Κυριακή, 18 Δεκεμβρίου 2016

Ρίζα Ιεσσαί :Tο γενεαλογικό δένδρο του Χριστού


«Ρίζα Ιεσσαί»: Μια εξαίρετη επιστημονική εργασία από τον Λαρισαίο φιλόλογο και Δρ. Βυζαντινής Τέχνης Στ. Γουλούλη


Το δένδρο ή ρίζα του Ιεσσαί είναι στην ουσία μια εικονογραφική εκδοχή γενεαλογικού δένδρου η οποία αποδίδει συμβολικά την ανθρώπινη καταγωγή του Χριστού από τη βασιλική γενιά του Δαβίδ και έχει την αφετηρία της στη γνωστή προφητεία του Ησαϊα «εξελεύσεται ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί και άνθος εκ της ρίζης αναβήσεται» (Ησ. 11, 1). Η εικόνα ονομάζεται «Ρίζα Ιεσσαί» επειδή η Παναγία (η οποία συμβολίζεται εν προκειμένω με τη «ράβδο», το κλωνάρι που φυτρώνει από τον κορμό του Ιεσσαί), προέρχεται, κατά σάρκα, από το γένος του προφητάνακτος Δαβίδ, του οποίου ο Ιεσσαί ήταν πατέρας. Από το πλαγιασμένο σώμα του γενάρχη Ιεσσαί φύεται ένα δένδρο. Οι άρρενες πρόγονοι του Χριστού εικονίζονται στα κλαδιά να περιβάλλουν το πολύτιμο άνθος, την Παναγία με το Βρέφος. Η εικόνα δοξάζει τη θεία γέννηση, ακριβώς όπως οι στίχοι του ύμνου των Χριστουγέννων «…ράβδος εκ της ρίζης Ιεσσαί, και άνθος εξ αυτής, Χριστέ, εκ της Παρθένου ανεβλάστησας…».

Με την ιστορικοθεολογική ανάλυση αυτής της λίαν ενδιαφέρουσας -και εξ επόψεως επιστημονικής- αγιογραφικής παράστασης, ασχολείται ο αγαπητός

Ποιοί επιτρέπουν να διοχετεύεται στο σώμα της Εκκλησίας το θανατηφόρο δηλητήριο των Οικουμενιστών;

   «Η κακοδοξία ἢ αρεση εναι μιχριστιανικδιδασκαλία ποὺ ἀνακατεύει τν πίστη τςκκλησίας μλάθη καψέματα. αρεση προσπαθεῖ νδιατυπώσει γλωσσικτδιδασκαλία τςκκλησίας, ἀλλὰ ἡ προσπάθειά της εναιποτυχημένη. Ὡς πρς τπεριεχόμενό τηςαρεση δν λέει ποτμόνο τνλήθεια, ἀλλκαποτδν λέει μόνο ψέματα. Στν αἱρετικὴ διδασκαλία ἡ Ἀλήθεια κατψέμανακατεύονται μτρόπο ποκαθιστδύσκολη τδιάκρισή τους. Ἔτσι οπιστοκινδυνεύουν νπλανηθον, ἀποδεχόμενοι τλάθος κατψέμα τς αρεσηςςλήθεια. Θμπορούσαμε νὰ παρομοιάσουμε τδιδασκαλία τς αρεσης μὲ ἕνα ποτήρι γάλα μέσα στὸ ὁποο κάποιοςριξε λίγες σταγόνες θανατηφόρο δηλητήριο. Τπεριεχόμενο ατοτοποτηριομοιάζει πολμὲ ἕνα ποτήρι καθαργάλα καεναι εκολοκαθένας νξεγελαστεκαντπιεῖ. Ἡ ἐπιλογήμως ατὴ ἔχει σοβαρότατες συνέπειες, ἀφοσυνεπάγεται τθάνατο τοῦ ἀνθρώπου. Κατὰ ἀντίστροφηννοια, ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία μοιάζει μὲ ἕνα ποτήρι καθαρὸ γάλα ποδνπιφέρει βλάβη στννθρώπινοργανισμό, ἀλλάντίθετα τοπροσφέρει πολύτιμα θρεπτικστοιχεαπαραίτητα γιτσυντήρηση τς ζως».
(Μιχαὴλ Κ. Μπερκουτάκη, Περί Θεολογίας. Έκθεσις συνοπτική των αρχών της Ορθοδόξου Θεολογίας εις κεφάλαια ΙΒ'. -Ὁλόκληρη ἡ μελέτη στὸ http://agonasax.blogspot.gr ἐδῶ).

