερος ή διάκονος τολμήσει, επειδή τάχα έχει κατηγορήσει τον επίσκοπό του για κάποια εγκλήματα, να απομακρυνθεί από την κοινωνία του πριν από τη συνοδική απόφαση και εξέταση και την αμετάκλητη καταδίκη του, και δεν αναφέρει το όνομά του στις ιερές ευχές των λειτουργιών σύμφωνα με την παράδοση της Εκκλησίας, αυτός να υπόκειται σε καθαίρεση και να στερείται από κάθε ιερατική τιμή. Διότι αυτός που είναι ταγμένος στην τάξη του πρεσβυτέρου και που αρπάζει την κρίση των μητροπολιτών και που καταδικάζει, όσο εξαρτάται από αυτόν, ο ίδιος πριν από την κρίση τον πατέρα του και επίσκοπο, αυτός δεν είναι άξιος ούτε για την τιμή ή την ονομασία του πρεσβυτέρου. Και όσοι τον ακολουθούν, αν είναι κάποιοι από τους ιερωμένους, να χάνουν και αυτοί την δική τους τιμή, και αν είναι μοναχοί ή λαϊκοί, να αφορίζονται πλήρως της Εκκλησίας, μέχρι που να απορρίψουν τη σχέση τους με τους σχισματικούς και να επιστρέψουν στον επίσκοπό τους».
    Ο Κανόνας 14 ΑΒ Συνόδου προβλέπει: «Αν κάποιος επίσκοπος, χρησιμοποιώντας μια πρόφαση εναντίον του μητροπολίτη του, πριν τη συνοδική κρίση, απομακρυνθεί από την κοινωνία με αυτόν και δεν αναφέρει το όνομά του, σύμφωνα με τη συνήθεια, στη θεία μυσταγωγία, η Αγία Σύνοδος όρισε να καθαιρείται αυτός, αν, μόνον απομακρυνόμενος από τον δικό του μητροπολίτη, δημιουργήσει σχίσμα. Διότι πρέπει καθένας να γνωρίζει τα όριά του, και ούτε ο πρεσβύτερος να περιφρονεί τον δικό του επίσκοπο ούτε ο επίσκοπος τον δικό του μητροπολίτη».
   Ο Κανόνας 15 ΑΒ Συνόδου διαλαμβάνει: «Όσα ορίστηκαν για πρεσβυτέρους και επισκόπους και μητροπολίτες, αρμόζουν πολύ περισσότερο και για πατριάρχες. Επομένως, αν κάποιος πρεσβύτερος ή επίσκοπος ή μητροπολίτης τολμήσει να απομακρυνθεί από την κοινωνία με τον δικό του πατριάρχη, και δεν αναφέρει, όπως έχει οριστεί και καθοριστεί, το όνομά του στη θεία μυσταγωγία, αλλά δημιουργήσει σχίσμα πριν τη συνοδική κρίση και την αμετάκλητη καταδίκη του, η Αγία Σύνοδος όρισε να αφαιρείται πλήρως από αυτόν οποιαδήποτε ιερατική διακονία, εφόσον αποδειχθεί ότι έκανε αυτήν την παρανομία. Και ναι μεν τούτα έχουν οριστεί και επικυρωθεί για όσους αποσχίζονται από τους δικούς τους προέδρους με την πρόφαση κάποιων κατηγοριών, και προκαλούν σχίσμα και διασπούν την ενότητα της Εκκλησίας. Διότι, όσοι απομακρύνονται από την κοινωνία με τον πρόεδρό τους, εξαιτίας κάποιας αίρεσης, η οποία έχει καταδικαστεί από τις Άγιες Συνόδους ή τους Πατέρες, ενώ δηλαδή ο πρόεδρός τους διακηρύσσει δημόσια και διδάσκει ανοικτά την αίρεση στην εκκλησία, τούτοι όχι μόνο δεν πρέπει να υποβληθούν στην προβλεπόμενη από τους κανόνες ποινή, επειδή αποτειχίζονται από την κοινωνία με τον καλούμενο επίσκοπο πριν τη συνοδική κρίση του, αλλά και πρέπει να αξιωθούν της πρέπουσας στους Ορθοδόξους τιμής. Διότι δεν καταδίκασαν επισκόπους, αλλά ψευδοεπισκόπους και ψευδοδιδασκάλους, και δεν κατατεμάχισαν την ενότητα της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά φρόντισαν να αποφύγει η Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις».
