Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Άλλη μια φορά το ερώτημα:

Τί νόημα ἔχει νὰ καταγγέλλουν τοὺς Οἰκουμενιστὲς γιὰ τὶς συμπροσευχὲς καὶ ταυτόχρονα νὰ κοινωνοῦν μαζί τους;
Μόνο ἕνα: συντελοῦν στὸν ἐθισμὸ τῶν πιστῶν στὶς οἰκουμενιστικὲς πρακτικές! Δηλαδή, δουλεύουν γιὰ τὴν ἐξοικείωση τῶν πιστῶν μὲ τὴν αἵρεση!

Οικουμενιστική συμπροσευχή για τα 60 χρόνια από τη Συνθήκη της Ρώμης (Φωτό & Βίντεο)


Ρώμη - Οικουμενιστική συμπροσευχή για τα 60 χρόνια από την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης (δημιουργία της Ενωμένης Ευρώπης) τελέσθηκε στον παπικό ναό των Αγίων Αποστόλων.

Καλείται ο μητροπ. Αιτωλίας Κοσμάς να το διαψεύσει...


Διαβάσαμε τὸ παρακάτω σχόλιο σὲ ἱστολόγιο καὶ τὸ ἀναρτοῦμε, ἐλπίζοντας ὅτι ὁ Αἰτωλίας κ. Κοσμᾶς θὰ προβεῖ σὲ διάψευση.



George Ifadis είπε...

Ο Αιτωλίας και Ακαρνανίας είπε ότι η σύνοδος της Κρήτης είναι αιρετική. Υπόγραψε όπως είπε με πλήρη συνείδηση, όπως και ο Ναυπάκτου, το ψευδές κείμενο προς τον λαό, ισχυριζόμενος μάλιστα και μη ντρεπόμενος, ότι το κείμενο είναι απολύτως σωστό. Τέλος σε καμία περίπτωση δεν δέχεται ότι ο βαρθολομαίος είναι αιρετικός!!! Αυτά από έγκυρη πηγή... πιό έγκυρη δεν γίνεται. 


     Τσχόλιο τοῦ ἱστολογίου "Ο ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΣ" ποὺ προκάλεσε τὸ παραπάνω σχόλιο:



Γιατί δίνουν οι Ορθόδοξοι… «ραπόρτο» στους παπικούς!

Γιατί δίνουν οι Ορθόδοξοι… «ραπόρτο» στους παπικούς για την Σύνοδο της Κρήτης; Δεν συζητήθηκε ο διάλογος με τους Ρ/καθολικούς στην Ιεραρχία και θα συζητηθεί στο Μπάρι;


Του Μανώλη Κείου


Διακαής πόθος των διοργανωτών και των υποστηρικτών της εν τοις πράγμασι αποτυχημένης Συνόδου της Κρήτης είναι να συντηρήσουν τον όποιο αντίκτυπο είχε εκείνη και να την μετατρέψουν σε γέφυρα στενότερων επαφών με τα άλλα δόγματα και δη με τους παπικούς.
Τους ίδιους, τους οποίους κάλεσαν κι’ όλας ως παρατηρητές στο Κολυμπάρι…

Την Πέμπτη το απόγευμα, λοιπόν, 30 Μαρτίου στο Μπάρι της Ιταλίας (ἐδῶ) το Ινστιτούτο Οικουμενικής και Βυζαντινής Πατερικής

«Το "Πρωτείον" και η "Νέα Ουνία" είναι οι σύγχρονοι παγκόσμιοι στόχοι του Πάπα».

 
Διχασμός εις τον Παπισμόν από τα παίγνια εξουσίας


Τριγμούς εις την Παπικήν έδραν προεκάλεσε το κείμενον του Πάπα «Η χαρά της αγάπης:    Μετά-Συνοδική Αποστολική Προτροπή για την αγάπη στην οικογένεια». Πρόκειται δι’ «Αποστολικήν Προτροπήν», σπουδαιοτέραν από απλάς συγγραφάς αλλά όχι ισοτίμου κύρους με τας «Παπικάς Εγκυκλίους», καθώς δεν αναφέρεται εις δογματικόν ζήτημα. Η «Προτροπή» εξεδόθη την 8ην Απριλίου 2016, μετά από σειράν Συν­όδων, αι οποίαι είχον

ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ 2007: Για τον Γέροντα Εφραίμ και όσους "ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ"!

AΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΕΣ, ΗΓΟΥΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΜΟΝΑΧΟΥΣ (ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ),
ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΘΕΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΑΛΤΣΧΑΪΜΕΡ ΤΟ 2017.



Η ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ (του Αγίου Όρους)
Υ Π Ο Μ Ν Η Μ Α
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ


    γ. Ἐφραὶμ Βατοπαιδίου, μετὰ τὰ ὅσα κατάπτυστα εἶπε στὴν Κόρινθο (ἐδῶ) μετέβη στὸ Φανάρι πρὸς συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη, μᾶλλον γιὰ νὰ πάρει τὰ εὔσημα γιὰ τὴν σταθερότητά του στὴν οἰκουμενιστικὴ παναίρεση!
   Δυστυχῶς ἡ πτώση του εἶναι μεγάλη, γιατὶ μαζὶ μὲ τὸν ἀείμνηστο π. Γεώργιο Καψάνη καὶ ὑπογράφοντας ἐξ ὀνόματος ὅλων τῶν Ἁγιορειτῶν Πατέρων σχετικὸ «ΥΠΟΜΝΗΜΑ» ὁ γ. Ἐφραὶμ Βατοπαιδίου διεκήρυττε τὸ 2007 τὰ ἑξῆς ἄκρως ἀντίθετα, ἀπ’ ὅσα στὴν Κόρινθο διεκήρυξε, ἐπιβεβαιώνοντας μὲ τὴ νέες θέσεις του τὴν θεολογικὴ ἀλλοίωση ποὺ ἐπιφέρει ὁ Οἰκουμενισμὸς σὲ δυνατοὺς καὶ ἀδυνάτους.
   Ἔγραφε ΤΟΤΕ: «το ερώτημα, αν η συμμετοχή των Ορθοδόξων στο Π.Σ.Ε. γίνεται επί ορθών εκκλησιολογικών βάσεων, περιμένει μία εκ νέου απάντησι», διότι εἶναι διαπιστωμένο «ότι ο συμφυρμός με τους ετεροδόξους αλλοιώνει και την ταυτότητα των Ορθοδόξων. Πρέπει να σταθούμε με πολλή περίσκεψι μπροστά στο ενδεχόμενο να αναπτυχθή μεταξύ ημών των Ορθοδόξων ένα φρόνημα διαφορετικό από εκείνο των αοιδίμων πατέρων μας»Καὶ νά, λοιπόν, ποὺ αὐτὸ ποὺ οἱ Ἁγιορεῖτες μὲ πρώτους τὸν ἀείμνηστο π. Γεώργιο Καψάνη καὶ τὸν π. Ἐφραίμ φοβόνταν πὼς θὰ γίνει, πραγματοποιεῖται πλέον καὶ μὲ τὴν δική του συμβολή!
  Τότε ὁ γ. Ἐφραὶμ ἔγραφε: «πρέπει να αποβληθή είναι ο “επαμφοτερισμός του ήθους”, μία κατάστασις που δυστυχώς κατά προτεσταντική επίδρασι αποκτά χαρακτήρα φρονήματος μεταξύ Ορθοδόξων θεολόγων, οι οποίοι δεν θέλουν να κατηγορήται η Ορθόδοξος Εκκλησία για “απομόνωσι”». Tώρα, ἐκεῖ στὴν Κόρινθο, ἀποδέχτηκε το ἀκριβῶς ἀντίθετο μετὰ τοῦ ἄσχετου θεολογικὰ μητροπολίτη Κορίνθου.
      Μὲ τὴν ἐμπλοκή μας στὸ Π.Σ.Ε., συμφωνοῦσε τότε (τὸ 2007) ὁ γ. Ἐφραίμ ὅτι: «η ένωσις πάντων επί τη βάσει της αποστολοπαραδότου Πίστεως καθίσταται στόχος όλο και πιο απόμακρος… οι δε συμπροσευχές και η συμμετοχή σε λειτουργικές εκδηλώσεις μαζί με ετεροδόξους σημαίνουν αθετήσεις της Ορθοδόξου εκκλησιολογίας.»! Τώρα, ὅμως, αὐτὰ τὰ λησμόνησε!
   Τότε, ὁ π. Ἐφραὶμ ἔγραφε: «Η «Τελική Έκθεσις της Ειδικής Επιτροπής» τοῦ Π.Σ.Ε. «συνοψίζει την προτεσταντική εκκλησιολογία, ότι οι υπάρχουσες χριστιανικές εκκλησίες δεν αποτελούν ούτε καθεμία καθεαυτήν ούτε όλες μαζί στην παρούσα διηρημένη τους κατάστασι την Μία Αγία Καθολική και Αποστολική Εκκλησία, αλλά κινούνται, στοχεύουν, στην αναζήτησί της. Και οι μεν προτεσταντικές εκκλησίες, θα έλεγε κανείς, συνεπείς στην εκκλησιολογία τους έτσι πορεύονται. Γιατί όμως σε αυτή την πορεία συσκευάζονται και οι Ορθόδοξες Εκκλησίες, οι οποίες συναποδέχθηκαν το ως άνω κείμενο;». Δὲν γνωρίζουν ὅτι μὲ αὐτὰ «ακυρώνουν την Ορθόδοξο εκκλησιολογία και την ανατρέπουν». Δὲν γνωρίζουν ὅτι «Οι προτεσταντικές “εκκλησίες” ως ετερόδοξες και αποκεκομμένες από την ενότητα της Μιάς Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας έχουν εκπέσει της αποστολικότητος και της αγιότητός της.». Τώρα, ὅμως, ποὺ ἡ Κολυμπάριος Σύνοδος ἀνεγνώρισε τὸ Π.Σ.Ε. καὶ ἀρνήθηκε νὰ τὸ περιλάβει ἀνάμεσα στὶς αἱρέσεις, ἀποκαλώντας «ταραγμένο» τὸν πιστὸ ποὺ τόλμησε –μὲ τὸν τρόπο του– νὰ τοῦ τὸ θυμίσει, τί ἔχει νὰ πεῖ ὁ γ. Ἐφραίμ;
