Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2016

Περί της Περιτομής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού

Αγίου Ανδρέου, Αρχιεπισκόπου Κρήτης του Ιεροσολυμίτου Εκτύπωση


Άγιος Ανδρέας Κρήτης     «Και όταν συμπληρώθηκαν οι οκτώ μέρες για να γίνει η περιτομή του παιδιού, ονομάστηκε Ιησούς, όπως είχε ήδη ονομαστεί από τους αγγέλους πριν ακόμη συλληφθεί στην κοιλιά της μητέρας του» (Λουκάς 2:21).
   «Χριστού περιτμηθέντος, ετμήθη νόμος. Και του νόμου τμηθέντος, εισήχθη χάρις»
   1. Προοίμιο: Η 1η Ιανουαρίου είναι η Δεσποτική Γιορτή της Περιτομής του Χριστού πού γιορτάζει ένα γεγονός που έγινε οκτώ μέρες μετά την κατά σάρκα γέννησή του και κατά το οποίο πήρε το όνομά του Ιησούς (=Σωτήρας). Η Γιορτή αυτή συνδέει την Δεσποτική Γιορτή των Χριστουγέννων δηλ. των Γενεθλίων του Χριστού (25 Δεκεμβρίου) με την Δεσποτική Γιορτή των Θεοφανείων ή Φώτων δηλ. της Βαπτίσεως του Χριστού (6 Ιανουαρίου), και αποτελεί μαζί τους την λεγόμενη εορταστική περίοδο του Δωδεκαημέρου.
Αρχικά οι τρεις αυτές Δεσποτικές Γιορτές του Δωδεκαημέρου συμπεριλαμβάνονταν σε μία και αρχαία γιορτή, την Γιορτή των Θεοφανείων (6 Ιανουαρίου), της οποίας κεντρικό θέμα ήταν η αποκάλυψη του Τριαδικού Θεού στο πρόσωπο του Κυρίου Ιησού Χριστού. Η επιλογή της ημερομηνίας 6 Ιανουαρίου για την Γιορτή αυτή φαίνεται ότι οφειλόταν στο ότι ήταν ήδη ημέρα γιορτής στο παλαιό ρωμαϊκό ημερολόγιο ως ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου (ίσης ημέρας και νύχτας) από την οποία άρχιζε να μεγαλώνει η ημέρα και να μικραίνει η νύχτα.
Οι ρωμαίοι ειδωλολάτρες γιόρταζαν τα γενέθλια του αήττητου ορατού ήλιου ως του θεού του φωτός πού στηρίζει την φυσική ζωή στον κόσμο. Οι Χριστιανοί αντιμετώπισαν αυτήν την πρόσκληση γιορτάζοντας τον ερχομό του Χριστού στον κόσμο και προβάλλοντας τον Χριστό σαν τον ήλιο της δικαιοσύνης που μεταδίδει το άκτιστο θείο Φως του ενός Θεού «εν Τριάδι» και φωτίζει κάθε άνθρωπο που έρχεται στον κόσμο. Αργότερα επικράτησε η 25η Δεκεμβρίου ως η ημέρα του χειμερινού ηλιοστασίου και της γιορτής των γενεθλίων του ορατού ήλιου.
Η απάντηση των χριστιανών στη νέα αυτή ειδωλολατρική πρόκληση ήταν η μεταφορά της Γιορτής της Γεννήσεως του Χριστού στην ημερομηνία αυτή,[1] ενώ η 6η Ιανουαρίου παρέμεινε πλέον ως η Γιορτή της Βαπτίσεως του Χριστού. Η Γιορτή της Περιτομής του Χριστού ακολούθησε λογικά την Γιορτή των Χριστουγέννων οκτώ μέρες μετά.
Ο Λόγος περί της Περιτομής του Χριστού του μεγάλου πατρός της Εκκλησίας αγίου Ανδρέου Κρήτης (660-740), γνωστού από το υμνολογικό και κηρυγματικό έργο του, που ακολουθεί, μας εξηγεί την ιδιαίτερη σημασία της Δεσποτικής αυτής Γιορτής, η οποία εντάσσεται μέσα στο όλο έργο της αποκάλυψης του Θεού και της σωτηρίας μας που επιτέλεσε ο ενσαρκωθείς Υιός και Λόγος του Θεού, ο Κύριος και Λυτρωτής μας Ιησούς Χριστός. Επειδή ο Λόγος αυτός είναι εννοιολογικά πάρα πολύ πυκνός, τον παρουσιάζουμε αναλυτικότερα και επεξηγηματικά στην παρούσα μεταγλώττιση.
2. Οι Δεσποτικές Γιορτές και τα Γεγονότα του Βίου του Χριστού: Αρχίζει ο άγιος Ανδρέας με την επισήμανση ότι «είναι καλό και θεάρεστο να δοξάζουμε τον Θεό και να γιορτάζουμε για όλα όσα έκανε ο Σωτήρας μας Χριστός γιατί τα έκανε σαν Θεάνθρωπος και όχι σαν απλός άνθρωπος». Όλα όσα έκανε ο Χριστός, λέει ο άγιος, «αποτελούν εκπληκτικά θαύματα, γιατί έχουν θεανθρωπική βάση και θεανθρωπικό χαρακτήρα.
Γι αυτό είναι και μοναδικά και σωτήρια. Και δεν θα μπορούσαν τα γεγονότα αυτά να ήσαν διαφορετικά! Γιατί ο Χριστός είναι Θεός αληθινός που έγινε και άνθρωπος αληθινός». Τα έκανε αυτά γιατί