  2 – Ο Κανόνας που είναι εφαρμοστέος στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν είναι ο 13ος της ΑΒ Συνόδου, αλλά ο 15ος της ίδιας ΑΒ Συνόδου. Διότι σήμερα δεν βρισκόμαστε στο προπαρασκευαστικό στάδιο της Παναίρεσης του Οικουμενισμού (ή Νέο-γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού), το οποίο διήρκεσε 115 χρόνια (από το 1901 με τον ενθρονιστήριο λόγο του Πατριάρχη Ιωακείμ Γ΄, ο οποίος περιείχε την εξαγγελία και τις φάσεις ανάπτυξης της Παναίρεσης του Οικουμενισμού) και κατά το οποίο οι ιερομόναχοι και ιερείς θα μπορούσαν να εφαρμόσουν την προ συνοδικής εισαγωγής της Παναίρεσης του Οικουμενισμού κατ’ οικονομία μνημόνευση του ονόματος του οικείου Μητροπολίτη, σε συνδυασμό με μερική παύση κοινωνίας με τούτον, όπως και  μοναχοί και οι λαϊκοί, σύμφωνα με την  Επιστολή του Αγίου Θεοδώρου του Στουδίτη προς τον Ηγούμενο Θεόφιλο. Αλλά από τις 25-6-2016, ημερομηνία «συνοδικής»  –δηλ. δεσμευτικής για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν στο Συνέδριο της Αποστασίας ή, επί το επιεικέστερο, στην Ψευδο-Σύνοδο της Κρήτης– εισαγωγής της Παναίρεσης του Οικουμενισμού, εφαρμόζεται υποχρεωτικά η ακρίβεια, δηλ. ο 15ος Κανόνας της ΑΒ Συνόδου. Διότι ο 15ος Κανόνας είναι υποχρεωτικής ισχύος, ως νόμος της Εκκλησίας, όπως τον ερμηνεύει ορθά και ο μεγάλος κανονολόγος Νικόδημος Μίλας, ως εξής: «и церковно-служители вправе и даже обязаны тотчас отделиться от подлежащего епископа (και οι κληρικοί έχουν το δικαίωμα και ακόμη και την υποχρέωση να απομακρυνθούν άμεσα από την κοινωνία με τον επίσκοπο)» (ἐδῶ).
  Επομένως, κανένας Μητροπολίτης από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες οι οποίες εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού, δεν μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα ότι ο ίδιος έχει δήθεν ορθόδοξο φρόνημα, ενώ είναι ταυτόχρονα συμβιβασμένος με την «συνοδικώς» εισαχθείσα Παναίρεση του Οικουμενισμού, εφόσον δεν καταδικάζει ρητά, κατηγορηματικά και δημοσίως την Παναίρεση του Οικουμενισμού και, κατά συνέπεια, εφόσον δεν παύει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής (π.χ. αν είναι Μητροπολίτης των λεγόμενων Νέων Χωρών της Βόρειας Ελλάδος, εφόσον δεν παύσει το μνημόσυνο των προϊσταμένων του αρχών, ήτοι του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως και της Ιεράς Συνόδου, και, αν είναι Μητροπολίτης της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Νότιας Ελλάδος, εφόσον δεν παύσει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής, ήτοι της Ιεράς Συνόδου, δεδομένου ότι και οι δύο αυτές Αυτοκέφαλες συμπεριλαμβάνονται μεταξύ αυτών που συμμετείχαν στην Ψευδο-σύνοδο της Κρήτης και εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού).