[Μετὰ τὴν ὁμιλία του στὴν Κόρινθο καὶ στὴν ἐρώτηση ἀκροατή: «Γιατὶ στὴν Κρήτη οἱ Ἐπίσκοποί μας εἶπαν, ὅτι οἱ αἱρέσεις εἶναι Ἐκκλησίες», ὁ γ. Ἐφραὶμ ἀπάντησε:
Γ. Ἐφραίμ: «Δὲν εἶπαν ἔτσι. Εἰς τὴν Κρήτην ἔγινε ἡ ἐπισήμανση εἰς τὴν Πίστιν εἰς τὴν Μίαν, Ἁγίαν, Καθολικὴν καὶ Ἀποστολικὴν Ἐκκλησίαν. Ἄλλο, ἄλλο. Αὐτὸ σᾶς τὸ ἀπάντησα».
Ἀκροατής: «Τί ἀπάντηση εἶναι αὐτή;».
Γ. Ἐφραίμ: «Κατ’ ἀρχὴν εἶσαι ταραγμένος. Μὴν εἶσαι ταραγμένος»] (ἐδῶ).
   Καὶ ἐνῶ τώρα ἀπάντησε τὰ παραπάνω στὴν ἐρώτηση τοῦ ἀκροατῆ, ΤΟΤΕ, οἱ Ἁγιορεῖτες –καὶ φυσικὰ ὁ ἴδιος ὁ π. Ἐφραίμ– διετύπωνε τὸν ἴδιο στὴν οὐσία προβληματισμὸ καὶ ἐρώτηση, ἀφήνοντας νὰ φανεῖ ἡ Ὀρθόδοξη τοποθέτησή του ποὺ τώρα –μὲ τὴν ἀπάντησή του– ἀνέτρεψε ἐκείνη τὴν ὀρθόδοξη θέση του. Διαβάζουμε στὴν «ΥΠΟΜΝΗΜΑ» ποὺ τότε ὑπέγραφε: «Μέ ενδιαφέρον περιμένουμε από τους Ορθοδόξους αντιπροσώπους στο Π.Σ.Ε. μία εκκλησιολογικώς ορθή απάντησι στο ερώτημα της «Ειδικής Επιτροπής», που διατυπώθηκε με τις εξής λέξεις: «Υπάρχει χώρος για τις άλλες εκκλησίες στην Ορθόδοξη εκκλησιολογία; Πως περιγράφετε αυτόν τον χώρο και ποιά είναι τα όριά του;». Από την απάντησι στο ερώτημα αυτό και από την ανταπόκρισι του Π.Σ.Ε. σε αυτήν θα αποκαλυφθή, αν η Ορθόδοξος εκκλησιολογία πρυτανεύση στο Π.Σ.Ε. ή αν συνεχισθή η παρούσα κατάστασις»!
  Τότε ὁ γ. Ἐφραὶν ἔγραφε καὶ ὑπέγραφε τὴν παρακάτω σημαντικότατη ὀρθόδοξη θέση, ποὺ σήμερα τὴν ἀρνεῖται ἔργοις καὶ λόγοις: «Οι συμπροσευχές είναι ένα μόνο σημείο εκκλησιολογικής αλλοιώσεως. Όσοι νομίζουν ότι επικαλούμεθα την ισχύ των συγκεκριμένων ιερών Κανόνων από συντηρητισμό ή φονταμενταλισμό, σφάλλουν. Αγνοούν ότι η Εκκλησία προέβαλλε τέτοιους Κανόνες, οσάκις έβλεπε αλλοιουμένη την εκκλησιολογική συνείδησι των μελών της. Σήμερα υπάρχει ανάγκη να τονισθούν οι υπάρχοντες σχετικοί Κανόνες και, αν χρειασθή, να δημιουργηθούν νεώτεροι με το ίδιο πνεύμα, για τον ίδιο σκοπό και με ειδική αναφορά στο Π.Σ.Ε.». Και: «Εάν οι θεολόγοι της «Ειδικής Επιτροπής» ήθελαν να είναι συνεπείς με την Ορθόδοξο Εκκλησιολογία, έπρεπε να θέσουν ως αδιαπραγμάτευτο όρο περαιτέρω συμμετοχής στο Π.Σ.Ε. την κατάργησι των κοινών προσευχών, επειδή ακριβώς οι κοινές προσευχές στο Π. Σ. Ε. έχουν την αποκλειστική έννοια να προαγάγουν την ορατή ενότητα των εκκλησιών-μελών του με προτεσταντικές εκκλησιολογικές προϋποθέσεις»! Καὶ στὶς προτάσεις ἐρωτοῦσε: μηπως «επέστη ο καιρός οι Ορθόδοξες Εκκλησίες να διακόψουν τις σχέσεις τους με το Π.Σ.Ε.;»!
   Τὰ συμπεράσματα τῶν Ἁγιορειτῶν καὶ τοῦ γ. Ἐφραίμ, τότεἦταν ὅτι
    «Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΣΤΟ Π.Σ.Ε. δημιουργεῖ προβλήματα. 1. Στην αδυναμία ουσιαστικής μαρτυρίας της Ορθοδοξίας. 2. Στην καλλιέργεια ενός οράματος ψευδούς ενότητος. 3. Στην συνέχισι των συμπροσευχών. 4. Στην φθορά του φρονήματος των Ορθοδόξων. 5. Στην συντήρησι αιρετικών νοημάτων και βιωμάτων…»!
    Αὐτὰ καὶ πολλὰ ἄλλα ἐνδιαφέροντα ὁμολογοῦσε ὀρθόδοξα ΤΟΤΕ ὁ γ. Ἐφραίμ. Τώρα ὅμως οἱ κακὲς παρέες μὲ κακόδοξους Πατριάρχες, οἱ τιμὲς καὶ οἱ δόξες, ἡ διαχείρηση τοῦ μαμωνᾶ του χρήματος καὶ οἱ ἐκκοσμικευμένες δραστηριότητες (ἕως καὶ τὴ διανομὴ κοτόπουλων) μετάλλαξαν τὶς ὀρθόδοξες θέσεις τοῦ τότε. Νὰ εὐχηθοῦμε ὁ γέροντας Ἐφραὶμ νὰ ἐπαναλάβει τὶς θέσεις τοῦ ὁμολογιακοῦ ἐκείνου «ΥΠΟΜΝΗΜΑΤΟΣ», ὅλοι μας δὲ νὰ παραμείνουμε πιστοὶ σὲ ἐκεῖνες τὶς Ὀρθόδοξες θέσεις.