Οι Οικουμενιστές δεν έχουν ούτε ιερό, ούτε όσιο!


ΠΟΙΝΙΚΗ  ΔΙΩΞΗ  ΚΑΤΑ  ΙΕΡΕΑ
από τον ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟ
ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΑΥΣΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ!

Κλήθηκε  νὰ  ΑΠΟΛΟΓΗΘΕΙ
ἀπόψε στὶς 8 μ.μ.
ΠΑΡΑΜΟΝΗ   ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
σὲ  Ἱ. Ναὸ  στὰ  ΧΑΝΙΑ!!


ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ  ΠΟΙΝΙΚΗ  ΔΙΩΞΗ
κατὰ τοῦ  ΠΑΠΑ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ  ΜΗΤΡΙΤΣΑΚΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΧΑΝΙΩΝ
ΛΟΓΩ ΠΑΥΣΕΩΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΟΥ
ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΣΕΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ  ΠΟΙΝΙΚΗ  ΔΙΩΞΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΠΑΠΑ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΗΤΡΙΤΣΑΚΗ, ΕΤΩΝ 49, ΜΕ ΑΝΗΛΙΚΟ ΠΑΙΔΙ – ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΟΥΣ ΠΑΠΑ-ΓΙΩΡΓΗ ΧΙΩΤΑΚΗ ΑΠΟ ΤΑ ΣΦΑΚΙΑ (ΕΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ ΑΝΔΡΕΙΟΥΣ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΣ ΠΕΝΤΕ ΙΕΡΕΙΣ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΩΝ ΠΑΠΑΔΩΝ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΟΙΜΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΤΟΥ 2016) - ΣΤΑ ΧΑΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΔΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΚΟΡΩΝΟΥ κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟ (ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΗ), ΕΠΕΙΔΗ ΕΠΑΥΣΕ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ, ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΟΣΕΩΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΤΩΝ ΚΑΚΟΔΟΞΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΤΗΣ ΨΕΥΔΟ-ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

ΤΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ:

1 – ΑΠΑΞΙΩΣΗ – ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ
2 – ΜΗ ΜΝΗΜΟΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΟΥ
3 - ΑΝΥΠΑΚΟΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΤΟΥ
4 – ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΜΗ ΑΡΜΟΖΟΥΣΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΤΟΥ

Ο ΠΑΠΑ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΗΤΡΙΤΣΑΚΗΣ ΑΠΟΛΟΓΕΙΤΑΙ ΣΤΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΝΑΚΡΙΤΗ ΣΗΜΕΡΑ ΣΑΒΒΑΤΟ, ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ 2017, ΚΑΙ ΩΡΑ 8 Μ.Μ., ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΧΑΝΙΩΝ.

Ο ΠΑΠΑ-ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΗΤΡΙΤΣΑΚΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΙΑΠΡΑΞΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΟΙΝΙΚΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ. ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΨΕΥΤΟ – ΠΟΙΝΙΚΑ ΑΔΙΚΗΜΑΤΑ, ΔΙΟΤΙ ΣΚΟΠΟ ΕΧΟΥΝ ΝΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣΟΥΝ

Η "ποιμαντική αγωνία" είναι ανεξάρτητη από τις Εντολές και τους Ι. Κανόνες που αποτελούν τους οδηγούς της Ποιμαντικής πορείας;

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟ ΠΑΪΣΙΟ ΚΑΡΕΩΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡ. ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟ

    μητροπολίτης Φλωρίνης, συνεχίζοντας τὴν προσωπική του πλέον "Θεολογικὴ τραγωδία" ἀπαντᾶ "χωρὶς νὰ ἀπαντᾶ" στὸν ὁσιολογιώτατο μοναχὸ Παΐσιο Καρεώτη, χρησιμοποιώντας συναισθηματικό λόγο παρὰ θεολογικὸ καὶ ἐκκλησιολογικό, καὶ τοῦτο -ὅπως τοῦ εἶχε ἐπισημάνει ὁ μοναχός- "λόγω αγνοίας, αδιαφορίας και πολλών άλλων...". Ἐπιμένει δηλ. ὁ κ. Θεόκλητος νὰ δικαιολογεῖ τὴν παραμονή του σὲ κοινωνία μὲ τὸν αἱρεσιάρχη, κρυπτόμενος πίσω ἀπὸ ποιμαντικὲς ἀνησυχίες ποὺ δὲν εἶχε τάχα ὁ Κύριος, ἀλλὰ καὶ οἱ Προφῆτες καὶ οἱ Ἅγιοι, ὅταν -κακῶς κατὰ τὸν Φλωρίνης;- ἐντέλλετο τὸ "ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῶν"!  Ἐπιβεβαιώνει, ἔτσι, τὸν λόγο τοῦ π. Παϊσίου Καρεώτη ὅτι βλέπει τὸ ρόλο του (ὡς ἀμετανόητος μνημονευτὴς τοῦ ἀρχιαιρεσιάρχη Βαρθολομαίου ποὺ εἶναι), σὲ ἕνα τέτοιο "ερμηνευτικό πλαίσιο" μέσῳ τοῦ ὁποίου ἡ ὅλη δράση του "γίνεται διοικητική, πειθαρχική και τελικά παπική κατάστασις".
    Λυπούμαστε βαθύτατα γι' αὐτό. Νὰ εὐχηθοῦμε καλὸ φωτισμό, ὥστε τὴ νέα χρονιά νὰ δεῖ τὰ πράγματα μὲ ὀρθόδοξη ματιά;  [Ὡς πρὸς τὸ ἐρώτημα ποὺ θέτει ὁ μητροπολίτης Φλωρίνης πρὸς τὸν π. Παΐσιο (πῶς δηλαδή, τὸν ἐλέγχει, καθ' ὃν χρόνον -ἄν συμβαίνει- μνημονεύει ὁ π. Παΐσιος τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο;) πρέπει ὁ π. Παΐσιος νὰ τὸ διευκρινίσει, διότι ὅταν ἐλέγχουμε, ἐνῶ εὑρισκόμεθα ἐν τ αὐτ κρίματι, ἀδυνατίζουν ἢ καὶ ἐξουδετερώνουμε στὰ μάτια τῶν πολλῶν τὰ ἐπιχειρήματά μας].         "Π.Π."     



ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΜΟΝΑΧΟ ΠΑΪΣΙΟ ΚΑΡΕΩΤΗ (ΚΑΡΥΕΣ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ)
ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΦΛΩΡΙΝΗΣ ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟ

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΦΛΩΡΙΝΗΣ, ΠΡΕΣΠΩΝ ΚΑΙ ΕΟΡΔΑΙΑΣ ΘΕΟΚΛΗΤΟΣ                                                
 Φλώρινα 19.12.2016

ΠΡΟΣ
ὁσιολογιώτατο
μοναχὸ Παΐσιο Καρεώτη
Καρυὲς Ἁγίου Ὄρους.