   Για το γεγονός της «συνοδικής» - δηλ. δεσμευτικής για τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που συμμετείχαν στην Ψευδο-Σύνοδο της Κρήτης – βλέπετε
   1 – Αξιολόγηση της λεγόμενης «Αγίας και Μεγάλης Συνόδου» της Κρήτης (ἐδῶ),
    2 - τη Μελέτη μου με θέμα: «Το Συνέδριο της Αποστασίας των Χανίων των δέκα (10) Αυτοκέφαλων ‘Εκκλησιών’ (οι οποίες εκπροσωπούν μόνον το ένα τρίτο (1/3) των Ορθοδόξων), το οποίο εισήγαγε «συνοδικώς» την Παναίρεση του Οικουμενισμού (ή Γνωστικισμού – Gnosis, ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού), και για την αναγκαία και αναπόφευκτη εκκλησιολογική συνέπεια της διακοπής κοινωνίας με τους προκαθημένους και τους επισκόπους των δέκα (10) Αυτοκέφαλων ‘Εκκλησιών’, οι οποίοι δεν καταδικάζουν, ως Παναιρετικό, τούτο το Συνέδριο της Αποστασίας» (ἐδῶ).
  Αν κάποιος καταρρίψει πειστικά, από την άποψη της επιστημονικής μεθόδου τόσο της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας όσο και του Ορθόδοξου Κανονικού Δικαίου, τα επιχειρήματα αυτών των δύο κανονικο-δογματικών μελετών, τότε θα μπορεί να ισχυριστεί βάσιμα ότι:
     1 - ΑΝΤΙ του 15ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου, ο οποίος ορίζει ότι, όσοι απομακρύνονται από την κοινωνία με τον πρόεδρό τους, εξαιτίας κάποιας αίρεσης, η οποία έχει καταδικαστεί από τις Άγιες Συνόδους ή τους Πατέρες, ενώ δηλαδή ο πρόεδρός τους διακηρύσσει δημόσια και διδάσκει ανοικτά την αίρεση στην εκκλησία, τούτοι όχι μόνο δεν πρέπει να υποβληθούν στην προβλεπόμενη από τους κανόνες (για το σχίσμα) ποινή (της καθαίρεσης), επειδή αποτειχίζονται από την κοινωνία με τον καλούμενο επίσκοπο πριν τη συνοδική κρίση του, αλλά και πρέπει να αξιωθούν της πρέπουσας στους Ορθοδόξους τιμής. Διότι δεν καταδίκασαν επισκόπους, αλλά ψευδοεπισκόπους και ψευδοδιδασκάλους, και δεν κατατεμάχισαν την ενότητα της Εκκλησίας με σχίσμα, αλλά φρόντισαν να αποφύγει η Εκκλησία σχίσματα και διαιρέσεις,
    2 – ΔΗΘΕΝ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ο 13ος Κανόνας της ίδιας ΑΒ Συνόδου, δηλ. ότι οι ιερομόναχοι και οι ιερείς που δεν μνημονεύουν το όνομα του Μητροπολίτη τους, εφόσον αυτός ανήκει σε μια από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού, θα υποβληθούν στην ποινή της καθαίρεσης λόγω σχίσματος.
Η ανωτέρω επιστημονική απάντηση στο συγκεκριμένο ερώτημα που τέθηκε εξ αρχής, στηρίζεται στην επιστημονική μεθοδολογία της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας και του Ορθόδοξου Κανονικού Δικαίου.