______________
   Καὶ κάτι ἀκόμα ἀπὸ τὸ «ΥΠΟΜΝΗΜΑ» ποὺ ἀκολουθεῖ (καὶ τὸ ὁποῖο εἶναι πολυσέλιδο) γιὰ ὅσους Οἰκουμενιστὲς σήμερα (ὅπως συνέβη καὶ στὴν οἰκουμενιστικὴ «γιάφκα» ποὺ διευθύνει ὁ Μητροπολίτης τῆς Κορίνθου) ἐπικαλοῦνται τὴν συμπροσευχὴ τοῦ ἁγίου Μάρκου Εὐγενικοῦ: «Επειδή αυτή είναι η αιτία, για την οποία επικαλούμεθα την τήρησι των ιερών Κανόνων στην προκειμένη περίπτωσι, η επίκλησις του γεγονότος ότι ο άγιος Μάρκος ο Ευγενικός συμμετείχε στην εναρκτήρια τελετή προσευχή στην Φερράρα ή η αναφορά στην συμμετοχή ετεροδόξων του 12ου αιώνος στις Ορθόδοξες λειτουργικές συνάξεις στους Αγίους Τόπους, στο Σινά ή αλλού, δεν προσφέρονται για να υπερασπίσουν την σημερινή πρακτική των συμπροσευχών. Ο άγιος Μάρκος μετέσχε της εναρκτηρίου προσευχής, όχι όμως για να προαγάγη την ενότητα υπό παπικές προϋποθέσεις»!