Ὁσιολογιώτατε π.Παΐσιε.
Ἔλαβα τὴν ἐπιστολή σου καὶ ἀφοῦ τὴν ἀνέγνωσα ἐπικράνθην πολύ. «Τὶ νὰ ἐννοοῦσε ὁ ποιητής;». Ὁ καθένας δηλαδὴ μπορεῖ νὰ ἐξάγη, ὅποιοδήποτε συμπέρασμα διαβάζοντας ἕνα κείμενο! Μὲ τὴν παροῦσα δὲν ἀπολογοῦμαι, οὔτε θὰ ἐπιχειρήσω ἀναίρεσι, οὔτε καὶ θὰ ὑπεραμυνθῶ τῶν πανεπιστημιακῶν, οἱ ὁποῖοι ἔχουν τὶς καλὲς θέσεις τους, ἢ καὶ τὰ λάθη τους ἐφ’ ὅσον εἶναι ἐρευνηταί, ἀλλὰ εἶναι γεγονός, ὅτι τοὺς χρησιμοποιεῖ πάντοτε ἡ Ἐκκλησία μας. 
Ἀναγινώσκοντας
σὲ δύο συνεχόμενες Κυριακὲς οἱ ἱερεῖς μας τὰ δύο Ἐγκύκλια Γράμματά μου καὶ ἀκούγοντάς τα οἱ χριστιανοί μας κανείς τους δὲν ἔκαμε αὐτὲς τὶς «ἀγριώτατες» ἐπισημάνσεις, τὶς ὁποῖες ἔκαμες ἐσύ. «Λὲς  νὰ ὁδήγησα τὸ ποίμνιό μου στὴν κόλασι;» Ἄπαγε. Οὔτε κι ὁ ἐχθρός μας, ἂν ἔχουμε κι ἕνα τέτοιον. Λυποῦμαι πολύ, ποὺ λυπήθηκες πολύ, ἐπειδὴ τὴν πατρικὴ ἀγωνία μου γιὰ τὸ ἄγνωστο σὲ σένα ποίμνιό μου τὴν παραμόρφωσες καὶ τὴν κακοποίησες βάναυσα μὲ τόσα ἀλλότρια στοιχεῖα, τὰ ὁποῖα οὔτε στὸν λογισμό μου, οὔτε καὶ στὶς προθέσεις μου εἶχα. Πιστεύω, ὅτι ἔγραψες κατὰ παραγγελίαν καὶ μόνο γιὰ νὰ γράψης. Δὲν εἶχες κάποια ποιμαντικὴ ἀγωνία. Οἱ ἅγιοι πατέρες μας ἔγραφαν κατὰ ποιμαντικὸ καθῆκον κι ὄχι γράφουμε, γιὰ νὰ γράφουμε.
Τὰ δύο αὐτὰ Ἐγκύκλια Γράμματά μου δὲν ἦσαν οὔτε

Άμποτε -όσοι Ορθόδοξοι- να ανανήψουν, μιμούμενοι τους Αγίους μας!

.
Όταν  ο  Μ. Βασίλειος  τα  «έψαλε»
στόν  Άγ.  Γρηγόριο  τον  Θεολόγο

Αποτέλεσμα εικόνας για μεγας βασιλειος και γρηγοριος ο θεολογος

   Και οχι δεν ήταν τα κάλαντα, αλλά λόγος σκληρός, δριμύς και ελεγκτικτός...