Αν από Μητροπολίτη κάποιας από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες που εισήγαγαν «συνοδικώς», δηλ. δεσμευτικά γι’ αυτές, την Παναίρεση του Οικουμενισμού (ή Νέο-γνωστικισμού ή Θρησκευτικού Συγκρητισμού), δεν ακολουθηθεί το συμπέρασμα της  ανωτέρω επιστημονικής απάντησης, και επιλεγεί η εκ μέρους του αυταρχική παρερμηνεία της επιλογής του 13ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου, χωρίς να συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του, με συνέπεια την καθαίρεση ιερομονάχου ή ιερέα που δεν μνημονεύει το όνομά του, τότε τούτο θα επιβεβαιώσει με βεβαιότητα ότι –όπως και σε όλη την Εκκλησιαστική Ιστορία έπρατταν οι αιρετικοί επίσκοποι εναντίον των Ορθοδόξων συνεπισκόπων τους και εναντίον των λοιπών Ορθοδόξων πιστών– ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΗΝ (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΕΝΟΣ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΚΟΔΟΞΟ ΦΡΟΝΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕ (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΤΙΚΗ ΜΑΝΙΑ ΔΙΩΚΕΙ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥΣ ΟΜΟΛΟΓΗΤΕΣ ΚΛΗΡΙΚΟΥΣ. ΔΙΟΤΙ, ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ ΕΝ ΚΑΙΡΩ ΔΙΩΓΜΟΥ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ, ΤΟΥΤΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΕΠΙΛΕΞΕΙ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΤΩΝ ΗΔΟΝΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΟΥΤΟΥ, ΑΝΤΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΟΣ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΛΗΘΙΝΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΜΟΝΟΝ ΑΥΤΗ, ΚΑΙ ΟΧΙ Η (ΠΑΝ)ΑΙΡΕΣΗ, ΕΙΝΑΙ Η ΤΑΜΕΙΟΥΧΟΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΧΑΡΙΤΟΣ.
Πάντως, μετά την «συνοδική» εισαγωγή της Παναίρεσης του Οικουμενισμού στις 25-6-2016, με την ψήφιση από τις δέκα (10) Αυτοκέφαλες–Μέλη του Συνεδρίου της Αποστασίας της Κρήτης, κανένας Μητροπολίτης από τις εν λόγω δέκα (10) Αυτοκέφαλες δεν μπορεί θεολογικά και λογικά να ισχυριστεί ότι, μπορεί η προϊσταμένη του αρχή (ή οι προϊσταμένες του αρχές) να ακολουθεί (ή ακολουθούν) την Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά ο ίδιος δήθεν έχει ορθόδοξο φρόνημα, γι’ αυτό οι υφιστάμενοί του κληρικοί δεν υποχρεούνται να εφαρμόσουν τον 15ο Κανόνα της ΑΒ Συνόδου για την παύση του μνημοσύνου του ονόματός του. Διότι όχι μόνο έχει συμβιβαστεί με την «συνοδικώς» εισαχθείσα Παναίρεση του Οικουμενισμού, αλλά διαθέτει πλέον και Παναιρετικό φρόνημα, δεδομένου ότι
   Α. ούτε καταδικάζει ως Παναιρετικό το Συνέδριο της Αποστασίας της Κρήτης και τις αποφάσεις του,

  Β. ούτε, κατά συνέπεια, παύει το μνημόσυνο της προϊσταμένης του αρχής (ή των προϊσταμένων του αρχών), όπως οφείλει και ο ίδιος ο Μητροπολίτης δυνάμει του 15ου Κανόνα της ΑΒ Συνόδου. Το οφείλει, αν επιλέξει να παραμείνει στην Ορθοδοξία και την Ορθοπραξία  με Ομολογιακό Φρόνημα και Ομολογιακή επί των ώμων του Ανάληψη του Σταυρού του Χριστού και συνέχιση των Παθημάτων του Αμνού του Θεού, Κυρίου Ιησού Χριστού στη δική του ύπαρξη, ως γνήσιος ποιμένας. Ως γνωστόν, ο γνήσιος ποιμένας, όπως ομολόγησε κατά την εις επίσκοπον χειροτονία του, υποχρεούται να προστατεύει το εμπιστευθέν από τον Μέγα Αρχιερέα Χριστό σε αυτόν λογικό ποίμνιο από την κατασπάραξή του από τους νοητούς αλλά πραγματικούς «λύκους» της Παναίρεσης του Οικουμενισμού και όχι να ενδιαφέρεται πρωτίστως για την, αντί πάσης θυσίας, διατήρηση του επίγειου αρχιερατικού του θρόνου, για να μην είναι αναπολόγητος όταν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαιοκρίτη Χριστού.