Η ΕΠΙ ΤΩΝ ΔΟΓΜΑΤΙΚΩΝ ΙΕΡΟΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
ΥΠΟΜΝΗΜΑ
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ
ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Φεβρουάριος 2007

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ






























Λόγος Δέκατος: Περί καταλαλιάς (Αγ. Ιωάννης Σιναΐτης)


1. Κανείς από όσους σκέπτονται ορθά δεν θα έχη, νομίζω, αντίρρησι ότι η καταλαλιά γεννάται από το μίσος και την μνησικακία. Γι΄αυτό και την ετοποθετήσαμε στην σειρά της μετά τους προγόνους της. Καταλαλιά σημαίνει γέννημα του μίσους, ασθένεια λεπτή, αλλά και παχειά∙ παχειά βδέλλα, κρυμμένη και αφανής, πού απορροφά και εξαφανίζει το αίμα της αγάπης. Σημαίνει υπόκρισις αγάπης, αιτία της ακαθαρσίας, αιτία του βάρους της καρδιάς, εξαφάνισις της αγνότητος. 2. Υπάρχουν κόρες που διαπράττουν αίσχη, χωρίς να κοκκινίζουν. Υπάρχουν και άλλες οι οποίες φαίνονται ντροπαλές, και όμως διαπράττουν, κρυφά, χειρότερα αίσχη από τις προηγούμενες. Κάτι παρόμοιο παρατηρούμε και στα πάθη της ατιμίας. Τέτοιες κόρες είναι η υποκρισία, η πονηρία, η λύπη, η μνησικακία, η εσωτερική καταλαλιά της καρδιάς. Άλλη εντύπωσι δημιουργούν εξωτερικά και άλλος είναι ο στόχος τους.
3. Ακουσα μερικούς να καταλαλούν και τους επέπληξα. Και για να δικαιολογηθούν οι εργάτες αυτοί του κακού μου απήντησαν ότι το έκαναν από αγάπη και ενδιαφέρον προς αυτόν που κατέκριναν. Εγώ τότε τους είπα να την αφήσουν αυτού του είδους την αγάπη, για να

Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου και ο Αντίχριστος...