   Όταν ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος αργοπορούσε να αντιδράσει στην προστασία του ποιμνίου του από την αίρεση, ο Μέγας Βασίλειος, (με τον οποίο είχε μνημειώδη αγάπη και φιλία) τον κατηγόρησε ως «τεμπέλη», και «ανάξιο ακόμα και να ζει»... 
    ''Απο την Καισάρεια έφταναν γράμματα και παραγγελίες του Βασίλειου, που είχε τελείως απογοητευτεί και είχε χάσει την υπομονή του με την στάση του Γρηγορίου. Τις πρώτες μέρες είχε μια δικαιολογία σκεπτότανε ο Βασίλειος... Έπρεπε να βοηθήσει και τον γερό-επίσκοπο πατέρα του. Ο γέροντας είχε φτάσει σχεδόν εκατό χρονών και του ήταν δύσκολο ακόμα και να λειτουργήσει. Μα τώρα, τώρα που πέρασε και το Πάσχα και ο Άνθιμος με τούς δικούς του οργώνει τον τόπο χωριό με χωριό; 
Έγραψε λοιπόν ο Βασίλειος λόγια προσβλητικά στόν Γρηγόριο, που κανείς δεν τα περίμενε... Του έγραψε πως είναι τεμπέλης και αγροίκος, άφιλος και ανάξιος ακόμα και να ζει, αφου δείχνει τόση αδιαφορία για τα εκκλησιαστικά πράγματα...''  (Στυλ. Παπαδόπουλου, Ο πληγωμένος αετός, σ. 110, εκδ. Αποστολική Διακονία.)
      Μα όσο και να στεναχώρησαν τούτα τα λόγια τον Γρηγόριο, δεν θύμωσε, μήτε κατηγόρησε τον αγαπημένο του φίλο και αδελφό... 
Γνώριζε άλλωστε την πνευματική κατάσταση του Βασίλειου,  ήξερε πως κάτι σοβαρό του διαφεύγει, πως πρέπει να ήταν πολύ σοβαρός αυτός ο λόγος, που τον ανάγκασε να γράψει λόγια σκληρά, που έλεγχαν φοβερά την συνείδηση του...
   Κατάλαβε πως δεν μπορούσε να σιωπά, έναντι των μεγάλων Εκκλησιαστικών ζητημάτων που είχαν προκύψει, το πλήθος των αιρετικών, τον «Αρειανισμό», τις φοβερές αιρετικές διδασκαλίες και μεθοδεύσεις του Αρείου, που είχε μαζί του και την πολιτική εξουσία της τότε εποχής...
   Και ήταν αυτό το ''ξύπνημα'' απο τον αγαπημένο του αδελφό Βασίλειο, η απαρχή μιάς μεγάλης και λαμπρής πορείας του Γρηγορίου έναντι των αιρετικών... 
Και έγινε ο θεοφώτιστος Γρηγόριος, ο Θεολόγος των εκλάμψεων του Ακτίστου φωτός, αυτός που μέχρι και διακοπή μνημοσύνου έπραξε, όταν οι συνθήκες το απαιτούσαν, δίχως να λογαριάσει διώξεις, κοσμικές εξουσίες αρχόντων, αιρετικών επισκόπων, πατριαρχών, και  βασιλέων της εποχής εκείνης...

Χωρίς "φόβο" Θεού, υποχωρούμε σε όλα! Η ανδρεία δεν ευδοκιμεί στην θηλυπρεπή ψυχολογία της Ν. Τάξης και του Οικουμενισμού!

Πράξη ενίσχυσης της τρομοκρατίας η οδηγία του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών για το κατέβασμα των εικόνων


Του Γιώργου Θεοχάρη

Με αφορμή την επιστολή που έστειλε παιδίατρος προς τον Διοικητή του ΠΠΝ για την οδηγία που εξέδωσε «να αφαιρούνται χριστιανικές , σταυροί, σε δωμάτια που νοσηλεύονται μουσουλμάνοι», πρέπει να σημειώσουμε ότι η πράξη αυτή της Διοίκησης του όχι μόνο δεν έχει σχέση με τον σεβασμό της , αλλά αντίθετα την παραβιάζει κατάφωρα.


Στην πραγματικότητα η οδηγία αυτή ενισχύει την τρομοκρατία, κάτι που θα μπορούσε ίσως να δικαιολογηθεί από την άγνοια στοιχειωδών πραγματικοτήτων σε σχέση με τη θρησκευτική ταυτότητα των μουσουλμάνων.

Και εξηγούμαστε:
Έχει λόγο ένας πιστός μουσουλμάνος να αντιδρά στην εικόνα του Χριστού και της Παναγίας (συνήθως αυτές οι δύο εικόνες υπάρχουν στα νοσοκομεία και στους άλλους δημόσιους χώρους);
Η απάντηση είναι αρνητική, αφού το Ισλάμ αποδέχεται και τιμά τον Χριστό (Ισά) ως Προφήτη. Το ίδιο και την Μητέρα Του (Μεριάμ).
Η ιστοσελίδα μας φιλοξενεί χριστουγεννιάτικες ευχές του ανώτατου θρησκευτικού ηγέτη του Ιράν, μιας από τις πιο αυστηρές

Ἑρμαφρόδιτη ἡ στάση τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος γιά τό Κολυμπάρι!