Σημειώσεις:  1) Ἄραγε σήμερα, ἡ οἰκουμενιστικὴ «αἵρεση προσπαθεῖ νὰ διατυπώσει γλωσσικὰ τὴ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας» καὶ «ἀποτυχχάνει» στὴν προσπάθειά της νὰ βρεῖ τὴν ἀλήθεια, ἢ οἱ Οἰκουμενιστὲς ἀνήκουν σὲ ἐκείνους τοὺς αἱρετικοὺς ποὺ γνωρίζουν τὴν ἀλήθεια ἀλλὰ τὴν διαστρέφουν συνειδητά, ποὺ κακοδοξοῦν σκόπιμα, ὑπηρετώντας ξένα κέντρα αἱρετικῶν, μασώνων καὶ σατανιστῶν;
   2) Ποιοί εἶναι σήμερα ἐκεῖνοι πού, ἐνῶ ἐξακρίβωσαν ὅτι ὑπάρχει θανατηφόρο δηλητήριο, ἐπιτρέπουν στοὺς ἐν συγχύσει εὑρισκομένους πιστούς, νὰ πίνουν τὸ ποτήρι τὸ γάλα μὲ τὸ θανατηφόρο δηλητήριο; Οἱ αἱρετικοὶ Οἰκουμενιστὲς ἢ οἱ ἐπι-κοινωνοῦντες μὲ τὴν αἵρεση ἀντι-Οἰκουμενιστές;

ΟΙ Άγιοι εφυλακίζοντο και εδιώκοντο για τον Χριστό. Οι σύγχρονοι ιερωμένοι συμβιβάζονται με τους εχθρούς του Χριστού!

 Ὁ  Ὅσιος  Μιχαὴλ  ὁ  Ὁμολογητής  καὶ  Σύγκελος


   Οἱ Ἅγιοι (ὅπως ὁ σήμερα ἑορταζόμενος Ὅσιος Μιχαήλ, ἐδιώκοντο γιὰ τὸν Χριστό. Οἱ σύγχρονοι …"θεόπτες" καὶ λόγιοι Ἐπίσκοποι ἀρνοῦνται νὰ διακόψουν τὴ Μνημόνευση τῶν αἱρετικῶν (τῶν ἐχθρῶν τοῦ Θεοῦ -κατὰ τὺς Πατέρες) γιατί (ὅπως δηλώνουν) φοβούνται τον ...διωγμό! Καὶ οἱ τυφλοὶ ἀκόλουθοι τῆς κακῆς ὑπακοῆς στὴν γεροντοκρατία τοὺς ἀκολουθοῦν!
   Ὅμως ὅταν «τυφλὸς τυφλὸν ὁδηγῇ, ἀμφότεροι εἰς βόθυνον πεσοῦνται», ὅπως εἶπε ὁ Κύριος!