Ἡ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἱεραρχίας λειτούργησε ὡς Πόντιος Πιλάτος ἀποφεύγοντας νά ἐπικροτήσει ἤ νά καταδικάσει τίς ἀποφάσεις ψευτοσυνόδου!

Τοῦ Διονύση Μακρῆ
Δημοσιογράφου-Θεολογου

  να καθεστώς μίας ἰδιότυπης φαναριώτικης ὁμηρίας φαίνεται πώς ἔχουν ἀποδεχθεῖ οἱ Ἱεράρχες τῆς Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ἐκτός ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων. Ἕνα καθεστώς ὁμηρίας, τό ὁποῖο δικαιολογοῦν μέ τή δῆθεν ἐπιστράτευση τοῦ σεβασμοῦ πρός τήν ὑποτιθέμενη Μητέρα Ἐκκλησία. Καί  λέμε ὑποτιθέμενη γιατί ἐδῶ καί λίγες δεκαετίες –πιθανόν πιεζόμενη ἀπό ἄτυπες δεσμεύσεις, πού παρασκηνιακά ἔχει λάβει στό πλαίσιο τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ δόγματος Τρούμαν- ἀπό μητέρα καί τροφός τῆς Ὀρθοδοξίας πού ἔπρεπε νά εἶναι καί νά λειτουργεῖ κατάντησε νά συμπεριφέρεται ὡς κακιά μητριά. Γιατί εἶναι ἀδιαμφισβήτητη ἀλήθεια –ἀκόμη καί γιά τούς λογιζόμενους ὡς πατριαρχικούς Ἱεράρχες- ὅτι οἱ συμπεριφορές τοῦ νῦν θιασώτη τοῦ οἰκουμενισμοῦ καί θιασώτη τοῦ ἐναγκαλισμοῦ τῆς ὀρθοδοξίας μέ τόν παπισμό, Πατριάρχη Βαρθολομαίου ὄχι μόνο εἶναι ἀνάρμοστες καί διχαστικές ἀλλά λειτουργοῦν καί διαβρωτικά στήν Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἀνατολική Ἐκκλησία.
   Ὡς τέτοια ἀνοίκεια συμπεριφορά ἐκλαμβάνεται ἡ ἐπιστολή πού ἀπέστειλε λίγες ἡμέρες πρίν τήν ἔκτακτη σύγκληση τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας μέ τήν ὁποία «διέταζε» στήν κυριολεξία τά μέλη τῆς Ἱερᾶς Συνόδου νά σεβαστοῦν καί νά περιφρουρήσουν τίς παράλογες, ἀνιστόρητες, κατευθυνόμενες καί αἱρετικές ἀποφάσεις τῆς ψευτο-συνόδου τοῦ Κολυμπαρίου! Ὡς «κακιά μητριά» μάλιστα, ἄν καί γνώριζε ὅτι δέν παρέχεται σύμφωνα μέ τό ἐκκλησιαστικό δίκαιο, ἡ δυνατότητα ἐπιβολῆς ἐπιτιμίου σέ μέλος ἄλλης αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας, ἀπειλοῦσε πώς θά ἐπέβαλλε ἐπιτίμιο ἀκοινωνησίας στούς Μητροπολίτες Πειραιῶς Σεραφείμ, ὁ ὁποῖος μέ ὑπόμνημα του ἐνημέρωνε ἀναλυτικά τούς Ἀρχιερεῖς γιά τό παράλογο τῶν ἀποφάσεων τοῦ Κολυμπαρίου ἀλλά καί στόν Καλαβρύτων Ἀμβρόσιο, ὁ ὁποῖος ὑπέγραψε τό ὁμολογιακό κείμενο, πού ἀπέστειλε στήν Ἱεραρχία ἡ Σύναξη Κληρικῶν καί Μοναχῶν.
   Δέν γνωρίζουμε ἄν ἐκτός τῆς ἐπιστολῆς ὑπῆρξαν στό παρασκήνιο καί ἕτερες πράξεις ἐκβιασμοῦ καί χειραφέτησης τοῦ δικαιώματος τῆς ἐλευθερίας τῆς ἔκφρασης, πού συνιστοῦν ὠμή παρέμβαση στό