    Γεννήθηκε στὴν Παλαιστίνη τὸ 761 ἢ κατ' ἄλλους, τὸ 763. Οἱ πρόγονοί του ἦταν Πέρσες καὶ οἱ εὐσεβεῖς γονεῖς του τὸν ἀφιέρωσαν στὴν διακονία τοῦ Θεοῦ. Ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων Θεόδωρος τὸν ἔκειρε ἀναγνώστη στὸν ναὸ τῆς Ἀναστάσεως καὶ στὴν Ἱερουσαλὴμ ἐκπαιδεύτηκε κατὰ τὸν καλύτερο τρόπο.
   Σὲ ἡλικία 25 ἐτῶν ἔγινε μοναχὸς στὴ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Σάββα καὶ μετὰ 12 χρόνια ἄσκησης, χειροτονήθηκε ἀπὸ τὸν Πατριάρχη Θωμά, πρεσβύτερος, μὲ πρόταση τοῦ ἡγουμένου τῆς Μονῆς. Μετὰ δυὸ χρόνια ἀποσύρθηκε ἀπὸ τὴν Μονὴ σ’ ἕνα κελί, ὅπου καλλιέργησε πολὺ τὴν προσευχή. Μάλιστα ὁ ἡγούμενος τῆς Λαύρας, ἐμπιστεύτηκε στὸν Μιχαὴλ τὴν πνευματικὴ μόρφωση τῶν δυὸ ἀδελφῶν Γραπτῶν Θεοδώρου καὶ Θεοφάνη. Ἀλλὰ ὁ Πατριάρχης Θωμάς, ἔχοντας ἀνάγκη τὸν Μιχαήλ, τὸν μετακινεῖ μαζὶ μὲ τοὺς δυὸ μαθητές του στὰ Ἱεροσόλυμα καὶ τὸν καθιστὰ σύγκελλο καὶ σύμβουλό του.
 Ἀργότερα τὸν στέλνει στὴ Ρώμη γιὰ κάποια ἐκκλησιαστικὰ ζητήματα, ἐπέδωσε μάλιστα μέσω αὐτοῦ καὶ ἐπιστολὲς στὸν τότε αὐτοκράτορα Λέοντα τὸν εἰκονομάχο, τὸν ὁποῖο ὁ Πατριάρχης Θωμὰς παρατηροῦσε σκληρὰ γιὰ τὸν διωγμὸ κατὰ τῶν εἰκόνων. Ἐξοργισμένος ἀπ’ αὐτὸ ὁ Λέοντας, ἔριξε τὴν πατριαρχικὴ πρεσβεία στὴ φυλακή, ὅπου ἔμεινε γιὰ ἀρκετὰ χρόνια μέχρι τὴν δολοφονία τοῦ Λέοντα.
    Ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἀνάρρηση τοῦ Μιχαὴλ Τραυλοῦ στὸ θρόνο (820) καὶ ἀφοῦ γιὰ λίγο ὁ Ὅσιος ἀποφυλακίζεται, συλλαμβάνεται καὶ πάλι, φυλακίζεται καὶ αὐτὴ ἡ φυλάκισή του παρατάθηκε μέχρι καὶ ὅλη τὴν βασιλεία τοῦ Θεοφίλου.
   Ἀποφυλακίστηκε ἀπὸ τὴν Θεοδώρα καὶ τὸν γιό της Μιχαὴλ καὶ ἀποδόθηκε στὴν Ἐκκλησία σὰν Ὁμολογητής, ἀφοῦ στὸ σῶμά του ἔφερε τὰ στίγματα τῶν ἀγώνων του. Μετὰ τὴν καθαίρεση τοῦ εἰκονομάχου Πατριάρχου Ἰωάννη, ἡ ψῆφος ὅλων γιὰ τὴ διαδοχή, ἦταν μὲ τὸ μέρος τοῦ Μιχαήλ. Ἀλλὰ ὁ Μιχαήλ, 80 χρονῶν πλέον καὶ ἀσθενῆς, ἀρνήθηκε νὰ δεχτεῖ τὸν θρόνο καὶ ζήτησε νὰ τοῦ παραχωρηθεῖ ἡ μονὴ τῆς Χώρας γιὰ νὰ ἀναπαυθεῖ.
  Ἐκεῖ πέρασε καὶ τὰ ὑπόλοιπα χρόνια τῆς ζωῆς του εἰρηνικὰ καὶ ὅταν πέθανε τὸν ἔθαψαν κοντὰ στοὺς τάφους τῶν Ὁμολογητῶν Γερμανοῦ καὶ Πατριάρχη καὶ Θεοδώρου τοῦ Γραπτοῦ (846).
   (Ἡ μνήμη του περιττῶς ἐπαναλαμβάνεται –ἀπὸ ὁρισμένα Ἁγιολόγια– καὶ τὴν 4η Ἰανουαρίου).

Τραγικοί άνθρωποι! Ο κ. Αμβρόσιος μνημόνευσε τον ...Αθηναγόρα!

.
Ο ...ΑΔΙΑΚΡΙΤΟΣ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΠΟΥ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΕ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ!




     Αὐτὸν ἐμπιστεύονται οἱ ἀντι-Οἰκουμενιστὲς ὡς ἀγωνιστή, μιὰ καὶ δὲν ἔχουν ἄλλον, παρότι ἔχει καταδειχθεῖ πὼς ὁ ἄνθρωπος  ὅ,τι κάνει, τὸ κάνει πρὸς τὸ «θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις»! (Δεῖτε τὸ σχετικὸ ἄρθρο ἐδῶ). 





Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

  Στο portal dete.gr διαβάσαμε την …περίεργη είδηση ότι Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος κατά την διάρκεια της Θ. Λειτουργίας για το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (13-12-2016), όπου συλλειτουργούσε με τους Μητροπολίτες Κοζάνης Παύλο και Ελασσώνος Χαρίτωνα, μνημόνευσε τον Πατριάρχη …Αθηναγόρα!!! Οι δύο ιεράρχες, ως Μητροπολίτες Νέων Χωρών μνημόνευσαν, όπως πρέπει τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, και τότε -λέει η είδηση- "πετάχτηκε" ο Αμβρόσιος και είπε "του Πατριάρχου μας Αθηναγόρα"! 
   Πραγματικά δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι ακριβώς συνέβη, ώσπου μας …διαφώτισε ο άγιος Καλαβρύτων με σχετικό μήνυμά του στο dete όπου δηλώνει ότι «απλώς ήτο ένα φραστικόν λάθος, το οποίον ούτε κάν αντελήφθην. Άλλοι μου το υπέδειξαν! Ένα ανθρώπινον λάθος. ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΜΜΙΑΝ ΣΗΜΑΣΙΑΝ ή ΜΥΣΤΙΚΗΝ ΔΙΑΘΕΣΙΝ. Μνημονεύσας τον Οικουμενικόν Πατριάρχην εις το «εν πρώτοις μνήσθητι...» ήθελα να εκδηλώσω τον σεβασμόν μου πρός τον θεσμόν, τώρα που ο Παναγιώτατος έχει πικραθή από ενέργειές μου.» 
    Άρα, μας λέει ο άγιος Καλαβρύτων ότι θέλησε να μνημονεύσει τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο «εν πρώτοις μνήσθητι...» για να του δείξει «τον σεβασμό του», και του τον έδειξε μνημονεύοντας τον κεκοιμημένο Αθηναγόρα, που δεν ήταν καν ο άμεσος προκάτοχος του νυν Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Θα ήταν κάπως …λογικό να μνημονεύσει τον μακαριστό Δημήτριο, αλλά εκείνος πήγε πιο πίσω! 


Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων ως ιεράρχης της Παλαιάς Ελλάδος έχει υποχρέωση στην Θεία Λειτουργία να μνημονεύει την Ιερά Σύνοδο. Η Θεία Λειτουργία δεν μπορεί να γίνεται …αντικείμενο των ποικίλων …εκδηλώσεων του Μητροπολίτου Καλαβρύτων. Γνωρίζει πολύ καλά ότι έχει «πικράνει» και τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Θεόφιλο. Μήπως θα μνημονεύσει και αυτόν σε κάποια Θ. Λειτουργία για να τον εξευμενίσει; Ελπίζω να μην κάνει το λάθος και μνημονεύσει τον μακαριστό Ιεροσολύμων Διόδωρο! 
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος δεν ξέρω αν έχει πικραθεί από τις ενέργειες του Καλαβρύτων. Ξέρω, όμως, αυτό που έγραψε στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για τους Μητροπολίτες Καλαβρύτων και Πειραιώς: «…δια της γραφίδος και του ευκαίρως-ακαίρως εκφερομένου, προ και μετά την σύγκλησιν της Μεγάλης Συνόδου, επί παντός του επιστητού ακρίτου λόγου αυτών…». 
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων πάσχει, δηλ., από ακρισία και παντελή έλλειψη διακρίσεως, η οποία είναι για την Εκκλησία αρετή! Εάν μαζέψουμε όλα τα κείμενα του Καλαβρύτων Αμβροσίου εναντίον του Οικουμενικού Πατριάρχου θα σαστίσουμε από την ακρισία και την α-νοησία. Επί του παρόντος απορούμε και εξιστάμεθα με την άπειρη μακροθυμία του Πατριάρχου! 
Ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων καλό θα ήταν να μεταβεί στο Φανάρι και να φιλήσει γονυπετής το χέρι του Οικουμενικού Πατριάρχου, ζητώντας συγγνώμη για όσα φρικτά έχει ξεστομίσει εναντίον του. 
Δεν θα το κάνει. Γιατί απλούστατα δεν γνωρίζει –τόσα χρόνια κληρικός!– την Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου: «Πολυλογία εστί κενοδοξίας καθέδρα… αγνωσίας τεκμήριον, καταλαλιάς θύρα, ευτραπελίας χειραγωγός, ψεύδους υπουργός, κατανύξεως διάλυσις, ακηδίας κλήτωρ, ύπνου πρόδρομος, συννοίας σκορπισμός, φυλακής αφανισμός, θέρμης ψυχρηστήριον [ψυκτήριον, al. ψυχριστήριον], προσευχής αμαύρωσις».
Πηγή


Σχόλιο: Ἀσφαλῶς καὶ δὲν συμφωνοῦμε μὲ τὶς τοποθετήσεις τοῦ ἐκφραστοῦ τοῦ ἐσβεσμένου Φαναρίου στὴν Ἑλλάδα!